अहं चोदयसिंहोऽयं पितुर्वैरार्थमागतः
मी सिंह आहे, जो वडिलांचा सूड घेण्यासाठी आलो आहे.
इति श्रुत्वा वचस्तस्य कालियो बलवत्तरः
हे शब्द ऐकून कलिय आणखी बलवान झाला.
तेषां च बंधनायैव कपाटं समरुद्ध सः
त्यांना बांधण्यासाठी त्याने दरवाजा बंद केला.
स्वंस्वं खड्गं समाकृष्य क्षत्रियास्ते समाघ्नत
सर्व क्षत्रियांनी आपापली तलवार काढून एकमेकांवर वार केले.
त्यक्त्वा तातं प्रदुद्राव ते तु गेहाद्बहिर्ययुः शिबिराणि कृतान्येव नर्मदाकूलमास्थितैः
वडिलांना सोडून ते पळाले; पण ते घराबाहेर गेले आणि नर्मदेच्या काठावर छावण्या केल्या.
कृत्वा तु नर्मदासेतुं नल्वमात्रं सुपुष्टिदम्
त्यांनी नर्मदेवर एक मजबूत आणि लांब पूल बांधला.
रुरोध नगरीं सर्वां बलखानिर्बलैर्युतः माहिष्मत्याश्च हर्म्याणि पातयामास भूतले
बलखान आपल्या सैन्यासह संपूर्ण नगरीला वेढा घातला आणि माहिष्मतीच्या महालांना जमिनीवर पाडले.
नराश्च स्वकुलैः सार्द्धं मुख्यद्रव्यसमन्विताः
पुरुष आपल्या कुटुंबांसह आणि मुख्य मालमत्तेसह बाहेर पडले.
कालियस्तु गजानीके पंचशब्दगजे स्थितः
कलिय गजानिक नावाच्या हत्तीवर, पंचशब्द नावाच्या हत्तीवर बसला होता.
तस्यानुजः सूर्यवर्मा त्रिलक्षैस्तुरगैर्युतः 3.3.12.
त्याचा धाकटा भाऊ सूर्यवर्मा तीन लाख घोड्यांसह होता.
रंकणो वंकणश्चोभौ चतुर्लक्षपदातिभिः दाक्षिणात्यग्रामपास्ते तौ पुरस्कृत्य संययुः
रंकण आणि वंकण या दोघांनी चार लाख पायदळ सैनिकांसह दक्षिणेकडील गावचे लोक घेऊन पुढे कूच केली.
उभे सेने समासाद्य युद्धाय समुपस्थिते
दोन्ही सैन्ये एकमेकांसमोर आली आणि युद्धाची तयारी झाली.
त्रियामे रुधिरैस्तेषां नदी प्रावर्तत द्रुतम् बलखानिरमेयात्मा खङ्गपाणिर्नरो ययौ
रात्रीच्या तिसऱ्या प्रहरी त्यांच्या रक्ताची एक नदी वेगाने वाहू लागली. अमाप धैर्याचा बलखानी तलवार हातात घेऊन पुढे गेला.
भल्लहस्तस्तदा देवो मनोरथहये स्थितः
त्या वेळी भल्लहस्त देव भव्य भुजंगावर उभा राहिला.
आह्लादश्च गदाहस्तः पोथयामास वाहिनीम् तालनो हस्तनिस्त्रिंशो माहिष्मत्यां हनन्ययौ
आह्लाद गदा हातात घेऊन सैन्यावर तुटून पडला. तलवारधारी तालनो माहीष्मतीकडे मारण्यासाठी निघाला.
एवं महाभये जाते रणे तस्मिन्महाबले
त्या रणभूमीत मोठ्या सैन्यांमध्ये भीती पसरली.
प्रभग्नं स्वबलं दृष्ट्वा कालियो बलखानिकम्
स्वतःचे सैन्य पळालेले पाहून कालियाने बलखानीला सामोरे गेले.
हरिणी वडवा तस्य ज्ञात्वा स्वामिनमातुरम्
स्वामी दुःखी आहे हे जाणून त्या घोडीने काळजी घेतली.
पतिते कालिये वीरे पंचशब्दो महागजः
पराक्रमी कालियाचा पराभव झाल्यावर, पञ्चशब्द नावाचा मोठा हत्ती पुढे आला.
मूर्च्छिते पंचशूरे तु रूपणो भयकातरः 3.3.12.
पाचही वीर बेशुद्ध पडल्यावर, रूपण भीतीने थरथर कापू लागला.
तदा तु दुःखिता देवी दोलामारुह्य सत्वरा
तेव्हा दुःखी राणी पटकन डोलीत बसली.
गजराज नमस्तुभ्यं शक्रदत्त महाबल
हे हत्तींचे राजा, इंद्राने दिलेला बलवान, तुला नमस्कार.
इति श्रुत्वा दिव्यगजो देवमायाविशारदः
हे ऐकून, दिव्य मायेत पारंगत असलेला तो स्वर्गीय हत्ती सावध झाला.
इत्युक्ते गजराजे तु कृष्णांशो बलवत्तरः
हत्तींच्या राजाला असे संबोधल्यावर, कृष्णाचा बलवान अंश पुढे आला.
तमुत्थाप्य करस्पर्शैर्बलखानिसमन्वितः कराल मन्दं स्मितं रूपणाय तदा ददौ
बलखानीसोबत, कराळाने हात लावून त्याला उचलले आणि रूपणाकडे मंद स्मित केले.
मूर्च्छितं कालियं शत्रुं बद्ध्वा स निगडैर्दृढैः
मूर्च्छित असलेल्या शत्रू कालियाला त्याने मजबूत बेड्यांनी बांधले.
सूर्यवर्मा तदा ज्ञात्वा बद्धं बंधुं च कालियम्
सूर्यवर्म्याने आपला बंधू कालिय बांधलेला आहे हे समजले.
तमायान्तं समालोक्य ते वीरा युद्धदुर्मदाः
तो येताना पाहून, युद्धात गर्विष्ठ असलेले ते वीर त्याच्याकडे पाहू लागले.
कुंठितेऽस्त्रे तदा तेषां विस्मितास्तेऽभवन्मुने
त्यांची शस्त्रे कुंठित झाली तेव्हा, ते सर्व आश्चर्यचकित झाले, हे मुनी.
तस्यास्त्रैस्ते महावीरा व्रणार्तिभयपीडिताः 3.3.12.
त्याच्या अस्त्रांनी ते महान वीर जखमा, वेदना आणि भीतीने त्रस्त झाले.