दृष्ट्वा तेषां बलं घोरमभिनन्दनभूमिपः कथितं कारणं राज्ञा यथा जातः पराजयः ।। 3.3.23.
त्यांची भयंकर सेना पाहून, अभिनंदन राजाने त्यांच्या पराभवाचे कारण जसे घडले तसे दुसऱ्या राजाला सांगितले.
इति श्रुत्वा तु कुतुकस्तमाश्वास्य महीपतिम् तत्सैन्यं मोहयामास शिलाभूतमचेतनम्
हे ऐकून कुतुकाने त्या राजाला धीर दिला आणि त्या सैन्याला गोंधळून टाकले, जणू काही ते दगडासारखे बधीर झाले.
तदा केसरिणी नाट्या अष्टौ बद्ध्वा महाबलान्
तेव्हा केसरीणीने आपल्या नृत्याने आठ बलवान वीरांना बांधून टाकले.
बाह्लीकश्च प्रसन्नात्मा बद्ध्वा तान्निगडैर्दृढैः
आणि बाहीलिकाने शांत मनाने त्यांना मजबूत बेड्यांनी बांधले.
देव्याश्च वरदानेन देवसिंहो भयातुरः
देवीच्या वरामुळे, भयाने ग्रासलेल्या देवसिंहाचा जीव वाचला.
ज्ञात्वा स्वर्णवती देवी सर्वविद्याविशारदा
हे समजून, सर्व विद्या जाणणारी सुवर्णवती देवी तिने ते ओळखले.
दृष्ट्वा तु दंपती तत्र मकरंदं गृहे स्थितौ
तेथे तिने मकरंद आणि त्याची पत्नी घरात राहात असल्याचे पाहिले.
कृष्णांशस्तु तदा दुःखी मकरन्दं वचोऽब्रवीत्
मग कृष्णांश दु:खी होऊन मकरंदाला बोलला.
कुलक्षये महत्पापं सुप्रोक्तं पूर्व सूरिभिः
कुळाचा नाश होणे हे मोठे पाप आहे, असे पूर्वीच्या ज्ञानी लोकांनी स्पष्ट सांगितले आहे.
इति श्रुत्वा तु तच्छयालः शूरायुतसमन्वितः कृष्णांशेन हयारूढो बाह्लीकं त्वरितो ययौ
हे ऐकून, त्याचा मेहुणा शूर वीरांसह, कृष्णांशासोबत घोड्यावर बसून लवकरच बाहीलिकाकडे गेला.
तदा स्वर्णवती देवी पुष्पवत्या समन्विता 3.3.23.
त्या वेळी सुवर्णवती देवी पुष्पवतीसोबत होती.
स छित्त्वा शांबरीं मायां बोधयित्वा स्वसैनिकान्
त्याने शांबरीची माया तोडली आणि आपल्या सैनिकांना जागे केले.
दृष्ट्वा ताञ्छत्रुसंयुक्तान्कुतुकस्तु तया सह
शत्रूंसोबत असलेल्यांना पाहून, कुतुका तिच्यासोबत तिथे पोहोचली.
छित्त्वा सा सकलां मायां बद्ध्वा तौ दैत्यसन्निभौ
तिने सारी माया नष्ट करून, त्या दोघांना, जे दैत्यासारखे होते, बांधून टाकले.
न दाहो दाहमापन्नो न भस्मी भस्मवान्खलु
त्याला आगीने जाळले नाही, ना तो राख झाला.
तदा पुष्पवती देवी हत्वा केसरिणी रुषा
तेव्हा पुष्पवती देवी रागाने त्या सिंहिणीला ठार मारली.
कुतुकं च तथाभूतं हत्वा स्वर्णवती स्वयम्
कुतुकाचा वध करून, ती स्वतः सोन्यासारखी तेजस्वी झाली.
पुनरागम्य सा देवी तया सार्द्धं शुभानना
ती देवी, सुंदर चेहऱ्याची, पुन्हा तिच्यासोबत परत आली.
ते सर्वे विस्मिताश्चासञ्ज्ञात्वा देव्या विमोहिताः
सर्वजण देवीच्या प्रभावाने गोंधळले आणि आश्चर्यचकित झाले.
पुनश्चासीत्तयोर्युद्धं सेनयोरुभयोर्मृधे
पुन्हा दोन्ही सैन्यांमध्ये रणभूमीत युद्ध झाले.
परानंदस्तथा देवं तारकं चोपनंदनः 3.3.23.
परानंद, उपानंद आणि तारक यांनी देखील त्या लढाईत भाग घेतला.
प्रनन्दो वीरसेनं च ब्रह्मानन्दं स भूपतिः अहोरात्रमभूद्युद्धं तेषां च तुमुलं क्रमात्
प्रनंद वीरसेनाशी, आणि राजाने ब्रह्मानंदाशी युद्ध केले; त्यांचे प्रचंड युद्ध रात्रंदिवस चालू राहिले.
एतस्मिन्नन्तरे रात्रौ चित्ररेखा समागता
इतक्यात, रात्री चित्ररेखा तेथे आली.
चित्रगुप्तं तदा ध्यात्वा चित्रमायामचीकरत्
तीने चित्रगुप्ताचे ध्यान करून अद्भुत मायाजाळ निर्माण केले.
तान् दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे भयभीताश्च दुद्रुवुः
त्यांना पाहून सर्वजण आश्चर्यचकित झाले आणि भीतीने पळून गेले.
पंचयोजनमागत्य ततो वासमकारयन्
पाच योजन अंतर जाऊन त्यांनी तिथे आपला निवास केला.
हा कृष्णांश महाबाहो शरणागतवत्सल
हाय कृष्णांशा, महाबाहु, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा!
तया विमोहिता वीरा वयं ते शरणं गताः
आम्ही वीर तिच्या मोहात पडून तुझ्या शरण आलो आहोत.
तदा कोलाहलश्चासीद्रुदतां बलशालिनाम्
तेव्हा बलाढ्य वीरांमध्ये मोठा गोंधळ झाला आणि ते रडू लागले.
आह्लादस्तुऽतथा श्रुत्वा वज्रपाताहतः स्वयम्
हे ऐकून, आह्लाद स्वतः वज्राघात झाल्यासारखा सुन्न झाला.