बलखानिर्गतो गर्ते रुरोध नगरीं तदा
बलखान खड्ड्यातून बाहेर आला आणि मग त्याने नगराला वेढा घातला.
त्रिलक्षैश्च हयैः सार्द्धं सूर्यद्युतिरुपाययौ
सूर्यासारखा तेजस्वी तो तीन लाख घोड्यांसह आला.
तयोश्चासीन्महद्युद्धमहोरात्रं हि सैन्ययोः
त्या दोन्ही सैन्यांमध्ये एक मोठा युद्ध झाला, जे दिवसभर आणि रात्रभर चालू राहिले.
द्वितीयेऽह्नि समायाते गजसेनो महाबलः दाहयामास तत्सैन्यं तालनाद्यैश्च पालितम्
दुसऱ्या दिवशी सकाळी, मोठ्या ताकदीचा गजसेनाने तालन आणि इतरांनी राखलेल्या त्या सैन्याला पेटवून दिले.
भस्मीभूतं बलं दृष्ट्वा तालनः शत्रुसम्मुखे
आपले सैन्य राख झालेले पाहून, तालन शत्रूच्या समोर उभा राहिला.
मूर्छितं नृपमाज्ञाय सूर्यद्युतिरुपाययौ
राजा बेशुद्ध पडल्याचे समजताच, सूर्यद्युति तिथे आला.
एतस्मिन्नंतरे शूरौ देवौ चाह्लादकृष्णकौ
त्याच वेळी, दोन शूर देव, म्हणजे आह्लाद आणि कृष्णक, तिथे प्रकट झाले.
सुबद्धं भ्रातरं ज्ञात्वा हयं कांतामलोऽरुहत् गृहीत्वा तं स कृष्णांशं तस्य तेजः समाहरत्
आपला भाऊ बांधलेला आहे हे कळताच, कृष्णांश सुंदर घोड्यावर बसला, त्याला पकडले आणि त्याचे तेज गोळा केले.
सप्तलक्षबलं सर्वं वह्निभूतमभूत्तदा 3.3.16.
त्या वेळी, सात लाखांचे संपूर्ण सैन्य अग्नीप्रमाणे झाले.
गजसेनस्यार्द्धसैन्यं तैश्च सर्वैर्विनाशितम् ।। विजयं नृपतिः प्राप्य हर्षितो गेहमाययौ
गजसेनाच्या अर्ध्या सैन्याचा त्या सर्वांनी नाश केला; राजा विजय मिळवून आनंदाने घरी परतला.
वह्निभूतं च कृष्णांशं दृष्ट्वाह्लादः सुदुःखितः
कृष्णांश अग्नीमय झालेला पाहून, आह्लाद फार दुःखी झाला.
तदा देवी वचः प्राह वत्स ते पुत्र एव च
तेव्हा देवी म्हणाली, 'बाळा, तो खरोखरच तुझा मुलगा आहे.'
इत्युक्ते वचने देव्या इन्दुलो वासवाज्ञया वडवामृतमारुह्य हयं तत्र समागतः
देवीने असे बोलताच, वासवाच्या आज्ञेने इंदुलो स्वर्गीय घोड्यावर बसून तिथे आला.
तदङ्गादुद्धृता वाहा मेघा इव समन्ततः
त्याच्या अंगातून घोडे सर्व बाजूंना मेघांसारखे पसरले.
शमीभूते तदा वह्नौ स्वमुखात्सहयो मुदा
जेव्हा अग्नी शांत झाला, तेव्हा तो आपल्या सोबत्यासह आनंदाने आपल्या तोंडातून बाहेर आला.
जीविते सप्तलक्षे तु शमीभूते हि पावके
सात लाख लोक जिवंत झाले आणि अग्नी शांत झाला.
लक्षं सैन्यं तु ये शिष्टास्ते सर्वेऽपि भयातुराः
शिल्लक असलेल्या लाखभर सैनिकांना सर्वांना भीतीने ग्रासले.
केचित्संन्यासिनो भूत्वा केचिद्वै ब्रह्मचारिणः
काहींनी संन्यास घेतला, तर काहींनी ब्रह्मचर्याचा व्रत स्वीकारले.
बद्ध्वा तान्गजसेनादींस्त्रीञ्छूरान्स च तालनः 3.3.16.
त्यानंतर तालनाने गजसेन आणि इतर वीरांना बांधून टाकले.
बलखानिं च निष्कास्य तालनस्तदनंतरम् तान्वीरांस्ताडयामास वेतसैः स्तंभबंधनैः
सैन्याचा तुकडा हाकलून लावून, तालनाने त्या वीरांना काठीने मारले आणि खांबाला बांधले.
गजमुक्ताज्ञया विप्र सेनापतरिरुदारधीः बलखानिर्हयारूढो गजमुक्ता च मंडपे
गजमुक्तेच्या आज्ञेने बुद्धिमान सेनापती युद्धरथावर चढला, आणि गजमुक्ताही मंडपात होती.
गजसेनस्तदा दिव्यैर्भोजनैस्तानभोजयत् लक्षशूरान्स संस्थाप्य स्वयं रुद्रपुरं ययौ
त्या वेळी गजसेनाने त्यांना दिव्य अन्नाने जेवू घातले, लक्ष योद्ध्यांना स्थिर केले आणि स्वतः रुद्रपूराकडे गेला.
ते रात्रौ लोहदुर्गेषु ह्युषित्वा यत्नतो बलात् द्वारमुद्घाटयाशु त्वं नो चेत्प्राणांस्त्यजिष्यसि
ते रात्री लोखंडी किल्ल्यांत राहिले, जोर लावून प्रयत्न केले; पटकन दरवाजा उघडा, नाहीतर तुमचे प्राण जातील.
इति सेनापतिः श्रुत्वा लक्षशूरान्समादिशत्
हे ऐकून सेनापतीने लक्ष योद्ध्यांना आज्ञा दिली.
इति श्रुत्वा तु ते शूराः शतघ्न्यस्तैः सुरोपिताः
हे ऐकून त्या शूरांनी शतघ्नी शस्त्रांनी घाव खाल्ले.
हते दशसहस्रे तु कृष्णांशो बिंदुलं हयम्
दहा हजार मारले गेल्यावर कृष्णांशाचा बिंदुल घोड्यावर चढला.
हतशेषा भयार्ताश्च सहयाशीतिसम्मिताः
जे उरले, ते घाबरलेले आणि त्यांच्या साथीदारांसह मिळून ऐंशी होते.
श्रुत्वा भयातुरो राजा स्वसुताभ्यां समन्वितः स्वपापं क्षालयामास दत्त्वा कन्यां विधानतः
हे ऐकून घाबरलेला राजा आपल्या दोन मुलांसह आला, आणि आपल्या पापाचा प्रायश्चित्त म्हणून त्याने कन्येचे विधिपूर्वक दान केले.
षोडशोष्ट्राणि स्वर्णानि गृहीत्वाह्लाद एव सः 3.3.16.
सोळा सोन्याचे उंट घेऊन तो आनंदित झाला.
संप्राप्ते गेहमाह्लादे देवी स्वर्णवती स्वयम्
घरात आनंद आल्यावर राणी स्वतः सोन्याने सजली.