इति ते कथितं विप्र कृष्णांशचरितं शुभम् 3.3.22.
म्हणून, हे ब्राह्मण, तुला कॄष्णांशाची पवित्र कथा सांगितली.
इषशुक्लदशम्यां च कृतो राज्ञा महोत्सवः
ईषाच्या शुक्ल दशमीला राजाने मोठा उत्सव केला.
भोजयित्वा द्विजश्रेष्ठान्दत्त्वा तेभ्यो हि दक्षिणाः
त्याने श्रेष्ठ ब्राह्मणांना जेवू घातले आणि त्यांना दक्षिणा दिली.
कार्तिक्यां शुभयुक्तायां कृष्णांशो बलसंयुतः
कार्तिक महिन्यात, शुभ काळात, कॄष्णांश बळाने युक्त होता.
अयुतैः स्वर्णद्रव्यैश्च शूरैर्दशसहस्रकैः
दहा हजार शूर वीर आणि दहा हजार सोन्याच्या वस्तूंसह.
एतस्मिन्नंतरे तत्र चित्ररेखा समागता
इतक्यात तिथे चित्ररेखा आली.
गंगामध्ये महारम्यं यानं मायामयं तया
गंगेमध्ये एक सुंदर, मायेमुळे निर्माण झालेलं वाहन प्रकट झालं.
आगतास्तत्र राजानो नाना तद्दर्शनोत्सुकाः शतशूरैश्च सहितो दर्शनार्थमुपाययौ
ते पाहण्यासाठी वेगवेगळ्या देशांतील राजे, शेकडो शूर सैनिकांसह, मोठ्या उत्सुकतेने आले.
चित्ररेखा महारम्या वाहीकनृपतेः सुता येन स्वप्नांतरे रम्यं सार्द्धं भुक्तं तया सुखम्
चित्ररेखा ही वाहिकराजाची मोहक कन्या, जिच्यासोबत एका सुंदर स्वप्नात आनंदाचा अनुभव मिळाला होता.
तमाह्लादसुतं ज्ञात्वा साभिनंदनदेहजा
ती त्याला आहलादाचा मुलगा, अभिनंदाच्या देहातून जन्मलेला आहे हे ओळखली.
हृत्वा स्वयंवरे रम्ये परमानन्दमाययौ 3.3.23.
ती रम्य स्वयंवरात त्याला जिंकून, अत्यंत आनंदाने निघून गेली.
कृष्णांशस्तु तदा बुद्ध्वा न ददर्श स्वकं शिशुम्
कृष्णांशाने हे लक्षात घेतल्यावर, त्याला स्वतःचं मूल दिसलं नाही.
कालज्ञो देवसिंहोऽपि मोहितश्चित्रमायया
काळाचं ज्ञान असलेला देवसिंहही त्या अद्भुत मायेमुळे गोंधळून गेला.
विस्मितं देवसिंहं च दृष्ट्वा कृष्णांशको बली
देवसिंह आश्चर्यचकित झालेला पाहून, बलवान कृष्णांशकाने
श्रुत्वा तु रोदनं तस्य खलस्तत्र महीपतिः रुदित्वा तत्र वै गाढं वचनं प्राह नम्रधीः
त्याच्या रडण्याचा आवाज ऐकून, तिथला दुष्ट राजा जोरात रडून, नम्रपणे बोलू लागला.
उदयो नाम ते भ्राता मोहयित्वा मदेन तौ
उदय नावाचा तुझा भाऊ, मद्यामुळे त्यांना फसवलं.
प्रत्यक्षं च मया दृष्टं तेन वीरेण वै कृतम्
त्या वीराने जे केलं ते मी स्वतः डोळ्यांनी पाहिलं.
देवसिंहस्ततो बुद्ध्या न ज्ञातं तेन यत्कृतम्
देवसिंहाने विचारपूर्वक पाहिलं, पण त्याने काय केलं हे समजलं नाही.
एतस्मिन्नंतरे प्राप्तौ तौ वीरौ रोदने रतौ
इतक्यात ते दोन्ही वीर, रडत रडत तिथे पोहोचले.
आह्लादो निश्चयं ज्ञात्वा भाषितं च महीपतेः
आहलादाने नक्की समजून घेतलं आणि राजाने काय सांगितलं ते ऐकलं.
तस्य माता तथा पत्नी भगिनी प्रेमदुःखिताः न बोधितस्तदा वीरश्चित्रमायाविमोहितः ।। 3.3.23.
त्याची आई, पत्नी आणि बहीण, प्रेम आणि दु:खाने व्याकुळ झाल्या, पण तो वीर अद्भुत मायेमुळे गोंधळला असल्याने त्यांना काहीच समजलं नाही.
तदा पुष्पवती देवी स्वपतिं भ्रातृपीडितम्
तेव्हा पुष्पवती राणीने आपल्या पतीला भावाच्या त्रासामुळे दुःखी पाहिलं.
विनापराधं कृष्णांशो महानिंदामवाप्तवान्
कृष्णांशावर कोणताही दोष नसताना, त्याच्यावर मोठी निंदा आली.
वधस्त्यागः समो ज्ञेयो योग्यं बुद्ध्या विचारय
मृत्यू आणि त्याग हे दोन्ही सारखेच समजावेत; योग्य काय ते विचारपूर्वक ठरवावं.
चांडालांश्च समाहूय बद्ध्वा तं पुत्रघातिनम्
त्याने चांडाळांना बोलावून, आपल्या मुलाचा वध करणाऱ्याला बांधून टाकले.
अस्य नेत्रे समुत्पाट्य मां दर्शयत संयुताः
त्याची दोन्ही डोळे उपटून माझ्याकडे घेऊन या, असे सर्वांना सांगितले.
देवसिंहस्ततो गत्वा दत्त्वा तेभ्यो महद्धनम्
मग देवसिंह गेला आणि त्यांना मोठे धन दिले.
बलखानेस्तु या पत्नी गजमुक्ता पतिव्रता
बलखानाची पत्नी गजमुक्ता ही पतीपरायण होती.
चांडालास्ते तु संगत्य मृगनेत्रे च तं ददुः धिक्त्वां पापं दुराचारं त्वया मे हिंसितः सखा
ते चांडाळ एकत्र येऊन त्याला मृगनेत्राकडे नेले आणि म्हणाले, 'अरे पापी, दुष्ट, लाज वाटू दे! माझ्या मित्राला तू त्रास दिलास.'
जीवितस्त्वत्सुतो भूमौ तदन्वेषणहेतवे इत्युक्त्वा प्रययौ वीरः शिरीषाख्यपुरं शुभम्
'तुझा मुलगा जिवंत आहे, त्याचा शोध घे,' असे सांगून तो वीर शुभ शिरीषा नगरीकडे निघून गेला.