स्नात्वा सर्वाणि तीर्थानि संतर्प्य द्विजदेवताः
सर्व तीर्थांमध्ये स्नान करून, द्विज आणि देवतांना तृप्त केले.
इति ते कथितं विप्र यथादिग्विजयोभवत्
हे विद्वान, मी तुला कसा दिग्विजय झाला ते सांगितले.
मार्गकृष्णस्य सप्तम्यां भूमिराजो महाबलः
कृष्ण पक्षातील सप्तमीला तो पराक्रमी भूमिपती—
मया श्रुतस्ते तनयः शारदावरदर्पितः
त्याचा मुलगा शारदावराला अर्पण केला, असे मी ऐकले.
इत्युक्तस्स तु सामन्तस्तेन राज्ञेव सत्कृतः । चामुंडं नाम तनयं समाहूयाब्रवीदिदम्
असं ऐकून त्या राजाने सामंताचा सन्मान केला आणि त्याचा चामुंड नावाचा मुलगा बोलावून म्हणाला—
पुत्र त्वं नृपतेः कार्यं सदा कुरु रणप्रिय
मुला, तुला युद्ध आवडते, म्हणून राजाचे काम नेहमी पार पाड.
देह्याज्ञां भूपते मह्यं शीघ्रं जयमवाप्स्यसि
राजा, मला आज्ञा द्या; तुम्हाला लवकरच विजय मिळेल.
मच्छिरीषवनं छित्वा गृहीत्त्वा राष्ट्रमुत्तमम्
माझं शिरीषाचं जंगल तोडून, ते उत्तम राज्य ताब्यात घे.
यदि त्वं बलखानिं च जित्वा मे ह्यर्पयिष्यसि 3.3.2४.
जर तू बलखानी जिंकून मला दिलास,
इत्युक्त्वा रक्तबीजं तं समाहूय स्वकं बलम्
असं म्हणून त्याने रक्तबीज आणि स्वतःचं सैन्य बोलावलं.
उषित्वा त्रिदिनं मार्गे शिरीषाख्यमुपागतः
रस्त्यावर तीन दिवस थांबून, तो शिरीष नावाच्या ठिकाणी पोहोचला.
चामुंडागमनं श्रुत्वा बलखानिर्महाबलः लक्षसैन्येन सहितः प्रययौ नगराद्बहिः
चामुंड येतोय हे कळताच, बलखानी तो महान वीर लक्ष सैन्यासह नगराबाहेर गेला.
तस्यानुजो महावीरस्सुखखानिर्बलैः सह
त्याचा लहान भाऊ, पराक्रमी वीर सुखखानी, आपल्या सैन्यासह त्याच्याजवळ होता.
बलखानिः कपोतस्थो नाशयित्वा रिपोर्बलम्
बलखानी कबुतरावर बसून शत्रूंचं सैन्य नष्ट करू लागला.
तयोश्चासीन्महद्युद्धं स्वस्वसैन्यक्षयंकरम्
त्यांच्यात मोठं युद्ध झालं, ज्यामुळे दोन्ही बाजूंच्या सैन्याचा नाश झाला.
प्रातःकाले तु संप्राप्ते कृत्वा स्नानादिकाः क्रियाः
सकाळ झाली तेव्हा, स्नान वगैरे विधी करून,
रथस्थो बलखानिश्च चामुण्डो गजपृष्ठगः
बलखानी रथावर बसला आणि चामुंडा हत्तीच्या पाठीवर चढला.
बाणैर्बाणांश्च संछिद्य देवीभक्तौ च तौ मुदा खड्गचर्मधरौ वीरौ युयुधाते परस्परम्
ते दोघं बाणांनी बाण छेदत, देवीच्या भक्तीत आनंदाने, तलवार आणि ढाल घेऊन एकमेकांशी शौर्याने लढू लागले.
यावन्तो रक्तबीजांगात्संजाता रक्तबिंदवः 3.3.2४.
रक्तबीजाच्या शरीरातून जितक्या रक्ताच्या थेंबा पडले—
तैश्च वीरैर्मदोन्मत्तैर्बलखानिस्समंततः
त्या थेंबांपासून मदाने वेडे झालेले भयंकर वीर निर्माण झाले, आणि बलखानी त्यांच्याशी लढू लागला.
एतस्मिन्नंतरे वीरः सुखखानिस्ततोऽनुजः
इतक्यात, त्याचा धाडसी भाऊ सुखखानी—
पुरा तु सुखखा निश्च हव्यैर्देवं च पावकम्
पूर्वी सुखखानीने अग्निदेवतेला हवन अर्पण केलं होतं.
पावकीयं शरं रम्यं शत्रुसंहारकारकम्
त्याला शत्रूंचा नाश करणारा तेजस्वी अग्नीबाण मिळाला.
बलखानिस्तु बलवान्दृष्ट्वा शत्रुविनाशनम्
पण बलखानी, बलवान असून, शत्रूंचा नाश होताना पाहिला,
कृत्वा नारीमयं वेषं स भीतो ब्रह्महत्यया
ब्राह्मणहत्येच्या भीतीने त्याने स्वतःला स्त्रीच्या रूपात बदललं.
हतशेषं पंचलक्षं सैन्यं गत्वा च देहलीम्
पाच लाख उरलेलं सैन्य मारलं गेलं आणि तो देहलीला गेला.
नारीवेषं च चामुंडं स दृष्ट्वा पृथिवीपतिः
चामुंडाला स्त्रीच्या वेषात पाहून पृथ्वीचा राजा—
कथं जयो मे भविता सुखखानौ च जीविते
‘माझा विजय कसा होईल, आणि सुखखानी कसा वाचेल?’ असं त्याला वाटलं.
ब्राह्मी माता तयोर्ज्ञेया शुद्धा सैव पतिव्रता 3.3.2४.
त्यांची आई ब्राह्मी म्हणून ओळखली जाते, ती शुद्ध आणि पतीव्रता आहे.
ब्राह्मण्यस्तास्तदा भूत्वा बलखानिगृहं ययुः
तेव्हा त्या ब्राह्मण स्त्रियांच्या रूपात बलखानीच्या घरी गेल्या.