एवं कति दिनान्येव बभूव रण उत्तमः कृष्णांशं शरणं जग्मुस्तेन वीरेण मोहिताः
अशा प्रकारे काही दिवस तो भीषण युद्ध चालू राहिले; त्या पराक्रमी वीरामुळे सगळे गोंधळले आणि कृष्णाच्या अंशाकडे आश्रयाला गेले.
कृष्णस्तु तं तथा दृष्ट्वा देवीं विश्वविमोहिनीम्
पण कृष्णाने तिला, जी साऱ्या जगाला मोहात टाकते, अशा अवस्थेत पाहिले.
तदा तुष्टा जगद्धात्री दुर्गा दुर्गार्तिनाशिनी
तेव्हा जगाची जननी, दुःखांचा नाश करणारी दुर्गा देवी संतुष्ट झाली.
निद्रया मोहितं दृष्ट्वा कृष्णांशस्तु महाबलः
निद्रेमुळे मोहात पडलेला तो महाबली कृष्णाचा अंश तिने पाहिला.
तुंदिलश्च तथा ज्ञात्वा भातृशोकपरिप्लुतः रिपुसैन्यस्य मध्ये तु बहुशूरानताडयत्
तोंडिलाने हे समजून, भावाच्या दुःखाने व्याकुळ होऊन, शत्रूंच्या सैन्यात अनेक शूरांना पराभूत केले.
माहिष्मत्याश्च ते शूरा रंकणेन समन्विताः
माहीष्मतीचे ते शूरवीर आणि रंकण, हे सगळे एकत्र होते.
प्रद्रुतं स्वं बलं दृष्ट्वा तालनः परिघायुधः
आपले सैन्य पळताना पाहून, लोखंडी गदाधारी तालन संतापला.
वंकणं च तथा हत्वा खड्गेनैव च रंकणम्
त्याने मग तलवारीने वंकण आणि रंकण या दोघांना ठार केले.
कालिये च रिपौ बद्धे सुबद्धे सूर्यवर्मणि
काळिय हा शत्रू बांधला गेला आणि सूर्यवर्माही घट्ट पकडला गेला.
सहस्रं म्लेच्छराजानो हतशेषा बलान्विताः 3.3.12.
शत्रू सैन्यांमध्ये उरलेले हजार म्लेच्छराजे आणि त्यांची फौज मारली गेली.
प्रत्यहं तालनो वीरः सेनापतिरमर्षणः
दररोज तो शूर, हट्टी सेनापती तालन युद्ध करत राहिला.
भयभीता रिपोः शूरा हता भूपा हतौजसः
शत्रूचे शूर, भीतीने आणि शक्तिहीन होऊन, मारले गेले; राजेही पडले.
जम्बुकस्तु तथा श्रुत्वा दुःखितो गेहमाययौ
जंबुकाने हे ऐकून, दुःखी होऊन, आपल्या घरी परत गेला.
निशीथे समनुप्राप्ते तत्सुता विजयैषिणी
मध्यरात्री आली तेव्हा त्याची विजयाची इच्छा असलेली मुलगी उठली.
आश्वास्य पितरं तं च ययौ मायाविशारदा
तिने वडिलांना धीर दिला आणि मायेमध्ये निपुण असल्याने निघून गेली.
भ्रातरो तत्र गत्वासौ यत्र सर्वानबोधयत्
तिचे भाऊ तिथे गेले, जिथे तिने सगळ्यांना जागे केले.
निरस्त्रकवचान्बंधून्प्रतिदोलां समारुहत्
ती डोलीवर बसली, तिचे नातेवाईक शस्त्र आणि कवचाशिवाय होते.
प्रभाते बोधिताः सर्वे स्नानध्यानादिकाः क्रियाः
पहाटे सगळे जागे झाले आणि त्यांनी स्नान, ध्यान व इतर विधी केले.
कृत्वा सा राक्षसीं मायां हृत्वा तान्गेहमाययौ ।। 3.3.12.
ती राक्षसी माया करून, तिला घेऊन आपल्या घरी गेली.
विंध्योपरि महारण्ये नानासत्त्वनिषेविते इलविला योगसिद्धियुतः कामी राक्षसेभ्यो हि निर्भयः
विंध्य पर्वतावर, मोठ्या जंगलात जिथे अनेक प्राणी वावरतात, योगसिद्ध आणि इच्छाशक्तीने परिपूर्ण इलविला राक्षसांमध्ये निर्भय होती.
जम्बुकस्य सुता तत्र प्रत्यहं स्वजनैर्युता
तेथे, जांबूकाची मुलगी दररोज आपल्या लोकांसोबत असायची.
कृतेयं चैलविलिना माया मनुजमोहिनी इति श्रुत्वा तु चत्वारो विनाह्रादं ययुर्वनम्
ही माया वस्त्रात लपवून पुरुषांना मोहात पाडण्यासाठी केली होती; हे ऐकून चौघे, अह्रादाशिवाय, जंगलात गेले.
गीतनृत्यप्रवाद्यैश्च मोहयित्वा च त दिने
त्या दिवशी गाणे, नृत्य आणि खेळांनी त्यांनी त्याला मोहात पाडले.
तयोर्मध्ये प्रमाणोऽयं विवाहो मे यदा भवेत्
त्यांच्यात असा नियम आहे की, माझा विवाह जेव्हा होईल—
हते तस्मिन्महाधूर्ते गत्वा संग्राममूर्द्धनि हत्वा तत्र स्थितान्वीराञ्छतघ्न्यः परिखाकृताः
तो मोठा दुष्ट मारल्यावर, युद्धाच्या अग्रभागी जाऊन, त्यांनी तिथे असलेल्या वीरांना आणि शेकडो लोकांना मारणाऱ्या खंदक खोदणाऱ्यांना ठार केले.
तदा तु जम्बुको राजा शिवदत्तवरो बली शैवं यज्ञं च कृतवांस्तेषां नाम्नोपबृंहितम्
त्या वेळी जांबूका राजा, बलवान आणि श्रेष्ठ, त्याने त्यांच्या नावांनी वाढवलेला शैव यज्ञ केला.
रूपणस्तु तथा ज्ञात्वा देवकीं प्रत्यवर्णयत् मनसा च जगामाशु शरण्यां शरणं सती
रूपणाने हे समजून, देवकीचे वर्णन केले आणि मनाने लवकरच त्या दयाळू देवीच्या आश्रयाला गेला.
तदा तुष्टा जगाद्धात्री स्वप्नांते तामवर्णयत् 3.3.12.
तेव्हा प्रसन्न झालेल्या जगदंबेने, स्वप्नाच्या शेवटी तिचे वर्णन केले.
यदा तु जम्बुको राजा शिवदत्तवरो बली
जेव्हा जांबूका राजा, बलवान आणि श्रेष्ठ—
मोहयित्वा तदाहं तं मोचयित्वा च ते सुतान्
मग मी त्याला मोहात पाडून, त्याचे पुत्र सोडवले.