इति श्रुत्वा महीराजो बलखानिं महाबलम्
हे ऐकून भूमीचा राजा बलखानीच्या बलवान सैन्याला एकत्र केले.
अर्द्धकोटिमितं द्रव्यं मत्तः प्राप्य सुखी भव
माझ्याकडून अर्ध्या कोटीचे धन घे आणि आनंदी रहा.
वर्षे वर्षे च तद्द्रव्यं गृहाण बलवन्प्रभो
प्रत्येक वर्षी, हे धन घे, हे बलवान प्रभु.
वयस्त्रयोदशाब्दे च कृष्णांशे बलवत्तरे
तेराव्या वर्षी, कृष्ण पक्षात, अधिक बळकट वेळी,
भाद्रे शुक्ले त्रयोदश्यां चाह्लादः सानुजो ययौ
भाद्रपद महिन्यात शुक्ल पक्षातील त्रयोदशीला, आह्लाद आपल्या धाकट्या भावासह निघून गेला.
कृष्णांशो बिन्दुलारूढो वत्सजो हरिणीस्थितः
कृष्ण पक्षात, बिंदुला वत्साचा मुलगा, हरिणीमध्ये स्थिर झाला.
चत्वारो द्विदिनान्ते च गयाक्षेत्रं समाययुः 3.3.13.
दोन दिवसांच्या शेवटी, चौघेही गया क्षेत्रात पोहोचले.
शतं शतं गजांश्चैव भूषितांश्च रथास्तथा
शेकडो शेकडो हत्ती आणि तसेच सजवलेले रथ,
धेनूर्हिरण्यरत्नानि वासांसि विविधानि च
गायी, सोने, रत्ने आणि विविध वस्त्रे,
लक्षावर्तिस्तु या वेश्या ययौ बदरिकाश्रमम्
लक्षावती, जी वेश्या होती, ती बदरिकाश्रमात गेली.
राकां चंद्रे तु संप्राप्तं राहुग्रस्ते तमोमये
पूर्णिमा आली, राहूच्या ग्रासामुळे चंद्र काळोखात झाकला गेला.
हिमालयगिरौ रम्ये नानाधातुविचित्रिते
हिमालय पर्वतावर, जो विविध धातूंनी शोभलेला आणि रम्य आहे,
रत्नभानो हते शूरे नेत्रसिंहो भयातुरः
रत्नभानू मारला गेल्यावर, शूर नेत्रसिंह घाबरून गेला.
द्वादशाब्दान्तरे देवो ददौ ढक्कामृतं मुदा
बारा वर्षांनंतर देवाने आनंदाने ढक्का अमृत दिले.
ददौ ढक्कामृतं राज्ञे पुनः प्राह शुभं वचः
त्याने राजाला ढक्का अमृत दिले आणि पुन्हा शुभ शब्द बोलला.
क्षयं शीघ्रं गमिष्यंति शत्रवस्ते महाभटाः
हे महाबलाढ्य योद्ध्या, तुझे शत्रू लवकरच नष्ट होतील.
नगरं कारयामास तत्र सर्वजनैर्युतम् 3.3.13.
त्याने तिथे सर्व लोकांनी भरलेले एक नगर बांधले.
नेत्रसिंहगढं नाम्ना विख्यातं भारते भुवि
नेत्रसिंहगड या नावाने ते भारतभूमीवर प्रसिद्ध झाले.
पालितं नेत्रसिंहेन तत्पुरः पुत्रवन्मुने
नेत्रसिंहाने त्या नगराचे पुत्रासारखे रक्षण केले, हे मुनी.
सोऽपि राजा समायातो नेत्रसिंहो महाबलः कामाक्ष्या वरदानेन सर्वमायाविशारदा
तो राजा, नेत्रसिंह, मोठ्या बळाचा आणि कामाक्षीच्या वरदानाने सर्व मायेत पारंगत, तिथे आला.
दृष्ट्वा तां सुंदरीं कन्यां बालेन्दुसदृशाननाम्
त्या सुंदर कन्येचे, ज्याचे मुख कोवळ्या चंद्रासारखे होते, त्याने दर्शन घेतले.
दृष्ट्वा तां च तथाह्रादः सर्वरत्नविभूषिताम् मूर्च्छितश्चापतद्भूमौ सा तं दृष्ट्वा मुमोह वै
ती सर्व रत्नांनी सजलेली आहे हे पाहून तो आनंदित झाला, बेशुद्ध पडला आणि जमिनीवर कोसळला; त्याला पाहून तीही शुद्ध हरपली.
दोलामारुह्य तत्सख्यौ नृपान्तिकमुपाययुः
तिच्या सख्या तिला झुल्यावर बसवून राजाजवळ घेऊन आल्या.
दृष्ट्वा तथाविधं बंधुं कृष्णांशः प्राह दुःखितः
आपला नातेवाईक अशा अवस्थेत दिसल्यावर, कृष्णांश दुःखी होऊन बोलला.
रजो रागात्मकं विद्धि प्रमादं मोहजं तथा
रजोगुण हा आसक्तीचा आहे, आणि मोह हा अज्ञानातून उत्पन्न होतो, असे समज.
इति श्रुत्वा वचो भ्रातुस्त्यक्त्वा मोहं ययौ गृहम्
भावाचे हे शब्द ऐकून, त्याने मोह सोडला आणि घरी गेला.
दुर्गामाराधयामास जप्त्वा मध्यचरित्रकम् 3.3.13.
त्याने दुर्गेची उपासना केली आणि मध्यमचरित्रकाचे पठण केले.
मोहयामास तां कन्यां विवाहार्थमनिन्दिता
ती निष्कलंक देवी त्या कन्येला विवाहासाठी मोहात पाडली.
प्रातर्बुद्ध्वा तु संचिंत्य महामोहमुपाययौ
पण सकाळी उठून विचार करताच, तो मोठ्या मोहात पडला.
पौषमासे तु संप्राप्ते शुककंठे सुपत्रिकाम्
पौष महिना येताच, शुभ शकुन आणि गोड आवाजाच्या पोपटासह,