स गत्वा पुष्पविपिनं महावतिपुरीस्थितम्
तो अवती या मोठ्या नगरीत असलेल्या फुलांच्या बागेत गेला.
वीर तेऽवरजो बंधुर्नाम्नाह्लादो महाबलः
वीर, तुझा लहान भाऊ आणि आप्त, ज्याचे नाव आहे आह्लाद, तो फार बलवान आहे.
तां ज्ञात्वा च पुनस्तस्या उत्तरं देहि मत्प्रियम्
हे जाणून, पुन्हा तिला माझ्या मनास प्रिय असे उत्तर दे.
इति श्रुत्वोदयो वीरो गृहीत्वा पत्रमुत्तमम्
हे ऐकून, वीर उदयाने उत्तम पत्र हातात घेतले.
जम्बुकश्च नृपो वीरो रुद्रदत्तवरो बली
आणि जंबुक नावाचा राजा, जो वीर आणि रुद्रदत्ताचा प्रिय व बलवान होता,
तथाविधं मत्पितरमिंद्रदत्तवरं रिपुम्
तसेच माझे वडील, इंद्रदत्ताने वर दिलेला आणि शत्रू असलेला, असेच होते—
इति ज्ञात्वा स आह्लादस्तामाश्वास्य हृदि स्थिताम् 3.3.13.
हे समजून, आह्लादाने तिच्या मनात धीर दिला, जी हृदयाने स्थिर होती.
स शुकः पन्नगः पूर्वं पुंडरीकेन शापितः
तो शुक पूर्वी नाग होता, त्याला पुंडरीकाने शाप दिला होता.
मृते तस्मिञ्छुके रम्ये देवी स्वर्णवती तदा
त्या रम्य शुकाचा मृत्यू झाल्यावर, त्या वेळी देवी स्वर्णवती—
माघमासि च संप्राप्ते पंचम्यां कृष्णपक्षके
माघ महिना आला, कृष्ण पक्षातील पंचमी तिथी होती,
तालनाद्याश्च ते शूराः स्वंस्वं वाहनमाश्रिताः
तालन वगैरे सर्व शूरवीर आपापल्या वाहनांवर आरूढ झाले.
वंगदेशं समुल्लंघ्य शीघ्रं प्राप्ता हिमालयम्
वंग देश ओलांडून, ते झपाट्याने हिमालयात पोहोचले.
गच्छ त्वं वीर कवची करालाश्वं समास्थितः
वीर, तू कवच घालून, कराळ नावाच्या तिखट घोड्यावर आरूढ होऊन जा.
युद्धचिह्नं तनौ कृत्वा मामागच्छ त्वरान्वितः
तुझ्या अंगावर युद्धचिन्ह लावून, त्वरेने माझ्याकडे ये.
स ददर्श सभां राज्ञो बहुशूरसमन्विताम्
त्याने राजाची सभा पाहिली, जिथे अनेक शूरवीर उपस्थित होते.
स उवाच नृपश्रेष्ठं नेत्रसिंहं महाबलम् सप्तलक्षबलैर्गुप्तः संप्राप्तस्तव राष्ट्रके
त्याने बलवान नेत्रसिंह या श्रेष्ठ राजाला सांगितले, 'सात लाख सैनिकांच्या संरक्षणाखाली मी तुझ्या राज्यात आलो आहे.'
तस्मात्त्वं स्वसुतां शीघ्रमाह्लादाय समर्पय 3.3.13.
म्हणून, तू आपली कन्या लवकर आह्लादाला दे.
इति श्रुत्वा वचस्तस्य स राजा क्रोधमूर्छितः अरुधत्स कपाटं च तस्य बंधनहेतवे
हे शब्द ऐकून, राजा रागाने भरून गेला आणि त्याला बंद करण्यासाठी दरवाजा बंद केला.
पाशहस्ताञ्छूरशतं पट्टनाधिपरक्षितान्
मुठीत फास घेऊन, शंभर शूर योद्धे, नगराधिपतीच्या संरक्षणाखाली उभे होते.
हत्वा तन्मुकुटं राज्ञो गृहीत्वाकाशगो बली
त्यांना मारून, त्या बलाढ्याने राजाचा मुकुट घेतला आणि आकाशात गेला.
इति श्रुत्वा प्रसन्नात्मा सप्त लक्षदलैर्युतः
हे ऐकून, शांत मनाने आणि सात लक्ष लोकांसह,
नेत्रसिंहस्तु बलवान्पार्वतीयैर्नृपैः सह
नेत्रसिंह, बलवान, पर्वतीय राजांसोबत,
सहस्रं च गजास्तस्य हया लक्षं महाबलाः
त्याच्याकडे हजार हत्ती आणि लक्ष बलवान घोडे होते.
योगसिंहो गजैः सार्द्धं बलखानिं समाह्वयत्
योगसिंहाने हत्तींसह शत्रूच्या सैन्याला आव्हान दिले.
विजयो नृपपुत्रश्च सर्वभूपतिभिः सह
विजय आणि राजपुत्र, सर्व राजांसह,
तयोश्चासीन्महद्युद्धं सेनयोस्तत्र दारुणम् जघ्नुस्ते शात्रवीं सेनां द्विलक्षां वीरपालिताम्
त्या दोन्ही सैन्यांमध्ये मोठे आणि भयंकर युद्ध झाले; त्यांनी दोन लक्ष शूरांनी राखलेल्या शत्रूच्या सैन्याचा पराभव केला.
प्रभग्नं स्वबलं दृष्ट्वा चत्वारो मदमत्तकाः पुनरुजीवितं सर्वं ढक्कामृतरवाद्बलम् ।। 3.3.13.
आपले सैन्य तुटलेले पाहून, चार मदमस्त योद्ध्यांनी ढक्क्याच्या अमृतसमान आवाजाने सर्व सैन्य पुन्हा जिवंत केले.
युद्धाय संमुखं प्राप भृगुश्रेष्ठ पुनः पुनः
भृगूश्रेष्ठ पुन्हा पुन्हा युद्धासाठी समोर आला.
एवं सप्ताह्नि संजाते युद्धे भीरुभयंकरे
अशा रीतीने सात दिवस झाले आणि युद्ध भीरू लोकांसाठी अतिशय भयंकर झाले.
पुनस्ते जीवमापन्ना जघ्नुस्तान्रिपुसैन्यपान् निराशां विजये प्राप्य कृष्णांशं शरणं ययुः
ते पुन्हा जिवंत होऊन, शत्रूच्या सैनिकांना मारू लागले; विजयाची आशा सोडून, त्यांनी कृष्णांशाच्या शरण जाऊन आश्रय घेतला.