तालनः सिंहिनीसंस्थो गृहीत्वा परिघं मुदा
तालन, सिंहिणीसोबत उभा राहून, आनंदाने लोखंडी गदा उचलतो.
पंचशब्दगजारूढश्चाह्लादस्तोमरायुधः
पाच प्रकारच्या गर्जना करणाऱ्या हत्तीवर आरूढ झालेला आहलाद, हातात तोमर शस्त्र घेतो.
कृष्णांशो बिन्दुलारूढो गृहीत्वा खड्गमुत्तमम्
कृष्णांश, बिंदुला या घोड्यावर बसून, उत्तम तलवार हातात घेतो.
देवो मनोरथारूढो भैरवं भल्लमादधौ 3.3.25.
देव, आपल्या इच्छेच्या वाहनावर आरूढ होऊन, भैरव नावाचं भल्ल शस्त्र घेतो.
लक्षणो धनुरादाय वैष्णवास्त्राणि वै पुनः
लक्षण धनुष्य उचलून, पुन्हा विष्णूचे अस्त्र तयार करतो.
याममात्रमभूयुद्धं तेषां तैश्च समन्वितम्
एक यामभर त्या वीरांमध्ये घनघोर युद्ध चालू होतं.
ययौ स देहलीग्रामे शारदानंदनस्तदा ददौ कन्यां विधानेन धनधान्यादिसंवृताम्
मग शारदानंदन देहली या गावात गेला आणि प्रथेप्रमाणे, धनधान्याने समृद्ध अशी आपली कन्या दिली.
एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो महीपतिरुवाच तम्
इतक्यात राजा तेथे आला आणि त्याच्याशी बोलू लागला.
अहो मित्र महावीर कीदृशी ते मतिः स्थिता
"अरे मित्रा, महाशूरा, आता तुझा काय विचार आहे?"
लक्षणो धर्मरहितो वर्णसंकरसंयुतः तैर्युतश्च निवासो वै संत्याज्यो धर्मकोविदैः
लक्षण हा धर्महीन आणि मिश्र जातींच्या संगतीत असल्यामुळे, धर्म जाणणाऱ्यांनी त्याच्या घराचा त्याग करावा.
इति पद्माकरः श्रुत्वा सर्वमायाविशारदः स्वगेहे स्थापयामास कारागारे शिलामये
हे सर्व ऐकून, सर्व मायेत निपुण असलेला पद्माकर, त्याला आपल्या घरातल्या दगडी कारागृहात ठेवतो.
देव्याश्च वरदानेन देवसिंहस्तदा निशि
देवीच्या वरदानामुळे, देवसिंह रात्री सुटतो.
इंदुलाग्रे च तत्सर्वे गदित्वा तेन संयुतः
चंद्र वाढत असताना, सर्वजण बोलून, त्याच्याशी एकत्र झाले.
पद्माकरस्तु तच्छुत्वा कृत्वा मायां च शाम्बरीम् 3.3.25.
पद्माकर हे ऐकून, शांबराची माया करतो.
इंदुलश्च तदा चापे संधाय शरमुत्तमम्
मग इंदुला, उत्तम बाण धनुष्याला जोडतो.
तदा ते बोधिताः सर्वे कामास्त्रेण महाबलाः
त्या वेळी कामास्त्रामुळे सर्व बलवान वीर जागे झाले.
बहिर्भूता: समाजग्मुः शत्रुसैन्यान्यनाशयन्
शत्रूंच्या सैन्यांनी बाहेर येऊन सर्व काही उद्ध्वस्त केलं.
शारदानंदनो भूपस्तत्रागत्य विनम्य तान्
शारदानंद नावाचा राजा तिथे येऊन त्यांना वाकून नमस्कार केला.
नानाविधानि भोज्यानि प्रशस्याभरणानि च
त्याने अनेक प्रकारचे स्वादिष्ट जेवण आणि सुंदर दागिने त्यांना दिले.
कुमारिकां स्वकीयां च बहुरोदनतत्पराम् आगतो लक्षणो गेहं माघकृष्णाष्टमीदिने
त्याची स्वतःची कन्या, जी नेहमी भरपूर भात शिजवण्यात मग्न असे, आणि लक्षण, माघ महिन्याच्या कृष्ण पक्षातील अष्टमीला घरात आले.
जयचंद्रस्तु तं दृष्ट्वा लक्षणं प्रेमविह्वलः
जयचंद्राने लक्षणाला पाहिल्यावर त्याच्या मनात प्रेमाची लहर उमटली.
दत्त्वा ततोऽन्यदानानि गोवस्त्राभरणानि च
त्याने नंतर गायी, वस्त्रे आणि दागिने अशी आणखी दानं दिली.
सूत उवाच महीराजो वरं प्राप्तः शंकरात्पार्थिवार्चनात्
सूतेने सांगितले: त्या राजाने शंकराची भक्ती करून त्याच्याकडून वर मिळवला.
सप्तलक्षैश्च सहितः शिरीषाख्यपुरं ययौ 3.3.25.
सात लाख लोकांसह तो शिरीष नावाच्या नगराकडे गेला.
सुखखानिस्तदा क्रुद्धो लक्षसैन्यसमन्वितः
तेव्हा सुखखानी रागावून, लाखभर सैन्य घेऊन निघाला.
पावकास्त्रेण बलवान्हत्वा दशसहस्रकम्
त्याने अग्निबाणाने दहा हजार लोकांचा संहार केला.
अद्य त्वां च हनिष्यामि त्वं वा हन्ता रणे मम
आज मी तुला मारतो किंवा युद्धात तू मला मारशील.
इति श्रुत्वा महीराजो रौद्रास्त्रं चाप आदधे
हे ऐकून राजाने धनुष्य आणि भयंकर अस्त्र उचलले.
सुखखानिस्तदाग्नेयं संदधौ तस्य शांतये
तेव्हा सुखखानीने त्याला शांत करण्यासाठी अग्निबाण तयार केला.
तदस्त्रं शिवतूणीरे गतं कार्यं विधाय तत्
ते अस्त्र आपलं काम करून झाल्यावर शिवाच्या भात्यात गेले.