ब्रह्मचर्यं न तत्याज स्वर्गलोकेऽपि वै ह्यहम् अनिरुद्धः स्वयं ब्रह्म मम पाणिं गृहीतवान् ।। 3.3.22.
स्वर्गात असूनही मी ब्रह्मचर्य सोडले नाही; अनिरुद्ध, जो स्वतः ब्रह्म आहे, त्याने माझा हात धरला.
कलिना प्रार्थितो देवो मम स्वामी स्वहेतवे
कलिने माझ्या हितासाठी माझ्या स्वामी देवाचे आवाहन केले.
स्वप्रसादस्य महिमा दर्शितस्तेन तत्र वै
तेथे त्याने आपल्या कृपेचे मोठेपण दाखवले.
अहं तस्याज्ञया स्वामिञ्जम्बुकस्य सुताभवम्
त्याच्या आज्ञेने, स्वामी, मी जांबूकाची मुलगी झाले.
कृतं ममैव मरणं त्वद्भ्रात्रा बलखानिना
माझा मृत्यू तुझ्या भावाने, बलखानिनने, घडवला.
तेन दोषेण त्वद्भ्राता यातनां तीव्रमागतः इत्युक्त्वा मौनमास्थाय रेमे पत्या समं मुदा
त्या दोषामुळे तुझा भाऊ मोठ्या यातना भोगू लागला. असे सांगून ती शांत झाली आणि पतीसोबत आनंदाने राहू लागली.
होलिकासमये प्राप्ते मलना स्नेहदुःखिता रुरोद निशि दुःखेन स्वसुतास्नेहकातरा
होळीचा काळ येताच मलना मायेने आणि दुःखाने व्याकुळ झाली; आपल्या मुलीच्या प्रेमाने ती रात्री दुःखात रडू लागली.
तदोदयो महावीरो ज्ञात्वा रोदन कारणम् एकाकी प्रययौ वीरो यत्र चंद्रावलीगृहम्
तेव्हा त्या वीराने तिच्या रडण्याचे कारण समजून, एकट्याने चंद्रावलीच्या घरी जाण्याचा निर्णय घेतला.
महीपतिस्तु तच्छत्रुर्ज्ञात्वा कारणमुत्तमम् बलीठाठमिति ख्यातं ग्रामं यादवपालितम्
राजा, जो त्याचा शत्रू होता, खरे कारण समजून, यादवांनी राखलेल्या बलिठाठा या गावाची माहिती मिळवली.
वीरसेनो नृपस्तत्र त्रिलक्षबलसंयुतः
तेथे वीरसेन राजा तीन लक्ष सैन्यासह उपस्थित होता.
कामसेनः प्रसेनश्च महासेनस्तथैव च मधुपश्च क्रमाज्जाता यादवांशाश्च यादवाः ।। 3.3.22.
कामसेन, प्रसैन, महासन आणि मधुप हे एकामागून एक जन्मले, आणि यादव वंशाचे यादव त्यांचे वंशज झाले.
तत्र गत्वा च कृष्णांशस्सभायां नरकेसरी
तेथे कृष्णाचा अंश असलेला नरकेसरी सभेत प्रवेशला.
मलनालिखितं पत्रं दत्त्वा राज्ञे महामनाः
महान मनाने त्याने मलना लिहिलेलं पत्र राजाला दिलं.
व्यंजनानि विचित्राणि भुक्त्वा यादवसंयुतः
विविध सुंदर पदार्थ यादवांसोबत आस्वादून,
प्रेमोत्सुका च भगिनी कृष्णांशं प्राह दुःखिता
प्रेमाने उत्कंठित असलेली त्याची बहीण, दुःखात असूनही, कृष्णाच्या अंशाला बोलली.
विंशदब्दस्ततो जातो विस्मृता पितृमातृभिः
नंतर, वीस वर्षांचा झाल्यावर, त्याचे वडील आणि आई त्याला विसरले.
अद्य मे सफलं जन्म जीवितं सफलं च मे
आज माझं जन्म सफल झालं, आणि माझं आयुष्यही सफल झालं.
प्रसन्नात्मोदयस्तत्र भगिनीं प्राह नम्रधीः
आनंदी मनाने, नम्रपणे त्याने आपल्या बहिणीला सांगितले.
तस्य दुःखेन भूपालो भयभीतो दिनेदिने
तिच्या दुःखामुळे राजा दिवसेंदिवस घाबरू लागला आणि अस्वस्थ झाला.
महीराजस्तु बलवान्रुरोध नगरीं मम
पण बलवान राजा माझ्या नगराला वेढा घालू लागला.
पुनश्च सिंहलद्वीपे जयंतार्थे वयं गताः 3.3.22.
पुन्हा आम्ही विजयासाठी सिंहलद्वीपावर गेलो.
अतस्त्वां प्रति सुप्रीता वयं भगिनिकिंकराः
म्हणूनच, तुझ्यावर खूप आनंदी होऊन, आम्ही बहिणीचे सेवक झालो.
गेहं निवासयामास स्वकीयं प्रेमविह्वला
ती आपुलकीने आमच्यावर प्रेम करून, आम्हाला आपल्या घरी ठेवले.
सभायां वीरसेनस्य राज्ञा तेनैव सत्कृतः
वीरसेंन राजाच्या सभेत, त्या राजाने त्याचा सन्मान केला.
निष्कासिताश्च ते सर्वे राज्ञाह्लादादयः खलाः । चौरितो नृपतेः कोशो हीनजात्यैर्महाबलैः
राजाचे चापलूस आणि दुष्ट सगळे लोक हाकलले गेले; राजाच्या खजिन्याची लुट मोठ्या ताकदीच्या पण नीच जातीच्या लोकांनी केली.
तदा तु कुंठिताः सर्वे शिरीषाख्यपुरेऽवसन्
तेव्हा सगळे पराभूत होऊन शिरीष नावाच्या नगरीत राहू लागले.
चंद्रावल्याश्च वै दोलां गृहीत्वा स गमिष्यति
आणि तो चंद्रावलीची झुला घेऊन निघून जाईल.
इति श्रुत्वा वीरसेनो ज्ञात्वा तत्सत्यकारणम्
हे ऐकून, वीरसेनाने खरी कारणे समजून घेतली.
वचनं प्राह भोः पुत्र बंधनं कुरु तस्य वै
त्याने असे सांगितले, 'अरे मुला, त्याला बांधून टाक.'
भोजनाय ददौ तस्यै ज्ञात्वा चन्द्रावली तदा
तेव्हा चंद्रावलीने हे समजून तिला जेवण दिले.