तथेत्युक्त्वा स बलवाँस्तस्याः पाणिं गृहीतवान्
तो म्हणाला, 'तसं होईल,' आणि बलवान असल्याने तिचा हात धरला.
एतस्मिन्नन्तरे राज्ञी बाधिता प्राह योगिनम् तुभ्यं दास्यामि संतुष्टा नृत्यगानविमोहिता
इतक्यात, राणी व्याकुळ होऊन योग्याला म्हणाली, 'नृत्य आणि गाण्याने मी मोहित झाले आहे, समाधानी आहे, आता मी स्वतःला तुला देईन.'
इति श्रुत्वा वत्ससुतस्तां प्रशस्य गृहीतवान्
हे ऐकून वत्साचा पुत्र तिला स्तुती करून स्वीकारलं.
ननर्त तत्र कृष्णांशो बलखानिरगायत
तेथे कृष्णांशाने नृत्य केलं आणि बलखानीने गाणं गायलं.
मोहितोऽभून्नृपस्तत्र कालियः स्वजनैः सह
तेथे कलिय नावाचा राजा आपल्या लोकांसह मोहात पडला.
इति श्रुत्वा वचः शत्रोर्बलखानिर्महाबलः स्वविद्यां दर्शयेन्मह्यं तदा तृप्तिं व्रजाम्यहम्
शत्रूचे शब्द ऐकून बलवान बलखान म्हणाला, "तुझी कला मला दाखव, मग मी समाधानी होईन."
इति श्रुत्वा तथा मत्वा लक्षावर्तिं नृपोत्तमः
हे ऐकून आणि तसे विचार करून श्रेष्ठ राजा शंभर हजार तयारी करू लागला.
सा वेश्या सुतमाह्लादं ज्ञात्वा योगित्वमागतम्
ती वेश्या आपल्या मुलाला आनंदात आणि योगसामर्थ्य मिळाल्याचे जाणून खुश झाली.
रुदितां तां समालोक्य रुदन्नाह्लाद एव सः
तिला रडताना पाहून तोही आनंदाने रडू लागला.
कृष्णांशस्तत्र तं हारं तस्याः कंठे प्रदत्तवान् 3.3.12.
कृष्णवंशातील त्या पुरुषाने तिच्या गळ्यात तो हार घातला.
अहं चोदयसिंहोऽयं पितुर्वैरार्थमागतः
मी सिंह आहे, जो वडिलांचा सूड घेण्यासाठी आलो आहे.
इति श्रुत्वा वचस्तस्य कालियो बलवत्तरः
हे शब्द ऐकून कलिय आणखी बलवान झाला.
तेषां च बंधनायैव कपाटं समरुद्ध सः
त्यांना बांधण्यासाठी त्याने दरवाजा बंद केला.
स्वंस्वं खड्गं समाकृष्य क्षत्रियास्ते समाघ्नत
सर्व क्षत्रियांनी आपापली तलवार काढून एकमेकांवर वार केले.
त्यक्त्वा तातं प्रदुद्राव ते तु गेहाद्बहिर्ययुः शिबिराणि कृतान्येव नर्मदाकूलमास्थितैः
वडिलांना सोडून ते पळाले; पण ते घराबाहेर गेले आणि नर्मदेच्या काठावर छावण्या केल्या.
कृत्वा तु नर्मदासेतुं नल्वमात्रं सुपुष्टिदम्
त्यांनी नर्मदेवर एक मजबूत आणि लांब पूल बांधला.
रुरोध नगरीं सर्वां बलखानिर्बलैर्युतः माहिष्मत्याश्च हर्म्याणि पातयामास भूतले
बलखान आपल्या सैन्यासह संपूर्ण नगरीला वेढा घातला आणि माहिष्मतीच्या महालांना जमिनीवर पाडले.
नराश्च स्वकुलैः सार्द्धं मुख्यद्रव्यसमन्विताः
पुरुष आपल्या कुटुंबांसह आणि मुख्य मालमत्तेसह बाहेर पडले.
कालियस्तु गजानीके पंचशब्दगजे स्थितः
कलिय गजानिक नावाच्या हत्तीवर, पंचशब्द नावाच्या हत्तीवर बसला होता.
तस्यानुजः सूर्यवर्मा त्रिलक्षैस्तुरगैर्युतः 3.3.12.
त्याचा धाकटा भाऊ सूर्यवर्मा तीन लाख घोड्यांसह होता.
रंकणो वंकणश्चोभौ चतुर्लक्षपदातिभिः दाक्षिणात्यग्रामपास्ते तौ पुरस्कृत्य संययुः
रंकण आणि वंकण या दोघांनी चार लाख पायदळ सैनिकांसह दक्षिणेकडील गावचे लोक घेऊन पुढे कूच केली.
उभे सेने समासाद्य युद्धाय समुपस्थिते
दोन्ही सैन्ये एकमेकांसमोर आली आणि युद्धाची तयारी झाली.
त्रियामे रुधिरैस्तेषां नदी प्रावर्तत द्रुतम् बलखानिरमेयात्मा खङ्गपाणिर्नरो ययौ
रात्रीच्या तिसऱ्या प्रहरी त्यांच्या रक्ताची एक नदी वेगाने वाहू लागली. अमाप धैर्याचा बलखानी तलवार हातात घेऊन पुढे गेला.
भल्लहस्तस्तदा देवो मनोरथहये स्थितः
त्या वेळी भल्लहस्त देव भव्य भुजंगावर उभा राहिला.
आह्लादश्च गदाहस्तः पोथयामास वाहिनीम् तालनो हस्तनिस्त्रिंशो माहिष्मत्यां हनन्ययौ
आह्लाद गदा हातात घेऊन सैन्यावर तुटून पडला. तलवारधारी तालनो माहीष्मतीकडे मारण्यासाठी निघाला.
एवं महाभये जाते रणे तस्मिन्महाबले
त्या रणभूमीत मोठ्या सैन्यांमध्ये भीती पसरली.
प्रभग्नं स्वबलं दृष्ट्वा कालियो बलखानिकम्
स्वतःचे सैन्य पळालेले पाहून कालियाने बलखानीला सामोरे गेले.
हरिणी वडवा तस्य ज्ञात्वा स्वामिनमातुरम्
स्वामी दुःखी आहे हे जाणून त्या घोडीने काळजी घेतली.
पतिते कालिये वीरे पंचशब्दो महागजः
पराक्रमी कालियाचा पराभव झाल्यावर, पञ्चशब्द नावाचा मोठा हत्ती पुढे आला.
मूर्च्छिते पंचशूरे तु रूपणो भयकातरः 3.3.12.
पाचही वीर बेशुद्ध पडल्यावर, रूपण भीतीने थरथर कापू लागला.