तस्य पुत्रावुभौ जातौ क्षत्रधर्मपरायणौ
त्याला दोन पुत्र झाले, दोघेही क्षत्रिय धर्म पाळणारे होते.
द्वादशाब्दवया भूत्वा मयूरध्वज एव सः
तो बारा वर्षांचा झाल्यावर त्याला मयूरध्वज म्हणत.
यतेंद्रियस्तथा मौनी वानप्रस्थ परायणः
तो इंद्रियांवर संयम ठेवणारा, मौन धारण करणारा आणि वानप्रस्थ मार्गावर चालणारा होता.
तदा प्रसन्नो भगवान्सेनानीरग्निभूः स्वयम्
त्या वेळी भगवंत सेनानी अग्निभू स्वतः प्रसन्न झाले.
मयूरध्वज एवापि दृष्ट्वा सर्वमयं शिशुम्
मयूरध्वजाने पाहिले की तो मुलगा पूर्णपणे सोन्याचा आहे.
मयूरध्वज उवाच पिबति मात्रियं दुग्धमुत्तमं वधति सर्वदा दैत्यदानवान्
मयूरध्वज म्हणाला: तो आपल्या आईचे उत्तम दूध पितो आणि नेहमी दैत्य-दानवांचा नाश करतो.
नमस्ते देवसेनेश महिषासुरमर्दन
देवसेनेचे स्वामी, महिषासुराचा वध करणारा, तुला नमस्कार.
प्रसन्नो भव सर्वात्मन्गुहशक्तिधराव्यय 3.3.20.
सर्वत्र असणाऱ्या, गुहाची शक्ती धारण करणाऱ्या, अविनाशी प्रभो, कृपा कर.
इति श्रुत्वा स्तुतिं तस्य सेनानीस्तमुवाच वै
त्याचे स्तवन ऐकून सेनापतीने त्याच्याशी बोलले.
इत्युक्तस्तेन देवेन भूपतिः प्राह नम्रधीः
त्या देवतेने असे म्हटल्यावर, राजाने नम्रपणे उत्तर दिले.
तथेत्युक्त्वा तु तं स्कंदस्तत्रैवान्तर्दधे पुनः
‘तसेच होवो’ असे म्हणून स्कंद तिथेच पुन्हा अदृश्य झाला.
नाम्ना मयूरनगरं नरवृंदसमन्वितम्
त्या नगराचे नाव मयूरनगर होते, जेथे लोकांची मोठी वर्दळ असे.
लहरो नामा तद्बंधुर्द्विदशाब्दप्रयत्नतः
लहरो नावाचा त्याचा नातेवाईक, दहा वर्षांच्या प्रयत्नाने,
तदा प्रसन्नो भगवान्वरुणो यादसां पतिः
त्या वेळी जलांचा अधिपती, भगवान वरुण प्रसन्न झाला.
इति श्रुत्वाऽमृतमयं वचनं लहरो नृपः
ही अमृतासारखी वचने ऐकून राजा लहरो
अतः प्रचेतास्ते नाम नमस्तुभ्यं प्रचेतसे
म्हणून तुला प्रचेतास म्हणतात; तुला नमस्कार असो, प्रचेतास.
रुणद्धि पयसां वेगं न केनाप्यवरोधितः
तू पाण्याचा प्रवाह कोणाच्याही अडथळ्याशिवाय थांबवतोस.
दैत्यानां बंधनार्थाय देवानां जयहेतवे 3.3.20.
दैत्यांना बांधण्यासाठी आणि देवांच्या विजयासाठी.
इति स्तुतस्तदा देवो राज्ञा तेनैव धीमता
त्या बुद्धिमान राजाने केलेल्या स्तुतीने त्या वेळी देव प्रसन्न झाला.
त्रियोजनायामयुतां चतुर्वर्णसमन्विताम्
ती नगरी तीस योजनांची असून, चारही वर्णांनी वसलेली होती.
भूपस्तु तत्प्रसादेन प्राप राज्ञीं शुभाननाम्
त्या कृपेने राजाला शुभना नावाची राणी मिळाली.
तस्यां स जनयामास सुतान्षो डशसंमितान्
तिच्या पोटी त्याने दहा मुलगे जन्माला घातले.
तत्पश्चात्कन्यका जाता नाम्ना मदनमंजरी
त्यांनंतर मदनमंजरी नावाची कन्या जन्मली.
देवसिंहं वरं मत्वा चंद्रवंशिनमुत्तमम्
देवसिंह हा चंद्रवंशातील श्रेष्ठ आणि योग्य वर मानला गेला.
रणधीरस्तु तनयो लक्षमुद्रान्वितो बली
त्यांचा पुत्र रणधीर बळकट होता आणि त्याच्याकडे लक्षमुद्रा होत्या.
नत्वा परिमलं भूपं तदीयात्कुलशालिनः
परीमल या आपल्या कुलातील प्रसिद्ध राजाला वंदन करून,
श्रुत्वा परिमलो भूपो देवसिंहं महामतिम्
हे ऐकून, परीमल राजा, मोठ्या बुद्धीचा, देवसिंहाला बोलावून घेतो.
देवसिंहस्तु बलवान्पितृव्यं प्राह नम्रधीः 3.3.20.
देवसिंह हा बलवान आणि नम्र मनाचा होता; त्याने आपल्या काकाशी बोलले.
बहुधा प्रार्थितस्सर्वैर्द्विजवृंदसमन्वितैः
सर्व ब्राह्मणांच्या समूहासह, सर्वांनी त्याला अनेक प्रकारे विनंती केली.
तदा परिमलो भूपो रणधीरं वचोऽब्रवीत्
तेव्हा परिमळ नावाच्या राजाने रणधीराला असे शब्द सांगितले.