एवं जाताश्च षण्मासास्तयोर्युद्धं हि सेनयोः
अशा प्रकारे त्या दोन्ही सैन्यांमध्ये सहा महिने युद्ध चालू राहिले.
संप्राप्य मानसीं पीडां युद्धार्थं विमुखोऽभवत्
मनात मोठी वेदना येऊन त्याला युद्धाची इच्छा राहिली नाही.
देवसिंहं समाहूय त्रिकालज्ञं महामतिम् श्रुत्वोवाच महायोगी देवसिंहो महाबलः
त्रिकाळज्ञ आणि अत्यंत बुद्धिमान देवसिंहाला बोलावून, त्या महायोग्याने, बलवान देवसिंहाने ऐकून असे सांगितले.
महेंद्रतनयः कश्चित्सर्वशस्त्रास्त्रकोविदः रात्रौ स्वयं समागम्य करोति बलसंक्षयम्
महेंद्राचा एक पुत्र आहे, जो सर्व शस्त्रास्त्रात पारंगत आहे. तो रात्री स्वतः येतो आणि सैन्याचा नाश करतो.
अतस्त्वं मत्सहायेन तालनेन समन्वितः विजयी भव शीघ्रं हि नो चेद्यायां यमक्षयम्
म्हणून माझ्या आणि तालनाच्या मदतीने तू लवकर विजय मिळव. नाहीतर यमाच्या घरात जावे लागेल.
इति श्रुत्वा वचस्तस्य देवसिंहस्य भाषितम् सेनां निवेशयामास पोतेषु हयवाहनः
देवसिंहाने सांगितलेले हे शब्द ऐकून, घोड्यावर बसणाऱ्याने सैन्य जहाजांवर मांडले.
अर्द्धं सैन्यं च तत्रैव स्थापयित्वा महाबलः
तेथे त्या बलवानाने अर्धे सैन्य ठेवले.
हयारूढाश्च ते शूराः सर्वे युद्धसमन्विताः
सर्व शूर वीर घोड्यावर बसून युद्धासाठी सज्ज झाले.
हत्वा ते रक्षिणः सर्वाँल्लुंठयित्वा पुरं शुभम्
त्यांनी सर्व रक्षकांना मारून सुंदर नगरी लुटली.
राज्ञोऽन्तः पुरमागत्य कृष्णांशो बलवत्तरः सप्तालिभिर्वृतां रम्यां गीतनृत्यविशारदाम् ।। 3.3.19.
कृष्णाचा बलशाली अंश राजाच्या अंतःपुरात गेला, जिथे सात सेविकांनी वेढलेली, गाणे आणि नृत्यात निपुण अशी एक सुंदर स्त्री होती.
बलाद्दोलां समारोप्य लुंठयित्वा रिपोर्गृहम्
त्याने तिच्यावर जबरदस्तीने डोलीत बसवले आणि शत्रूचे घर लुटले.
बलखानिस्तु बलवान्देवतालनसंयुतः
बलखानी हा बलवान आणि देवतालनासह होता.
सुखवर्माणमागत्य सेनाध्यक्षं रिपोः सुतम्
तो शत्रूच्या सैन्याचा प्रमुख आणि त्याचा मुलगा सुखवर्मनकडे गेला.
हते तस्मिन्महावीर्ये जयन्तः क्रोधमूर्च्छितः
त्या महावीराचा वध झाल्यावर जयंताला प्रचंड राग आला.
श्यालं च सुखवर्माणं संजीव्य स्वगृहं ययौ
त्याने आपला मेहुणा सुखवर्मनाला पुन्हा जिवंत केले आणि आपल्या घरी गेला.
विस्मितः स ययौ गेहं यथा पूर्वं तथाविधः
आश्चर्यचकित होऊन तो पुन्हा पूर्वीसारखाच घरी गेला.
आर्य्यसिंहगृहं गत्वा पृष्टवान्सर्वकारणम्
तो आर्यसिंहाच्या घरी गेला आणि सर्व गोष्टी विचारून घेतल्या.
रुरोद सुभृशं वीरो हा प्रिये मदविह्वले
तो वीर फारच रडला, म्हणाला, 'हाय माझ्या प्रिये, कामाने वेडी झालेली!'
इत्येवं रोदनं कृत्वा वडवोपरि संस्थितः एकाकी स ययौ क्रुद्धो निशि यत्र स्थितो रिपुः
असं रडून झाल्यावर तो वडवेसार वर उभा राहिला आणि एकटाच, रागाने पेटून, रात्री शत्रू जिथे आहे तिथे गेला.
एतस्मिन्समये वीरो बलखानिर्महाबलः 3.3.19.
त्याच वेळी बलवान बलखान हा वीर तेथे पोहोचला.
हा इन्दुल महावीर हा मद्बंधो प्रियंकर
'हाय इंदुला, महावीर! हाय माझ्या बंधू, आनंद देणारा!'
दर्शनं देहि मे शीघ्रं गृहाणाद्य शुभाननाम्
'मला लवकर दर्शन दे, शुभमुखी, आज मला स्वीकार.'
तस्मिन्काले च संप्राप्तः शक्रपुत्रो महाबलः
त्या वेळी इंद्रपुत्र बलवान तेथे आला.
दृष्ट्वा सैन्यनिपातं च तालनो वाहिनीपतिः।। । सिंहनादं ननादोच्चैः सिंहिन्युपरि संस्थितः
सैन्याची मांडणी पाहून, तालन सेनापती सिंहिणीवर उभा राहून सिंहासारखा मोठ्याने गर्जला.
न जयः सैन्यनाशेन तव वीर भविष्यति
'वीरा, सैन्याचा नाश करून तुला विजय मिळणार नाही.'
इति श्रुत्वा वचस्तस्य शक्रपुत्रो भयंकरः स्वभल्लेन पुनर्वीरो दंशयामास वक्षसि
हे शब्द ऐकून, भयंकर इंद्रपुत्र त्या वीराने स्वतःच्या गदेद्वारे पुन्हा त्याच्या छातीवर प्रहार केला.
इंदुले मूर्छिते तस्मिन्वडवा दिव्यरूपिणी
इंदुला बेशुद्ध पडला तेव्हा वडवा दिव्य रूप धारण करू लागली.
तदा स बालस्त्वरितः कालास्त्रं चाप आदधे
तेव्हा तो मुलगा घाईघाईने काळास्त्र आणि धनुष्य उचलला.
मृते सेनापतौ तस्मिन्कृष्णांशो मदविह्वलः
सेनापती मारला गेल्यावर, कृष्णांश कामाने वेडा झाला आणि व्याकुळ झाला.
इन्दुलः क्रोधताम्राक्षस्त्वाग्नेयं शरमाददे कृत्वा शीघ्रं ययौ शत्रुं स तु वायव्यमादधे ।। 3.3.19.
इंदुला रागाने डोळे लाल करून, अग्निबाण उचलला; तो पटकन शत्रूकडे गेला, आणि शत्रूने वायुबाण उचलला.