निशुंभदैत्यसंहारे शुंभदैत्यविनाशिनि
निशुंभ दैत्याचा संहार करणारी, शुंभ दैत्याचा नाश करणारी देवी,
इति स्तुत्वा च सुष्वाप स वीरः परमासने चकार प्रत्यहं देवी वरदाभयकारिणी
अशी स्तुती करून तो वीर श्रेष्ठ आसनावर झोपी गेला; रोज तो वर देणारी, भीती दूर करणारी देवीची पूजा करू लागला.
एवं गते चतुर्मासे जलवृष्टिकरे मुने
मुनिवर, अशा प्रकारे चार महिन्यांचा पावसाळा संपला.
कार्तिके कृष्णपक्षे तु गतोऽसौ देवसंयुतः
कार्तिक महिन्यातील कृष्णपक्षात, तो देवांसह निघून गेला.
पुष्पागृहमुपागम्य तत्र वासमचीकरत्
तो फुलांच्या घरात गेला आणि तिथेच राहू लागला.
एकदा सुंदरं हार कृष्णांशेनैव गुंठितम् गृहीत्वा प्रययौ पुष्पा पुष्पवत्याश्च मंदिरे
एकदा सुंदर हार, जो कृष्णाचा अंश गुंफलेला होता, तो घेऊन पुष्पा पुष्पवतीच्या घरात गेली.
सा तु ग्रैवेयकं दृष्ट्वा त्वष्ट्रेव रचितं प्रियम्
तीने तो हार पाहिला, जो तिला फार प्रिय वाटला आणि जणू विश्वकर्म्याने बनवला आहे असे वाटले.
अये सखि महामाये सत्यं कथय मेऽग्रतः
ती म्हणाली, "अग सखी, महाशक्तिवाली, माझ्यासमोर खरी गोष्ट सांग."
इति श्रुत्वा वचस्तस्या मकरंदभयातुरा
तिचे हे बोल ऐकून मकरंदा घाबरून गेली.
जीवदानं च मे देहि तर्हि ते कथयाम्यहम् 3.3.21.
"माझ्या जीवाची शपथ दे, मग मी तुला सगळं सांगते," असे ती म्हणाली.
कृष्णा नाम महारम्या सर्वलोकविमोहिनी तया विरचितं सुभूर्ग्रैवेयकमनुत्तमम्
"कृष्णा नावाची एक अतिशय सुंदर स्त्री आहे, जिला सगळ्या लोकांना मोहवण्याची ताकद आहे; तिच्याच हातून हा अप्रतिम हार तयार झाला आहे."
इति श्रुत्वा तु वचनं देवी पुष्पवती स्वयम्
हे शब्द ऐकून देवी पुष्पवती स्वतःच
मकरंदभयाद्देवास्तथान्ये पुरुषा भुवि
मकरंदाच्या भीतीने देव आणि इतर पुरुषही पृथ्वीवर
इति श्रुत्वा वचो घोरं पुष्पा तु भयकातरा
हे भयंकर बोल ऐकून पुष्पा घाबरली.
तदा पुष्पवती प्राह किं ते भयमुपागतम्
तेव्हा पुष्पवती म्हणाली, "काय भीती तुझ्यावर आली आहे?"
मोहितः पुरुषः कश्चिद्बलात्तां हि भजिष्यति
"कोणीतरी पुरुष, मोहात पडून, तिच्यावर जबरदस्ती करील."
इति श्रुत्वा पुष्पवती पुनः प्रोवाच धर्मिणी अयोग्यं ये करिष्यंति ते यास्यंति यमालयम्
हे ऐकून धर्मनिष्ठ पुष्पवती पुन्हा म्हणाली, "जे अयोग्य वागतील, ते यमाच्या घरात जातील."
अतस्त्वं शीघ्रमादाय तद्दोलां च मदंतिके
"म्हणून तू लवकर ती झुला माझ्याकडे घेऊन ये."
तथेति मत्वा सा शूद्री गृहमागत्य भामिनी
तसेच होईल असे मनाशी ठरवून, ती तेजस्वी शूद्र स्त्री घरी आली.
इति श्रुत्वा वचो रम्यं कृष्णांशो बलवत्तरः जगाम पुष्पया सार्द्धं दोलामारुह्य वीर्यवान् ।। 3.3.21.
हे रम्य बोल ऐकून, बलवान कृष्णाचा अंश पुष्पासोबत झुल्यावर चढला.
तदा पुष्पवती देवी दृष्ट्वा कृष्णां मनोरमाम्
त्या वेळी पुष्पवती देवीने ती मोहक कृष्णवर्ण स्त्री पाहिली.
यादृशीयं शुभा नारी तादृशः पुरुषो मया
ती म्हणाली, 'जशी ही शुभ्र आणि सुंदर स्त्री आहे, तसाच तो पुरुषही आहे, ज्याला मी पाहिलं.'
कृष्णांशश्च स तामाह देशराजसुतो वरः
कृष्णाचा अंश असलेला, त्या देशाच्या राजाचा तेजस्वी मुलगा तिच्याशी बोलला.
प्रत्यहं रचितं हारमथ पूजनहेतवे
दररोज पूजेच्या हेतूने एक हार तयार केला जायचा.
एकदा प्रस्थितं वीरं पुष्पमध्ये शनैःशनैः
एकदा तो वीर हळूहळू फुलांच्या मधून निघाला.
मोहोऽयं ते कुतः प्राप्तः स त्वं कथय मा चिरम्
'हा मोह तुला कुठून आला? लगेच सांग, उशीर करू नकोस.'
मया दृष्टा शुभा नारी रूपयौवनशालिनी
'मी एक शुभ्र, रूपवती आणि तरुणी स्त्री पाहिली आहे.'
इति श्रुत्वा पुष्पवती तामाह रुचिराननाम्
हे ऐकून पुष्पवतीने त्या सुंदर चेहऱ्याच्या स्त्रीशी बोलले.
तदा त्वां तर्पयिष्यामि बहुद्रव्यैः शुभानने
'मग मी तुला पुष्कळ संपत्ती देऊन तृप्त करीन, हे शुभ्र मुखी.'
इति श्रुत्वा तु तद्वाचं पुष्पा प्रेमसमन्विता 3.3.21.
ती वाक्ये ऐकून पुष्पा प्रेमाने भरून गेली.