शिलामयं महावेगं शत्रुसेनाक्षयंकरम्
दगडासारखी वेगवान आणि बलवान सेना निर्माण झाली, जिला शत्रूंच्या सैन्याचा नाश करण्याची ताकद होती.
तस्येदं सुंदरं दिव्यं विपिनं सुरपूजितम्
त्याचं हे सुंदर, दिव्य अरण्य देवतांनी पूजलेलं आहे.
इति श्रुत्वा तु वचनं कृष्णांशः स्मरपीडितः
ही वाक्यं ऐकून, प्रेमाने व्याकुळ झालेला कृष्णांशा हलला.
देवसिंहस्तु कालज्ञो ज्ञात्वा मोहत्वमागतम्
काळाचं ज्ञान असलेला देवसिंहाने समजलं की मोह उत्पन्न झाला आहे.
कृष्णांशस्तु ततस्सार्द्धं देवसिंहेन तन्मयः
मग कृष्णांशा देवसिंहासोबत त्या अवस्थेत पूर्णपणे रंगून गेला.
मासान्ते गृहमागत्य राज्ञे सर्वान्न्यवेदयत् कृष्णांशो मोहमागत्य तुष्टाव जगदंबिकाम्
मासाच्या शेवटी घरी परत येऊन त्याने सर्व गोष्टी राजाला सांगितल्या; मोहात पडलेला कृष्णांशा जगदंबेची स्तुती करू लागला.
कृष्णांश उवाच पाहि मां कामदेवार्तं पुष्पवत्यै प्रबोधय
कृष्णांशा म्हणाला: कामाने त्रस्त झालेल्या मला वाचव आणि पुष्पवतीला जागृत कर.
मधुकैटभसंमोहे महिषासुरघातिनि
मधु आणि कैटभाला मोहात टाकणारी, महिषासुराचा वध करणारी माता,
धूम्रलोचनसंदाहे चंडमुंडविनाशिनि
धूम्रलोचनाचा नाश करणारी, चंड-मुंडाचा संहार करणारी देवी,
रक्तबीजासृक्कपीते सर्वदैत्यभयंकरे 3.3.21.
रक्तबीजाचं रक्त प्यायलीस, सर्व दैत्यांना नेहमीच भयभीत करणारी तू,
निशुंभदैत्यसंहारे शुंभदैत्यविनाशिनि
निशुंभ दैत्याचा संहार करणारी, शुंभ दैत्याचा नाश करणारी देवी,
इति स्तुत्वा च सुष्वाप स वीरः परमासने चकार प्रत्यहं देवी वरदाभयकारिणी
अशी स्तुती करून तो वीर श्रेष्ठ आसनावर झोपी गेला; रोज तो वर देणारी, भीती दूर करणारी देवीची पूजा करू लागला.
एवं गते चतुर्मासे जलवृष्टिकरे मुने
मुनिवर, अशा प्रकारे चार महिन्यांचा पावसाळा संपला.
कार्तिके कृष्णपक्षे तु गतोऽसौ देवसंयुतः
कार्तिक महिन्यातील कृष्णपक्षात, तो देवांसह निघून गेला.
पुष्पागृहमुपागम्य तत्र वासमचीकरत्
तो फुलांच्या घरात गेला आणि तिथेच राहू लागला.
एकदा सुंदरं हार कृष्णांशेनैव गुंठितम् गृहीत्वा प्रययौ पुष्पा पुष्पवत्याश्च मंदिरे
एकदा सुंदर हार, जो कृष्णाचा अंश गुंफलेला होता, तो घेऊन पुष्पा पुष्पवतीच्या घरात गेली.
सा तु ग्रैवेयकं दृष्ट्वा त्वष्ट्रेव रचितं प्रियम्
तीने तो हार पाहिला, जो तिला फार प्रिय वाटला आणि जणू विश्वकर्म्याने बनवला आहे असे वाटले.
अये सखि महामाये सत्यं कथय मेऽग्रतः
ती म्हणाली, "अग सखी, महाशक्तिवाली, माझ्यासमोर खरी गोष्ट सांग."
इति श्रुत्वा वचस्तस्या मकरंदभयातुरा
तिचे हे बोल ऐकून मकरंदा घाबरून गेली.
जीवदानं च मे देहि तर्हि ते कथयाम्यहम् 3.3.21.
"माझ्या जीवाची शपथ दे, मग मी तुला सगळं सांगते," असे ती म्हणाली.
कृष्णा नाम महारम्या सर्वलोकविमोहिनी तया विरचितं सुभूर्ग्रैवेयकमनुत्तमम्
"कृष्णा नावाची एक अतिशय सुंदर स्त्री आहे, जिला सगळ्या लोकांना मोहवण्याची ताकद आहे; तिच्याच हातून हा अप्रतिम हार तयार झाला आहे."
इति श्रुत्वा तु वचनं देवी पुष्पवती स्वयम्
हे शब्द ऐकून देवी पुष्पवती स्वतःच
मकरंदभयाद्देवास्तथान्ये पुरुषा भुवि
मकरंदाच्या भीतीने देव आणि इतर पुरुषही पृथ्वीवर
इति श्रुत्वा वचो घोरं पुष्पा तु भयकातरा
हे भयंकर बोल ऐकून पुष्पा घाबरली.
तदा पुष्पवती प्राह किं ते भयमुपागतम्
तेव्हा पुष्पवती म्हणाली, "काय भीती तुझ्यावर आली आहे?"
मोहितः पुरुषः कश्चिद्बलात्तां हि भजिष्यति
"कोणीतरी पुरुष, मोहात पडून, तिच्यावर जबरदस्ती करील."
इति श्रुत्वा पुष्पवती पुनः प्रोवाच धर्मिणी अयोग्यं ये करिष्यंति ते यास्यंति यमालयम्
हे ऐकून धर्मनिष्ठ पुष्पवती पुन्हा म्हणाली, "जे अयोग्य वागतील, ते यमाच्या घरात जातील."
अतस्त्वं शीघ्रमादाय तद्दोलां च मदंतिके
"म्हणून तू लवकर ती झुला माझ्याकडे घेऊन ये."
तथेति मत्वा सा शूद्री गृहमागत्य भामिनी
तसेच होईल असे मनाशी ठरवून, ती तेजस्वी शूद्र स्त्री घरी आली.
इति श्रुत्वा वचो रम्यं कृष्णांशो बलवत्तरः जगाम पुष्पया सार्द्धं दोलामारुह्य वीर्यवान् ।। 3.3.21.
हे रम्य बोल ऐकून, बलवान कृष्णाचा अंश पुष्पासोबत झुल्यावर चढला.