सभायां लक्षणो वीरो यात्राकाले तमब्रवीत् नभोमार्गेण संप्राप्तौ योगिनौ च शिवाज्ञया
सभेत, लक्षण नावाच्या वीराने त्याला निघताना सांगितलं, 'शिवाच्या आज्ञेने ते दोन्ही योगी आकाशमार्गाने आले.'
जहतुस्तौ च मां जित्वा तत्तीक्ष्णभय मोहितम् इत्युक्तवंतं तं नत्वा ययुर्भूपाः स्वमालयम्
ते दोघं मला जिंकून, तीव्र भीतीमुळे गोंधळलेले, त्याला वंदन करून निघून गेले आणि राजे आपल्या घरी परतले.
सागराख्यसरस्तीरे कदाचिदिंदुलो बली
सागर नावाच्या सरोवराच्या काठी, कधीतरी बलवान इंदुला होता.
एतस्मिन्नंतरे हंसा आकाशाद्भू मिमागताः
तेवढ्यात, आकाशातून काही हंस पृथ्वीवर आले.
वक्ष्यमाणं वचः प्राहुर्धन्योऽयं दिव्यविग्रहः
त्यांनी असं म्हटलं, 'हा धन्य आहे, दिव्य रूपाचा आहे.'
महावती पुरीणां च सागरः सरसामपि
सागर ही नगरेमध्ये आणि सरोवरांमध्येही सर्वात मोठं आहे.
भो इन्दुल महाप्राज्ञ मानसे सरसि स्थिताः
अरे इंदुला, महाप्राज्ञ, आम्ही मानस सरोवरावर राहतो.
दृष्ट्वा तत्र शुभां नारीं सर्वाभरणभूषिताम्
तिथे, सर्व अलंकारांनी सजलेली एक शुभ स्त्री आम्ही पाहिली—
दृष्ट्वा मोहत्वमापन्ना वयं देशान्तरं गताः त्वत्समो न हि कोऽप्यत्र पद्मिनी सदृशो वरः
तिला पाहून आम्ही गोंधळलो आणि दुसऱ्या देशात गेलो; कारण इथे तुझ्यासारखा कोणी नाही, किंवा त्या कमळासारख्या कन्येसाठी योग्य वर नाही.
तस्मात्त्वं नः समारुह्य तां देवीं द्रष्टुमर्हसि
म्हणून तू आमच्यासोबत येऊन त्या देवीला पाहायला हवीस.
सिंहलद्वीपके रम्ये ह्यार्यसिंहो नृपः स्थितः रागिण्यः सप्त विख्यातास्तत्सख्यः प्रमदोत्तमाः
सुंदर सिंहलद्वीपावर आर्यसिंह नावाचा राजा राज्य करत होता. त्याच्या सात राणी प्रसिद्ध होत्या, त्या सगळ्या त्याच्या अतिशय प्रिय आणि सुंदर सख्या होत्या.
नलिनीसागरे रम्ये गिरिजामंदिरं शुभम् 3.3.18.
नलिनी समुद्राच्या रम्य किनाऱ्यावर गिरिजेचे शुभ मंदिर उभे होते.
सापि तं सुन्दरं दृष्ट्वा हंसदेहे समास्थितम्
तीने त्या सुंदर हंसाच्या रूपात असलेल्या त्याला पाहिले.
वर्षमेकं ययौ तत्र नानालीलासु मोहितः
तिथे तिने विविध लीलांमध्ये रमून एक वर्ष घालवले.
भक्तिगर्वत्वमापन्ने चाह्लादे जगदंबिका
भक्तीचा गर्व आणि आनंद यामुळे जगदंबा प्रसन्न झाली.
तस्य प्राप्तं महद्दुःखमाह्लादस्य जयैषिणः
पण केवळ आनंद मिळवू पाहणाऱ्या त्याच्यावर मोठे दुःख ओढावले.
इन्दुलं रूपसम्पन्नं लंकापुरनिवासिनः
इंदुला नावाची रूपवान स्त्री लंका नगरीत राहात होती.
इति श्रुत्वा वचो घोरं सकुलो विललाप ह
ती भयंकर बातमी ऐकून त्याचा सारा परिवार हंबरडा फोडून रडू लागला.
कृष्णांशो रुदितं प्राहाह्लादं ज्येष्ठं शृणुष्व भोः इंदुलं त्वां समेष्यामि भवान्धैर्यपरो भवेत्
कृष्णांशाने रडणाऱ्या आहलाद या ज्येष्ठाला सांगितले, 'ऐक, मी इंदुलाला तुझ्यासाठी आणीन; तू धीर धर.'
बलखानिश्च कृष्णांशो देवसिंहश्च तालनः
बलखानी, कृष्णांश, देवसिंह आणि तालन,
मार्गप्राप्ताश्च ये भूपा ग्रामपा राष्ट्रपास्तथा
मार्गावर आलेले ते राजे, तसेच गावचे आणि प्रदेशाचे प्रमुख,
ये भूपा मदमत्ताश्च जित्वा तांस्तालनो बली 3.3.18.
मदाने मस्त झालेले सर्व राजे बलवान तालनाने पराभूत केले.
पूजयित्वा च रामेशं रामेण स्थापितं शिवम्
रामाने स्थापलेल्या शिवाचे, रामेशाचे त्यांनी भक्तीने पूजन केले.
नलिनीसागरं प्राप्य तत्र वासमकारयन्
ते नलिनी समुद्रावर पोहोचले आणि तिथेच त्यांनी आपला निवास केला.
आर्य्यसिंह महाभाग स्वपोतान्देहि तीर्णकान् नो चेत्त्वां सबलं जित्वा राष्ट्रभंगं करोम्यहम्
'हे महाभाग आर्यसिंह, तुझ्या पार गेलेल्या मुलांना मला दे; नाहीतर मी तुला सैन्यासह जिंकून तुझे राज्य उद्ध्वस्त करीन.'
इति श्रुत्वा पत्रवचो भूपतिर्बलवत्तरः
ही पत्रातील वचने ऐकून तो सर्वांत बलवान राजा,
इन्दुलः स्तंभनं मंत्रं संस्थाप्य शर उत्तमे
इंदुलाने स्तंभन मंत्र स्थापन करून उत्तम बाण उचलला.
दिवसे सुखशर्मा च त्रिलक्षैः स्वदलैः सह
त्या दिवशी सुखशर्मा आपल्या तीन लक्ष अनुयायांसह उपस्थित होता.
निशामुखे च संप्राप्ते शक्रपुत्रो महाबलः। शतपुत्रैः क्षत्रियाणां सार्द्धं युद्धाय चाययौ
रात्री जवळ येताच, इंद्राचा बलवान पुत्र शंभर पुत्रांसह आणि क्षत्रियांबरोबर युद्धासाठी आला.
तेषां हया हरिद्वर्णा योगिवेषधरा बलात् तत्पश्चाद्गेहमासाद्य तदा तैः सुखितोऽवसत्
त्यांचे घोडे हिरव्या रंगाचे होते आणि ते सर्व योग्यासारखे वस्त्र परिधान करीत होते. नंतर ते घरात पोहोचले आणि सर्वांनी मिळून आनंदाने तेथे राहिले.