स्वभल्लं देवसिंहश्च तमंके च समाहनत्
देवसिंहाने आपला बाण तमाच्या मांडीवर आपटला.
शिलावाजिप्रभावेण कश्मलं न जगाम ह
त्या दगडाच्या घोड्याच्या सामर्थ्यामुळे तो गोंधळला नाही.
शनिभल्लेन ते सर्वे बभूवुर्मूर्छिता रणे
शनिच्या बाणामुळे ते सर्व रणांगणात बेशुद्ध पडले.
मकरंदस्तु बलवान्बद्ध्वा तान्युद्धदुर्मदान्
बलवान मकरंदाने युद्धात गर्विष्ठ असणाऱ्यांना बांधून टाकले.
दृष्ट्वा पराजितान्वीरान्रूपणो भयकातरः
शूरवीर पराभूत झालेले पाहून रूपणाला भीतीने ग्रासले.
ब्रह्मानंदस्तु तच्छ्रुत्वा लक्षसैन्यसमन्वितः
हे ऐकून लक्ष सैन्यासह ब्रह्मानंद पुढे आला.
लिखित्वा निर्मलं पत्रं तद्राज्ञे त्वरितो ददौ
त्याने निर्मळ पत्र लिहून ते त्या राजाला त्वरेने दिले.
कृष्णांशाय सुतां देहि नाम्ना पुष्पवतीं शुभाम्
कृष्णांशाला पुष्पवती नावाची तुझी कन्या दे.
निशम्येति नृपश्रेष्ठो मयूरध्वज एव सः अहोरात्रं कृतं युद्धं तेन सार्द्धं भयप्रदम्
हे ऐकून राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेला मयूरध्वज त्याच्याशी एक दिवस-रात्र भीतीदायक युद्ध करू लागला.
ब्रह्मानंदस्तु बलवान्बाणयुद्धमचीकरत् 3.3.21.
नंतर बलवान ब्रह्मानंदाने बाणयुद्ध केले.
तदा स्वर्णवतीपुत्रो जयन्तः शक्रसंभवः
त्या वेळी सुवर्णवतीचा पुत्र, इंद्रापासून जन्मलेला जयंत तेथे होता.
सूत उवाच मंगलं कृतवान्राजा तदा परिमलो बली
सूतेने सांगितले: त्या वेळी बलवान राजा परिमलाने मंगलकार्य केले.
पुष्पवत्या तया सार्द्धं गीतनृत्यविशारदः
तो पुष्पवतीसह, जी गाणे व नृत्यात निपुण होती, होता.
हेमंतशिशिरे वीरो रहः क्रीडां करोति वै
हिवाळ्याच्या थंडीत तो वीर गुप्तपणे क्रीडा करीत होता.
ग्राम्यधर्मं न कृतवान्सर्वस्पर्शविशारदः
तो सर्व प्रकारच्या स्पर्शांमध्ये पारंगत असूनही, त्याने कधीही सांसारिक कर्तव्ये स्वीकारली नाहीत.
कृष्णांशं वचनं प्राह पूर्वजन्मनि को भवान्
कृष्णाचा अंश म्हणाला, "तू पूर्वजन्मी कोण होतास?"
नृपोहं चंद्रदासश्च पूर्वजन्मनि हे प्रिये
हे प्रिये, मी पूर्वजन्मी चंद्रदास नावाचा राजा होतो.
शालग्रामशिलापूजा प्रत्यहं वै मया कृता
मी दररोज शाळग्रामाच्या दगडाची पूजा केली.
मृतेऽहनि तु संप्राप्ते शालग्रामे मनो दधौ
माझ्या मृत्यूचा दिवस आला तेव्हा माझे मन शाळग्रामावर स्थिर होते.
कलिना प्रार्थितो विष्णुः कालात्मा परमेश्वरः
कलिने विष्णूला, जो काळाचा मूळस्वरूप आणि सर्वांचा परमेश्वर आहे, प्रार्थना केली.
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति वै प्रिये 3.3.22.१
हे प्रिये, जेव्हा जेव्हा धर्माचा क्षय होतो,
सत्ये तु मानसी पूजा देवानां तृप्तिहेतवे
सत्ययुगात मनाने केलेली पूजा देवांना तृप्त करणारी असते.
द्वापरे मूर्तिपूजा च देवानां वै प्रियंकरी
द्वापरयुगात मूर्तीपूजा देवांना सर्वात प्रिय असते.
अहं हंसः सत्ययुगे त्रेतायां यज्ञपूरुषः शालग्रामः कलौ प्राप्ते देवानां तृप्तये ह्यहम्
सत्ययुगात मी हंस आहे, त्रेतायुगात यज्ञपुरुष आहे; कलियुग येताच मी शाळग्राम होतो, देवांना तृप्त करण्यासाठी.
मुनयो देवतास्सर्वास्तथा पितृगणाः प्रिये
हे प्रिये, सर्व ऋषी, देवता आणि पितरगण सुद्धा—
द्विजातिभिस्त्रिवर्णैश्च पूजनं चंदनादिकैः
—द्विज आणि तीन वर्णांनी चंदन व इतर द्रव्यांनी पूजले पाहिजेत.
म्लेच्छैश्च दर्शनं पुण्यं विनयाद्भक्तिभावतः तस्य दर्शनमात्रेण क्षयं यास्यंति वै मलाः
परधर्मीयांनीही नम्रतेने व भक्तिभावाने त्याचे दर्शन घेतल्यास पुण्य मिळते; फक्त दर्शनानेच त्यांच्या दोषांचा नाश होतो.
इति ते कथितं देवि युगमर्यादमुत्तमम्
देवी, तुला या युगांची श्रेष्ठ मर्यादा सांगितली.
पुष्पवत्युवाच गाननृत्यादिकं वाद्यं देवस्याग्रे मया कृतम्
पुष्पवती म्हणाली: मी देवासमोर गाणे, नृत्य आणि वाद्य वाजवले.
तेन पुण्यप्रभावेण स्वर्गलोकमुपागता
त्या पुण्याच्या प्रभावामुळे मी स्वर्गलोकात पोहोचले.