याममात्रेण तं जित्वा षोडशाब्दस्य वै करम् 3.3.2४.
एका यामाच्या अवधीत त्याला जिंकून, सोळा वर्षांचा कर घेतला.
मागधेशं पुनर्जित्वा नाम्ना विजयकारिणम्
मग मगध देश पुन्हा जिंकून, त्याला विजयकारी असे नाव मिळाले.
पंचकोटीश्च वै मुद्रा राजतस्य पुनर्ययौ लक्षसैन्ययुतं भूपं कालीवर्माणमुत्तमम्
त्याने पाच कोटी चांदीच्या नाणी मिळवली आणि पुन्हा लक्ष सैन्यासह श्रेष्ठ राजा कालीवर्म्याकडे गेला.
विंशत्यब्द करं प्राप्य कोटिं स्वर्णमयं तदा
वीस वर्षांचा कर मिळवून, त्याने एक कोटी सोन्याची नाणी मिळवली.
उष्ट्रदेशं ययौ वीरः पालितं तैर्महाबलैः।। धोयीकविस्तत्रनृपो लक्षसैन्यसमन्वितः
तो वीर उंटांच्या देशात गेला, जिथे बलाढ्य योद्ध्यांनी रक्षण केले होते; तिथे धोईक नावाचा राजा लक्ष सैन्यासह होता.
जगन्नाथाज्ञया प्राप्तस्तैश्च सार्द्धं रणोन्मुखे अहोरात्रप्रमाणेन कृष्णांशेन जितो नृपः
जगन्नाथाच्या आज्ञेने, तो युद्धासाठी तयार होऊन तिथे पोहोचला; दिवस-रात्र इतक्या वेळेत, कृष्णाच्या अंशाने त्या राजाचा पराभव झाला.
विंशत्यब्दकरं सर्वं कोटिस्वर्णसमन्वितम्
वीस वर्षे जमवलेलं सगळं, ज्यात दहा कोटी सोनं होतं,
पुंड्रदेशं ययौ वीरो लक्षणो बलवत्तरः दिनमात्रेण तं जित्वा कोटिमुद्रा गृहीतवान्
लक्षण नावाचा पराक्रमी आणि बलवान वीर पुंड्र देशात गेला; एकाच दिवशी तो देश जिंकून त्याने दहा कोटी नाणे मिळवली.
महेंद्रगिरिमागत्य नत्वा तं भार्गवं मुनिम् 3.3.2४.
तो महेंद्रगिरी पर्वतावर पोहोचला आणि भर्गव ऋषींना वंदन केले.
योगसिंहस्तदागत्य कृष्णांशं प्रति भार्गव
तेव्हा योगसिंह तिथे आला, हे भर्गव, कृष्णाचा अंश म्हणून.
वीरसिंहपुरं जग्मुस्ते वीरा मदवत्तराः पालितां गोरखाख्येन योगिना भक्तकार णात्
ते सर्व वीर, गर्वाने भरलेले, वीरसिंहपुरात गेले, जिथे भक्तीभावाने सेवा करणारा योगी गोरख त्या नगरीचे रक्षण करत होता.
भूपानुजः प्रवीरश्च सैन्यायुतसमन्वितः
राजाचा धाकटा भाऊ प्रवीर, असंख्य सैन्य घेऊन,
प्रत्यहं बलवाञ्छूरो हत्वा शूरसहस्र कम्
तो बलवान वीर रोज हजारो शूर सैनिकांचा पराभव करत असे.
पूजनात्स प्रसन्नात्मा सैन्यमुज्जीव्य भूपतेः
पूजेने त्याचे मन प्रसन्न झाले आणि त्याने राजाच्या सैन्याला पुन्हा उभं केलं.
सार्द्धमासो गतस्तत्र युद्ध्यतां बलशालिनाम्
तिथे बलवान योद्ध्यांच्या युद्धात दीड महिना गेला.
विजयो नः कथं भूप ब्रूहि नस्तत्त्वमग्रतः
राजा, आम्हाला खरी गोष्ट सांग, विजय कसा मिळवायचा?
योगिनां गोरखं नाम पराजित्य स्वनृत्यतः
नाचणाऱ्या गोरख नावाच्या योग्याला जिंकून,
इत्युक्तास्ते हि कृष्णाद्याः कृत्वा योगमयं वपुः
असं सांगितल्यावर, कृष्णासह सर्वांनी योगमय रूप धारण केलं.
प्रातः काले ययुस्ते वै मंदिरं तस्य योगिनः 3.3.2४.
सकाळी ते त्या योग्याच्या मंदिरात गेले.
देवसिंहो मृदंगाढ्यो वीणाधारी च तालनः
देवसिंह मृदंग वाजवत होता, दुसरा वीणा घेऊन होता आणि एक ताल धरत होता.
तदर्थं हृदये कृत्वा गोरखस्सर्वयोगवान्
त्या हेतूने, सर्व योगांचा अधिपती गोरख, ते मनात ठेऊन बसला.
नमस्यामो वयं तुभ्यं यदि देयो वरस्त्वया
आम्ही तुला वंदन करतो; तुझ्या इच्छेने काही वर द्यायचा असेल तर तो दे.
इति श्रुत्वा हृदि ध्यात्वा तानुवाच प्रसन्नधीः तत्पश्चान्निष्कलीभूयागमिष्यति मदंतिकम्
हे ऐकून, मनात ध्यान करून, प्रसन्न चित्ताने त्याने उत्तर दिलं: 'नंतर, जेव्हा तो निष्कलंक होईल, तेव्हा माझ्याकडे येईल.'
अद्यप्रभृति भो वीर मया त्यक्तमिदं जगत्
आजपासून, हे वीर, मी हे जग सोडले आहे.
इत्युक्त्वान्तर्हितो योगी जग्मुस्ते रणमूर्द्धनि
असं म्हणून तो योगी अदृश्य झाला आणि रणभूमीकडे गेला.
हत्वा तस्यायुतं सैन्यं लुण्ठयित्वा च तद्गृहम्
त्याने त्याच्या सैन्यांपैकी दहा हजार जणांना ठार मारले आणि त्याचे घर लुटले.
कोशलं देशमागत्य जित्वा तस्य महीपतिम्
कोशल देशात जाऊन त्याने तिथल्या राजाला जिंकले.
षोडशाब्दकरं प्राप्य मुद्राकोट्ययुतं मुदा
सोळा वर्षांचा कर आणि कोटी कोटी नाणी आनंदाने मिळवली.
होलिकाया दिने रम्ये लक्षणो बलवत्तरः 3.3.2४.
होळीच्या सुंदर दिवशी लक्षण आणखी बलवान झाला.
तदा वयं च मुनयः समाधिस्थाश्च भूपतिः
त्या वेळी आम्ही ऋषी आणि राजा ध्यानात मग्न होतो.