इति श्रुत्वा प्रसन्नात्मा सप्त लक्षदलैर्युतः
हे ऐकून, शांत मनाने आणि सात लक्ष लोकांसह,
नेत्रसिंहस्तु बलवान्पार्वतीयैर्नृपैः सह
नेत्रसिंह, बलवान, पर्वतीय राजांसोबत,
सहस्रं च गजास्तस्य हया लक्षं महाबलाः
त्याच्याकडे हजार हत्ती आणि लक्ष बलवान घोडे होते.
योगसिंहो गजैः सार्द्धं बलखानिं समाह्वयत्
योगसिंहाने हत्तींसह शत्रूच्या सैन्याला आव्हान दिले.
विजयो नृपपुत्रश्च सर्वभूपतिभिः सह
विजय आणि राजपुत्र, सर्व राजांसह,
तयोश्चासीन्महद्युद्धं सेनयोस्तत्र दारुणम् जघ्नुस्ते शात्रवीं सेनां द्विलक्षां वीरपालिताम्
त्या दोन्ही सैन्यांमध्ये मोठे आणि भयंकर युद्ध झाले; त्यांनी दोन लक्ष शूरांनी राखलेल्या शत्रूच्या सैन्याचा पराभव केला.
प्रभग्नं स्वबलं दृष्ट्वा चत्वारो मदमत्तकाः पुनरुजीवितं सर्वं ढक्कामृतरवाद्बलम् ।। 3.3.13.
आपले सैन्य तुटलेले पाहून, चार मदमस्त योद्ध्यांनी ढक्क्याच्या अमृतसमान आवाजाने सर्व सैन्य पुन्हा जिवंत केले.
युद्धाय संमुखं प्राप भृगुश्रेष्ठ पुनः पुनः
भृगूश्रेष्ठ पुन्हा पुन्हा युद्धासाठी समोर आला.
एवं सप्ताह्नि संजाते युद्धे भीरुभयंकरे
अशा रीतीने सात दिवस झाले आणि युद्ध भीरू लोकांसाठी अतिशय भयंकर झाले.
पुनस्ते जीवमापन्ना जघ्नुस्तान्रिपुसैन्यपान् निराशां विजये प्राप्य कृष्णांशं शरणं ययुः
ते पुन्हा जिवंत होऊन, शत्रूच्या सैनिकांना मारू लागले; विजयाची आशा सोडून, त्यांनी कृष्णांशाच्या शरण जाऊन आश्रय घेतला.
तानाश्वास्य स कृष्णांशस्तत्र दिव्यहये स्थितः
तेथे कृष्णांश, दिव्य घोड्यावर उभा राहून, त्यांना धीर देत होता.
हर्म्योपरि स्थितां देवीं सर्वशोभासमन्विताम् शरण्यां त्वामुपागच्छं कामाक्षीमिव भामिनि
राजमहालाच्या गच्चीवर सर्व सौंदर्याने नटलेली, शरण येण्यास योग्य अशी, कामाक्षीसारखी भासणारी, सुंदर तू उभी होतीस, मी तुझ्याकडे आलो.
वृत्तान्तं कथयामास यथासीच्च महारणः
त्याने त्या महान युद्धात घडलेली सर्व हकीकत जशी घडली तशी सांगितली.
साह चोदयसिंह त्वं कामाक्ष्या मंदिरं व्रज
मग तिने सांगितले, 'सिंहा, तू कामाक्षीच्या मंदिरात जा.'
ढक्कामृतस्य वाद्येन पूजये सर्वकामदाम्
ढक्क्याच्या वादनाने, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या देवीची पूजा कर.
अर्धशेषां रणात्सेनां पराजाप्य च दुद्रुवुः
युद्धात उरलेल्या अर्ध्या सैन्याचा पराभव करून, ते पळून गेले.
पराजिते रिपौ तस्मिन्नेत्रसिंहसुतैः सह 3.3.13.
नेत्रसिंहाच्या मुलांसह तो शत्रू पराभूत झाला.
नवम्यां पितरं प्राह देवी स्वर्णवती तदा यत्प्रसादाच्च विजयी दुर्जयेभ्योऽभवद्भवान्
नवव्या दिवशी देवी स्वर्णवतीने आपल्या वडिलांना विचारले, "हे स्वामी, कोणाच्या कृपेने तुम्ही त्या जिंकता येणे कठीण अशा शत्रूंवर विजय मिळवला?"
इति श्रुत्वा पिता प्राह स्वप्नो दृष्टस्तथा मया
हे ऐकून वडील म्हणाले, "माझ्या स्वप्नात असे काही पाहिले होते."
पित्रोक्तैवं निशायां तु सा सुता पितुराज्ञया
वडिलांनी सांगितल्याप्रमाणे, त्या रात्री ती मुलगी वडिलांच्या आज्ञेने पुढे गेली.
कृष्णांशो माल्यकारस्य वधूर्भूत्वा समागतः
कृष्णांश माळाकाराची वधू होऊन तिथे आला.
एतस्मिन्नन्तरे वीराः षष्टिर्वाहनसंयुताः
इतक्यात साठ वीर आपल्या वाहनांसह तेथे आले.
तानागतान्स बलवान्दृष्ट्वा खड्गं गृहीतवान्
ते आलेले वीर पाहून बलवानाने आपली तलवार उचलली.
कृष्णांशस्त्वरितो गत्वा रूपणो यत्र तिष्ठति
कृष्णांश लवकरच जिथे रूपण उभा होता तिथे गेला.
हृते ढक्कामृते दिव्ये नेत्रसिंहो भयातुरः
दिव्य ढक्का वाद्य नेले गेले तेव्हा नेत्रसिंह भीतीने ग्रासला गेला.
प्रभाते समनुप्राप्ते ते वीराः स्वबलैः सह दिनान्ते प्राप्तवंतश्च यत्राभूत्समहारणः
पहाटे ते वीर आपल्या सैन्यासह आले आणि दिवसाच्या शेवटी जिथे मोठे युद्ध झाले तिथे पोहोचले.
कृष्णांशः पूजयित्वा तं दध्मौ ढक्कामृतं बली 3.3.13.
कृष्णांशाने त्याची पूजा करून, मग त्या बलवानाने दिव्य ढक्का वाजवला.
सप्तलक्षबलं तस्य पुनः प्राप्तं मदातुरम्
त्याची सात लाखांची सेना, गर्वाने मदमस्त होऊन, पुन्हा परत आली.
रुद्धे तु नगरे तस्मिन्नेत्रसिंहो भयातुरः
शहर वेढले गेले तेव्हा नेत्रसिंह भीतीने ग्रासला गेला.
तदा प्रसन्नो भगवानुवाच नृपतिं प्रति
तेव्हा प्रसन्न झालेल्या भगवंताने राजाला संबोधून बोलले.