तदा पुष्पवती देवी दृष्ट्वा कृष्णां मनोरमाम्
त्या वेळी पुष्पवती देवीने ती मोहक कृष्णवर्ण स्त्री पाहिली.
यादृशीयं शुभा नारी तादृशः पुरुषो मया
ती म्हणाली, 'जशी ही शुभ्र आणि सुंदर स्त्री आहे, तसाच तो पुरुषही आहे, ज्याला मी पाहिलं.'
कृष्णांशश्च स तामाह देशराजसुतो वरः
कृष्णाचा अंश असलेला, त्या देशाच्या राजाचा तेजस्वी मुलगा तिच्याशी बोलला.
प्रत्यहं रचितं हारमथ पूजनहेतवे
दररोज पूजेच्या हेतूने एक हार तयार केला जायचा.
एकदा प्रस्थितं वीरं पुष्पमध्ये शनैःशनैः
एकदा तो वीर हळूहळू फुलांच्या मधून निघाला.
मोहोऽयं ते कुतः प्राप्तः स त्वं कथय मा चिरम्
'हा मोह तुला कुठून आला? लगेच सांग, उशीर करू नकोस.'
मया दृष्टा शुभा नारी रूपयौवनशालिनी
'मी एक शुभ्र, रूपवती आणि तरुणी स्त्री पाहिली आहे.'
इति श्रुत्वा पुष्पवती तामाह रुचिराननाम्
हे ऐकून पुष्पवतीने त्या सुंदर चेहऱ्याच्या स्त्रीशी बोलले.
तदा त्वां तर्पयिष्यामि बहुद्रव्यैः शुभानने
'मग मी तुला पुष्कळ संपत्ती देऊन तृप्त करीन, हे शुभ्र मुखी.'
इति श्रुत्वा तु तद्वाचं पुष्पा प्रेमसमन्विता 3.3.21.
ती वाक्ये ऐकून पुष्पा प्रेमाने भरून गेली.
दुर्गद्वारे तु प्राप्तायां तद्दोलायां च भार्गव
दुर्गाच्या दरवाजाजवळ आणि त्या झुल्याजवळ ती आली, हे भार्गव.
दोलासमीपमागत्य ददर्श रुचिराननाम्
झुल्याजवळ गेल्यावर त्याने त्या सुंदर चेहऱ्याच्या स्त्रीला पाहिलं.
मुमोह बलवान्वीरो गोवर्द्धन कलांशकः
गोवर्धनाचा अंश असलेला तो बलवान वीर पूर्णपणे मोहून गेला.
मद्गृहं शीघ्रमागच्छ पत्नी मम भवाधुना
'लवकर माझ्या घरी ये, आणि आता माझी पत्नी हो.'
कुलीनस्त्वं महावीर वह्निकुण्डात्समुद्भवः
'तू कुलीन आहेस, हे महावीर, अग्निकुंडातून जन्मलेला.'
त्वद्योग्या भूपतेः कन्या चंद्रसूर्य्यान्वयस्य वै
'राजाचा मुलगी, चंद्रसूर्य वंशातील, तुझ्यासाठी योग्य आहे.'
कन्याहं शूद्रजातेश्च बह्मचर्य्यव्रते स्थिता
'मी शूद्र जातीतील कन्या आहे, आणि ब्रह्मचर्य व्रतात स्थिर आहे.'
बलाद्गृहीत्वा तां नारीं पस्पर्श हृदये स्वयम् मोहयित्वा नृपसुतं स देवः स्वगृहं ययौ
त्या स्त्रीला जबरदस्तीने धरून, त्याने स्वतः तिच्या हृदयाला स्पर्श केला; राजपुत्राला मोहात पाडून, तो देव आपल्या घरी गेला.
मकरन्दस्तु संबुद्धो मदनाग्निप्रपीडितः
मकरंद प्रेमाच्या ज्वाळांनी जागा होऊन त्रस्त झाला होता.
तत्स्नेहकातरं भूपं मकरंदं महाबलम् 3.3.21.
त्या मोठ्या ताकदीच्या मकरंद राजाला त्या प्रेमाने पूर्णपणे जिंकून टाकले.
महावती पुरी रम्या तत्र कृष्णागृहं शुभम्
महावती या सुंदर नगरीत कृष्णाचे पवित्र घर होते.
रोदनं कुर्वती गाढं तव निन्दनतत्परा
ती तिथे जोरजोराने रडत होती आणि तुझी निंदा करत होती.
आगमिष्यति वै वीरो बलैस्सार्द्धं महाबल
एक महान वीर आपल्या बलाढ्य सैन्यासह येणार आहे.
जितो येन महावीरः पितृव्यो लहरस्तव
ज्याने तुझा पितृव्य लहर हा महान योद्धा पराभूत झाला.
इति श्रुत्वा वचो घोरं मकरन्दो महीपतिः
ही भयंकर वचने ऐकून मकरंद राजा
स्वसैन्यं च समाहूय त्रिलक्षं खड्गसंयुतम्
त्याने आपल्या तीन लाख तलवारींनी सज्ज सैन्याला बोलावले.
कृष्णांशस्तु गृहं प्राप्य बलखानिमुवाच तत् पञ्चलक्षबलैस्सार्द्धं मयूरनगरं ययौ
कृष्णा आपल्या घरी पोहोचली आणि सेनापतीशी बोलली, मग पाच लाख सैन्यासह मयूर नगरीकडे निघाली.
शतघ्न्यः पञ्चसाहस्रा गजा दश सहस्रकाः उषित्वा पक्षमात्रं तु मार्गे पांचालके तदा
पाच हजार यंत्रे आणि दहा हजार हत्ती होते; पांडवांच्या प्रदेशात वाटेत अर्धा आठवडा थांबले.
मकरंदस्तु तच्छ्रुत्वा शनिभल्लकरः स्थितः
हे ऐकून मकरंद गदा हातात घेऊन ठाम उभा राहिला.
श्रुत्वा पदातयो लक्षं शतघ्नीवह्निमाददन् 3.3.21.
हे ऐकून एक लाख पायदळ सैनिकांनी यंत्रे आणि अग्नी उचलले.