अजितः स च कृष्णांशो नभोमार्गेण मंदिरम्
तो अजिंक्य कृष्णांश आकाशमार्गाने राजवाड्यात गेला.
तदा स लक्षणो वीरस्त्यक्त्वा बंधनमुत्तमम्
मग तो वीर लक्षण उत्तम बंधने सोडून गेला.
गृहीत्वा चागमां दोलां स्वयं शिबिरमाप्तवान् ।। 3.3.17.
पवित्र ग्रंथ आणि डोली घेऊन तो स्वतः छावणीत पोहोचला.
एतस्मिन्नंतरे सर्वे त्यक्त्वा मूर्च्छां समंततः
इतक्यात सर्वांनी सर्वत्र आपली बेशुद्ध अवस्था सोडली.
सान्वयाञ्छतभूपांश्च हत्वा तद्रुधिरावहैः
त्यांच्या सोबत असलेल्या शंभर राजांना आणि त्यांच्या अनुयायांना मारून त्यांचे रक्त वाहू लागले.
विवाहान्ते च ते सर्वे शिबिराणि समाययुः
लग्नाच्या शेवटी ते सर्व छावण्यांमध्ये आले.
भुक्तवत्सु सुवीरेषु साहस्रास्तैः सुतैः सह
पराक्रमी वीरांनी आपल्या हजारो मुलांसह जेवण केले.
सहस्रशूरांस्तान्हत्वा पुनर्बद्ध्वा महाबलान्
त्या हजार शूरांना मारून आणि पुन्हा बलवान लोकांना बांधून ठेवले.
दशलक्षसुवर्णानि गृहीत्वा नृपतिर्बली
त्या बलाढ्य राजाने दहा लक्ष सोन्याच्या नाणी घेतली.
प्रद्योतसुत हे राजँल्लक्षणोऽसौ महाबलः
प्रद्योताचा पुत्र राजा, तो लक्षण फारच बलवान होता.
इति श्रुत्वा परिमलः सर्व भूपसमन्वितः
हे ऐकून, परिमल सर्व राजांसह होता.
तदा महासती वेला विललाप भृशं मुहुः तामाश्वास्य तदा वेलां नभोमार्गेण चाययौ
त्या वेळी महा पतिव्रता वेला वारंवार दुःखाने रडू लागली. तिला धीर देऊन तो आकाशमार्गाने निघून गेला.
लक्षणं तर्जयित्वासौ गृहीत्वा चागमन्मुदा 3.3.17.
लक्षणाला धमकावून, तो आनंदाने आगमनाची खूण घेऊन गेला.
पुनस्त्यक्त्वा सप्त सुतान्सहितान्नृपतेस्तु ते उषित्वा दशरात्रांते दध्युर्गंतुमनो मुने
मग त्यांनी राजा आणि सात मुलांना सोडून दिलं, दहा रात्री तिथे राहिले आणि शेवटी निघून जाण्याचा विचार केला, हे मुनी.
महीराजस्तु बलवान्गृहीत्वा भूपतेः पदौ
पण बलवान राजा, पृथ्वीच्या अधिपतीचे पाय पकडून बसला.
महाराज वधूस्ते च वेलेयं द्वादशाब्दिका
महामहाराज, तुमची वधू आता बारा वर्षांची झाली आहे.
तस्मात्तां त्वं परित्यज्य गच्छ गेहं सुखी भव
म्हणून तिला सोडून तू आपल्या घरी जा आणि सुखी रहा.
इत्यु्क्त्वा च वचो राजा स स्नेहादंकमस्पृशत् महीराजं स पस्पर्श स राजा चूर्णतां गतः
असं सांगून, त्या राजाने प्रेमाने त्याला मांडीवर घेतलं; त्याने पृथ्वीच्या राजाला स्पर्श केला आणि तो राजा क्षणातच राख झाला.
भग्नास्थी भूपती चोभौ पावकीयैश्चिकित्सकैः
दोन्ही राजांची हाडं मोडली होती, त्यांच्यावर पावकाच्या वैद्यांनी उपचार केले.
मलना स्वसुतं दृष्ट्वा प्राप्तमुद्वाहितं गृहे होमं वै कारयामास चंडिकायाः प्रसादतः
मलना आपल्या लग्न करून परतलेल्या मुलाला घरी पाहून, चंडिकेच्या कृपेने तिच्या नावाने होम केला.
सभायां लक्षणो वीरो यात्राकाले तमब्रवीत् नभोमार्गेण संप्राप्तौ योगिनौ च शिवाज्ञया
सभेत, लक्षण नावाच्या वीराने त्याला निघताना सांगितलं, 'शिवाच्या आज्ञेने ते दोन्ही योगी आकाशमार्गाने आले.'
जहतुस्तौ च मां जित्वा तत्तीक्ष्णभय मोहितम् इत्युक्तवंतं तं नत्वा ययुर्भूपाः स्वमालयम्
ते दोघं मला जिंकून, तीव्र भीतीमुळे गोंधळलेले, त्याला वंदन करून निघून गेले आणि राजे आपल्या घरी परतले.
सागराख्यसरस्तीरे कदाचिदिंदुलो बली
सागर नावाच्या सरोवराच्या काठी, कधीतरी बलवान इंदुला होता.
एतस्मिन्नंतरे हंसा आकाशाद्भू मिमागताः
तेवढ्यात, आकाशातून काही हंस पृथ्वीवर आले.
वक्ष्यमाणं वचः प्राहुर्धन्योऽयं दिव्यविग्रहः
त्यांनी असं म्हटलं, 'हा धन्य आहे, दिव्य रूपाचा आहे.'
महावती पुरीणां च सागरः सरसामपि
सागर ही नगरेमध्ये आणि सरोवरांमध्येही सर्वात मोठं आहे.
भो इन्दुल महाप्राज्ञ मानसे सरसि स्थिताः
अरे इंदुला, महाप्राज्ञ, आम्ही मानस सरोवरावर राहतो.
दृष्ट्वा तत्र शुभां नारीं सर्वाभरणभूषिताम्
तिथे, सर्व अलंकारांनी सजलेली एक शुभ स्त्री आम्ही पाहिली—
दृष्ट्वा मोहत्वमापन्ना वयं देशान्तरं गताः त्वत्समो न हि कोऽप्यत्र पद्मिनी सदृशो वरः
तिला पाहून आम्ही गोंधळलो आणि दुसऱ्या देशात गेलो; कारण इथे तुझ्यासारखा कोणी नाही, किंवा त्या कमळासारख्या कन्येसाठी योग्य वर नाही.
तस्मात्त्वं नः समारुह्य तां देवीं द्रष्टुमर्हसि
म्हणून तू आमच्यासोबत येऊन त्या देवीला पाहायला हवीस.