महीपतिं महाधूर्तं मत्वा राजाब्रवीदिदम् 3.3.22.
राजाने त्या राजाला मोठा चलाख समजून असे बोलले.
बद्ध्वा स्वभगिनीकांतं स्वबंधुं मोचयाशु वै
आपल्या बहिणीच्या प्रिय व्यक्तीला बांधा आणि आपला नातेवाईक लवकर सोडा.
शीघ्रं गत्वा च नगरीं रुरोध बलवान्रुषा सौरमस्त्रमुपादाय दाहनार्थं समुद्यतः
तो तात्काळ नगरात गेला, रागाने आणि बळाने त्याने नगराला वेढा घातला, आणि सौरम अस्त्र घेऊन जाळण्यासाठी सज्ज झाला.
सज्जीभूते तदस्त्रे तु ब्रह्मानंदो महाबलः
ते अस्त्र तयार होताच, बलवान ब्रह्मानंद आनंदित झाला.
दृष्ट्वा भयान्वितो भूपस्तमेव शरणं ययौ
हे पाहून राजा घाबरला आणि त्याच्या शरण गेला.
धूर्तवाक्येन हे भूप मद्बंधुर्बाधितस्त्वया अतस्त्वं भगिनीयुक्तं स्वसुतं देहि मे नृप
धूर्तपणाने तो म्हणाला, 'हे राजन, माझ्या नातेवाईकाला तू त्रास दिलास; म्हणून तुझ्या बहिणीसह तुझा मुलगा मला दे.'
इति श्रुत्वा च नृपतिर्वचनं प्राह नम्रधीः
हे ऐकून राजा नम्रपणे बोलला.
इत्युक्त्वा वीरसेनश्च सुतं चंद्रावलीं तथा
मग वीरसेनाने आपला मुलगा आणि चंद्रावली दिली.
ब्रह्मानन्दोऽपि बलवान्कृष्णांशेन समन्वितः
ब्रह्मानंदही बलवान होता आणि कॄष्णांशासोबत होता.
मलना स्वसुतं दृष्ट्वा प्रेमविह्वलकंपिता
मलना आपल्या मुलाला पाहून प्रेमाने थरथर कापू लागली.
इति ते कथितं विप्र कृष्णांशचरितं शुभम् 3.3.22.
म्हणून, हे ब्राह्मण, तुला कॄष्णांशाची पवित्र कथा सांगितली.
इषशुक्लदशम्यां च कृतो राज्ञा महोत्सवः
ईषाच्या शुक्ल दशमीला राजाने मोठा उत्सव केला.
भोजयित्वा द्विजश्रेष्ठान्दत्त्वा तेभ्यो हि दक्षिणाः
त्याने श्रेष्ठ ब्राह्मणांना जेवू घातले आणि त्यांना दक्षिणा दिली.
कार्तिक्यां शुभयुक्तायां कृष्णांशो बलसंयुतः
कार्तिक महिन्यात, शुभ काळात, कॄष्णांश बळाने युक्त होता.
अयुतैः स्वर्णद्रव्यैश्च शूरैर्दशसहस्रकैः
दहा हजार शूर वीर आणि दहा हजार सोन्याच्या वस्तूंसह.
एतस्मिन्नंतरे तत्र चित्ररेखा समागता
इतक्यात तिथे चित्ररेखा आली.
गंगामध्ये महारम्यं यानं मायामयं तया
गंगेमध्ये एक सुंदर, मायेमुळे निर्माण झालेलं वाहन प्रकट झालं.
आगतास्तत्र राजानो नाना तद्दर्शनोत्सुकाः शतशूरैश्च सहितो दर्शनार्थमुपाययौ
ते पाहण्यासाठी वेगवेगळ्या देशांतील राजे, शेकडो शूर सैनिकांसह, मोठ्या उत्सुकतेने आले.
चित्ररेखा महारम्या वाहीकनृपतेः सुता येन स्वप्नांतरे रम्यं सार्द्धं भुक्तं तया सुखम्
चित्ररेखा ही वाहिकराजाची मोहक कन्या, जिच्यासोबत एका सुंदर स्वप्नात आनंदाचा अनुभव मिळाला होता.
तमाह्लादसुतं ज्ञात्वा साभिनंदनदेहजा
ती त्याला आहलादाचा मुलगा, अभिनंदाच्या देहातून जन्मलेला आहे हे ओळखली.
हृत्वा स्वयंवरे रम्ये परमानन्दमाययौ 3.3.23.
ती रम्य स्वयंवरात त्याला जिंकून, अत्यंत आनंदाने निघून गेली.
कृष्णांशस्तु तदा बुद्ध्वा न ददर्श स्वकं शिशुम्
कृष्णांशाने हे लक्षात घेतल्यावर, त्याला स्वतःचं मूल दिसलं नाही.
कालज्ञो देवसिंहोऽपि मोहितश्चित्रमायया
काळाचं ज्ञान असलेला देवसिंहही त्या अद्भुत मायेमुळे गोंधळून गेला.
विस्मितं देवसिंहं च दृष्ट्वा कृष्णांशको बली
देवसिंह आश्चर्यचकित झालेला पाहून, बलवान कृष्णांशकाने
श्रुत्वा तु रोदनं तस्य खलस्तत्र महीपतिः रुदित्वा तत्र वै गाढं वचनं प्राह नम्रधीः
त्याच्या रडण्याचा आवाज ऐकून, तिथला दुष्ट राजा जोरात रडून, नम्रपणे बोलू लागला.
उदयो नाम ते भ्राता मोहयित्वा मदेन तौ
उदय नावाचा तुझा भाऊ, मद्यामुळे त्यांना फसवलं.
प्रत्यक्षं च मया दृष्टं तेन वीरेण वै कृतम्
त्या वीराने जे केलं ते मी स्वतः डोळ्यांनी पाहिलं.
देवसिंहस्ततो बुद्ध्या न ज्ञातं तेन यत्कृतम्
देवसिंहाने विचारपूर्वक पाहिलं, पण त्याने काय केलं हे समजलं नाही.
एतस्मिन्नंतरे प्राप्तौ तौ वीरौ रोदने रतौ
इतक्यात ते दोन्ही वीर, रडत रडत तिथे पोहोचले.
आह्लादो निश्चयं ज्ञात्वा भाषितं च महीपतेः
आहलादाने नक्की समजून घेतलं आणि राजाने काय सांगितलं ते ऐकलं.