ससुतं भ्रातरं ज्येष्ठं नृपं पूर्णबलं ततः
मग त्याने आपल्या मुलासह, मोठ्या भावासह आणि पूर्ण सैन्यासह त्या राजाला घेतले.
रुरोदोच्चैस्तदा देवीं ध्यायंती कामरूपिणीम् । । तदा तुष्टा जगद्धात्री मूर्च्छितांस्तानबोधयत्
ती मोठ्याने रडू लागली, इच्छेप्रमाणे रूप घेणाऱ्या देवीचे ध्यान करत होती; मग जगदंबा प्रसन्न होऊन, बेशुद्ध पडलेल्यांना शुद्धीवर आणले.
यथा बद्धः स्वयं स्वामी कथयामास सा तथा ।। अहं शुकी भवाम्यद्य भवान्बिंदुलसंस्थितः । ।। 3.3.13.१२
जसा स्वामी बांधलेला असूनही स्वतः बोलला, तशीच ती म्हणाली: 'आज मी शुकी होते, आणि तू चंद्रावर आहेस.'
इत्युक्त्वा सा शुकी भूत्वा कृष्णांशेन समन्विता
असे म्हणून ती शुकी झाली आणि कृष्णाचा अंश तिच्यात सामावला.
आश्वास्य तं यथायोग्यं कृष्णांशं प्रत्यवर्णयत्
तिला योग्य प्रकारे धीर देऊन, तिने कृष्णाचा अंश सांगितला.
रक्षकाञ्छतसाहस्रान्हत्वा भ्रातरमाययौ । । पौर्णिमां मधुयुक्तां च ज्ञात्वा सर्वे त्वरान्विताः
शंभर हजार रक्षकांना मारून ती आपल्या भावाकडे गेली; पौर्णिमेची मधुर रात्री ओळखून सर्वजण आतुर झाले.
स्नानध्यानादिका निष्ठाः कृत्वा गेहमुपाययुः ।। सागरस्य तटं प्राप्य कृत्वा ते च महोत्सवम् । । चैत्रस्य कृष्णपञ्चम्यां स्वगेहं पुनराययुः
स्नान, ध्यान वगैरे व्रत पूर्ण करून ते घरी परतले; समुद्राच्या काठावर जाऊन त्यांनी मोठा उत्सव केला; चैत्र महिन्याच्या कृष्णपंचमीला पुन्हा आपल्या घरी आले.
दूता उष्ट्रसमारूढास्तत्क्षेमकरणोत्सुकाः । । वैशाखे शुक्लपंचम्यां स्वगेहं पुनराययुः
उंटावर बसलेले दूत, त्यांच्या कल्याणासाठी उत्सुक, वैशाख महिन्याच्या शुक्लपंचमीला पुन्हा आपल्या घरी आले.
मलना भूपतिश्चैव गेहेगेहे महोत्सवम् ।। कारयित्वा विधानेन ब्राह्मणेभ्यो ददौ धनम्
मलना आणि राजा यांनी प्रत्येक घरी विधीपूर्वक मोठा उत्सव घडवून ब्राह्मणांना धन दिले.
सूत उवाच चतुर्दशाब्दे कृष्णांशे यथा जातं तथा शृणु कलौ जन्मत्वमापन्नः स्वर्णवत्युदरेऽवसत्
सूतम्हणाले: चौदाव्या वर्षी, कृष्णाचा अंश कसा झाला ते ऐक. कलियुगात त्याचा जन्म झाला आणि तो स्वर्णवतीच्या पोटी राहिला.
चैत्रशुक्ल नवम्यां च मध्याह्ने गुरुवासरे
चैत्र महिन्याच्या शुद्ध नवव्या दिवशी, दुपारी, गुरुवारी,
जाते तस्मिन्सुतश्रेष्ठे देवाः सर्षिगणास्तदा इत्यूचुर्वचनं तस्मादिन्दुलो नाम चाभवत्
त्या श्रेष्ठ पुत्राचा जन्म झाल्यावर, देव आणि ऋषीगण म्हणाले, 'याचे नाव इंदुलो असावे.'
आह्लादो जातकर्मादीन्कारयित्वा शिशोर्मुदा
आह्लादाने आनंदाने त्या बाळाचे जातकर्म आणि इतर विधी केले.
इन्दुले तनये जाते द्विमासांते महीतले नेत्रसिंह सुतं दृष्ट्वा मलनास्नेहसंयुता
इंदुलोला पुत्र झाल्यावर, दोन महिने पूर्ण होताच, तेल आणि मायेने ओतप्रोत असलेल्या स्त्रियांनी नेत्रसिंहाचा मुलगा पाहिला.
शतवृन्दाश्च नर्तक्यो नानारागेण संयुताः
शेकडो नर्तकी वेगवेगळ्या रंगांच्या वस्त्रात सजून जमल्या.
सप्तरात्रमुषित्वा स योगसिंहो ययौ गृहम्
सात रात्र राहून योगसिंह घरी परतला.
पुत्रस्नेहेन तं पुत्रं स जहार स्वमायया
पुत्रप्रेमामुळे त्याने आपल्या शक्तीने मुलाला घेऊन गेला.
स्नेहप्लुता शची देवी स्वस्तनौ तमपाययत् 3.3.14.
स्नेहाने भरलेली शची देवीने त्याला स्वतःच्या स्तन्याने दूध पाजले.
इन्दुं पीयूषभवनं गृह्णाति वपुषा स्वयम् स बालः स्वपितुर्विद्यां पठित्वा श्रेष्ठतामगात्
इंदु, अमृतासारखा तेजस्वी, सुंदर रूप धारण करून, त्या मुलाने वडिलांची विद्या शिकून श्रेष्ठपणा मिळवला.
विनष्टे बालके तस्मिन्देवी स्वर्णवती तदा
त्या मुलाचा पत्ता न लागल्यावर, सुवर्णवती देवी—
ज्ञात्वाह्लादं तथा भूतं दशग्रामे तथाविधे
आह्लादावर असे घडले हे जाणून, दशग्राम या गावात—
आह्लादः स्वकुलैः सार्द्धं निराहारो यतेंद्रियः
आह्लाद आपल्या कुटुंबासह उपाशी राहिला आणि इंद्रिये संयमित ठेवली.
तदा तुष्टा स्वयं देवी वागुवाचाशरीरिणी
तेव्हा देवी प्रसन्न होऊन, निर्गुण स्वरूपात बोलली.
इन्द्रपुत्रो जयन्तश्च स्वर्गलोकमुपागतः
इंद्राचा पुत्र जयंत स्वर्गात गेला होता.
यावत्त्वं भूतलेऽवात्सीस्तावत्स भूतले वसेत्
तू पृथ्वीवर राहशील तोपर्यंत तोही पृथ्वीवरच राहील.
इत्युक्ते वचने देव्या निश्शोकास्ते तदाभवन्
देवीने ही वाणी बोलल्यावर, ते सर्व दुःखमुक्त झाले.
शारदां पूजयामासुः सर्वलोकनिवासिनीम्
सर्व लोकांनी शारदा देवीची पूजा केली.
जप्त्वा सप्तशती स्तोत्रं त्रिसन्ध्यं प्रेमभक्तितः
प्रेमाने आणि भक्तीने, दिवसातील तीन वेळा सप्तशती स्तोत्राचे पठण केले.
सामन्तद्विजपुत्रश्च चामुण्डो नाम विश्रुतः
एक सामंत, ब्राह्मणाचा मुलगा, चामुंड नावाचा, फार प्रसिद्ध होता.
द्वादशाब्दे ततो जाते त्रिचरित्रस्य पाठतः
बारा वर्षे गेल्यावर, त्रिचरित्राचे पठण चालू असताना त्याचा जन्म झाला.