परानंदस्तथा देवं तारकं चोपनंदनः 3.3.23.
परानंद, उपानंद आणि तारक यांनी देखील त्या लढाईत भाग घेतला.
प्रनन्दो वीरसेनं च ब्रह्मानन्दं स भूपतिः अहोरात्रमभूद्युद्धं तेषां च तुमुलं क्रमात्
प्रनंद वीरसेनाशी, आणि राजाने ब्रह्मानंदाशी युद्ध केले; त्यांचे प्रचंड युद्ध रात्रंदिवस चालू राहिले.
एतस्मिन्नन्तरे रात्रौ चित्ररेखा समागता
इतक्यात, रात्री चित्ररेखा तेथे आली.
चित्रगुप्तं तदा ध्यात्वा चित्रमायामचीकरत्
तीने चित्रगुप्ताचे ध्यान करून अद्भुत मायाजाळ निर्माण केले.
तान् दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे भयभीताश्च दुद्रुवुः
त्यांना पाहून सर्वजण आश्चर्यचकित झाले आणि भीतीने पळून गेले.
पंचयोजनमागत्य ततो वासमकारयन्
पाच योजन अंतर जाऊन त्यांनी तिथे आपला निवास केला.
हा कृष्णांश महाबाहो शरणागतवत्सल
हाय कृष्णांशा, महाबाहु, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा!
तया विमोहिता वीरा वयं ते शरणं गताः
आम्ही वीर तिच्या मोहात पडून तुझ्या शरण आलो आहोत.
तदा कोलाहलश्चासीद्रुदतां बलशालिनाम्
तेव्हा बलाढ्य वीरांमध्ये मोठा गोंधळ झाला आणि ते रडू लागले.
आह्लादस्तुऽतथा श्रुत्वा वज्रपाताहतः स्वयम्
हे ऐकून, आह्लाद स्वतः वज्राघात झाल्यासारखा सुन्न झाला.
एतस्मिन्नंतरे योगी कृष्णांशो भगवत्कला 3.3.23.
इतक्यात, योगी कृष्णांश, भगवंताचा अंश, तेथे प्रकट झाला.
शूरश्च दशसाहस्रैर्मकरंदेन संयुतः
शूर दहा हजार मकर सैनिकांसह तेथे उपस्थित होता.
जित्वा तान्सर्वभूपालान्गृहीत्वा विपुलं धनम्
त्याने सर्व राजांना जिंकून खूप मोठे धन मिळवले.
तस्य शब्देन शेषांशो बोधितो बलशालिना स्वांके निवेशयामास कृष्णांशं योगिरूपिणम्
त्या आवाजामुळे बलवानाने उरलेल्या सर्वांना कळवले आणि योगी रूपातील कृष्णांश आपल्या मांडीवर ठेवला.
स्नापयित्वा श्रुधाराभिः कृष्णांशं प्रेमविह्वलः
प्रेमाने भरून, त्याने कृष्णांशाला पवित्र पाण्याच्या धारांनी स्नान घातले.
कृष्णांशोऽपि प्रसन्नात्मा स्वकीयां सकलां कथाम्
कृष्णांशही शांत मनाने आपली संपूर्ण कथा सांगू लागला.
चित्रविद्यां स्वयं कृत्वा पाठितां चित्ररेखया विवाहं कारयामास जयंतस्य तया सह
त्याने स्वतः चित्रकलेने सुंदर चित्र काढून, त्या चित्ररेषेने जयंताचा तिच्याशी विवाह लावून दिला.
बाह्लीकस्तु प्रसन्नात्मा दत्त्वा च विपुलं धनम्
बाह्लिकाचा राजा आनंदी मनाने भरपूर धन दिले.
शतं गजान्हयांस्तत्र सहस्राणि धनैर्युतान्
तेथे त्याने शंभर हत्ती, घोडे आणि हजारो धनाने युक्त वस्तू दिल्या.
प्रस्थानं कारयामास बलखानेर्महात्मनः
त्याने महात्मा बलखानाच्या प्रस्थानाची तयारी केली.
स्वंस्वं गेहं ययुस्सर्वे भूपाश्चाह्लादमानिताः शृण्वतां सर्वपापघ्नं कथयिष्यामि वै पुनः ।। 3.3.23.
सर्व राजे सन्मानित आणि आनंदित होऊन आपल्या-आपल्या घरी परतले. आता, तुम्ही ऐकत असताना, मी पुन्हा सर्व पाप नष्ट करणारी ती कथा सांगतो.
महीपतिस्सदा दुःखी देहलीं प्रति चागमत्
राजा नेहमीच दुःखी असायचा आणि दारात येत असे.
वृत्तांतं च नृपस्याग्रे कथयित्वा स तारकः
त्या तारकाने राजासमोर घडलेली सर्व हकीकत सांगितली.
एतस्मिन्नंतरे मंत्री चंद्रभट्ट उदारधीः
इतक्यात, चंद्रभट्ट नावाचा बुद्धिमान मंत्री—
मया चाराधिता देवी वैष्णवी विश्वकारिणी
मी विष्णूची शक्ती असलेल्या, सर्व जग निर्माण करणाऱ्या देवीची पूजा केली.
तया दत्तं शुभं ज्ञानं कुमतिध्वंसकारकम् चरित्रं वर्णयामास तस्य कल्मषनाशनम्
तीने मला शुभ ज्ञान दिले, जे वाईट विचार दूर करते; त्याने त्याचे पाप दूर करणारे वर्तन सांगितले.
इत्युक्त्वा स च शुद्धात्मा ग्रंथं भाषामयं शुभम्
हे सांगून त्या शुद्ध मनाच्या व्यक्तीने सुंदर स्थानिक भाषेत ग्रंथ तयार केला.
तच्छ्रुत्वा भूमिराजस्तु विस्मितश्चाभवत्क्ष णात् ।। महीपतिस्तदा प्राह दिव्याश्वबलदर्पितः
हे ऐकून भूमिराज क्षणातच आश्चर्यचकित झाला; मग दिव्य घोड्यांच्या बळावर गर्वित झालेला राजा बोलू लागला.
चत्वारो वाजिनो दिव्या जलस्थलखगाश्च ते
चार दिव्य घोडे आहेत, जे पाण्यात, जमिनीवर आणि आकाशात जाऊ शकतात.
इति श्रुत्वा स नृपतिः श्रुतवाक्यविशारदम्
हे ऐकून, राजाने ऐकलेल्या शब्दांमध्ये निपुण असलेल्या त्या व्यक्तीला संबोधले.