दृष्ट्वा पराजितं सैन्यं धुंधुकारो महाबलः
सेना हरली हे पाहून महाबली धुंधुकार रागावला.
आह्लादे मूर्च्छिते तत्र देवसिंहो महाबलः
आनंद आणि मूर्च्छा यांत तिथे महाबली देवसिंह प्रकट झाला.
स तीक्ष्णव्रणमासाद्य गजस्थः संमुमोह वै
तीव्र जखम झाल्याने, हत्तीवर बसलेला तो बेशुद्ध पडला.
शस्त्राण्यस्त्राणि तेषां तु छित्त्वा खङ्गेन वत्सजः
वत्सजाने आपल्या तलवारीने शत्रूंची शस्त्रे आणि अस्त्रे छाटली.
हते शत्रुसमूहे तु तच्छेषास्तु प्रदुद्रुवुः
शत्रूंचा समूह मारला गेल्यावर उरलेले पळाले.
आजगाम गजारूढः शिवदत्तवरो बली
शिवदत्तवर बलाढ्य, हत्तीवर बसून आला.
आह्लादं च तथा वीरं देवं परिमलात्मजम्
त्याने आहलाद आणि परिमलाचा वीर पुत्र देव यांचा सन्मान केला.
पूजयित्वा शतघ्नीश्च महावधमकारयत्
शतघ्नींची पूजा करून त्याने मोठा संहार केला.
एतस्मिन्नंतरे वीरः सुखखानिर्महाबलः । कपोतं हयमारुह्य नभोमार्गेण चागमत् ।। 3.3.11.
इतक्यात, महाबली सुखखानी कपोतावर बसून आकाशमार्गे आला.
मूर्च्छयित्वा महीराजं स्वबंधूंश्च सवाहनान्
त्याने पृथ्वीच्या राजाला आणि आपल्या बंधूंना त्यांच्या वाहनांसह बेशुद्ध केले.
तदोत्थाय महीराजो महादेवेन बोधितः
मग महादेवांनी सांगितल्यावर पृथ्वीचा राजा उठला.
सुखखान्यादिकाञ्छूरान्संबध्य निगडैर्दृढैः
त्याने सुखखान्या आणि इतर कांचूरांना मजबूत बेड्यांनी घट्ट बांधले.
हाहाभूतं स्वसैन्यं च दृष्ट्वा स उदयो हरिः
आपले सैन्य गोंधळात आणि संकटात पडलेले पाहून उदय हरि व्याकुळ झाला.
महीराजगजं प्राप्य बद्ध्वा तं निगडैर्बलो
महीराजाचा हत्ती पकडून बळाने त्याला बेड्यांनी बांधले.
तदा तु पृथिवीराजो लज्जितस्तेन निर्जितः
मग त्या माणसाकडून हरलेला पृथ्वीचा राजा लाजला.
देवसिंहाज्ञया शूरो बलखानिर्हि वत्सजः
देवसिंहाच्या आज्ञेने वत्साचा शूर पुत्र शत्रूंच्या सैन्याला नमवले.
शिरीषाख्यं पुरं नाम तेन वीरेण वै कृतम्
त्या वीराने शिरीष नावाचे एक नगर वसवले.
तत्रैव न्यवसद्वीरो वत्सजः स्वकुलैः सह
त्या ठिकाणी वत्साचा शूर पुत्र आपल्या कुटुंबासह राहू लागला.
श्रुत्वा परिमलो राजा तत्रागत्य मुदान्वितः 3.3.11.
हे ऐकून राजा परिमल आनंदाने तिथे आला.
ब्रह्मानंदेन सहितः स्वगेहं पुनराययौ
तो ब्रह्मानंदासह पुन्हा आपल्या घरी परतला.
इषशुक्लदशम्यां च राज्ञां जातः समागमः
इषाचा शुद्ध दशमीला राजांची एकत्र येणे झाले.
कान्यकुब्जे महारम्ये नानाभूपाः समाययुः
सुंदर कन्न्यकुब्जमध्ये वेगवेगळे राजे जमले.
कृष्णांशदर्शने वांछा तस्य चासीत्तदा मुने
त्या वेळी, हे मुनी, त्याला कृष्णांशाला पाहण्याची इच्छा होती.
जितो येन महीराजः सर्वलोकप्रपूजितः भ्रातृजं प्रणतं प्राह शृणु शुक्लयशस्कर
ज्याने सर्व लोकांनी पूजिला जाणारा पृथ्वीचा राजा जिंकला, त्याने वाकलेल्या आपल्या भावाला सांगितले: 'ऐक, शुक्लयशस्कर.'
राजराजपदं ते हि कथं संहर्तुमिच्छसि
'राजाधिराजपद कसे काढून टाकायचे हे तू कसे ठरवतोस?'
राजानस्ते च सहिताः स्वसैन्यैः परिवारिताः
ते राजे आपल्या सैन्यांनी वेढलेले एकत्र होते.
शिरीषाख्यपुरस्थं च ज्ञात्वा कृष्णांशमुत्तमम्
शिरीष नावाच्या नगरात कृष्णांश आहे हे जाणून,
ददृशुस्तं महात्मानं पुंडरीकनिभाननम्
त्यांनी त्या महात्म्याला, ज्याचे मुख कमळासारखे होते, पाहिले.
तदा महीपतिः क्रुद्धो वचनं प्राह भूपतीन् पितरौ तस्य बलिनौ माहिष्मत्यां मृतिं गतौ
तेव्हा राजा रागाने त्या इतर राजांना म्हणाला, "त्याचे दोन्ही बलवान आई-वडील माहिष्मतीमध्ये मृत्यूमुखी पडले."
जम्बुको नाम भूपालो नार्मदीयैः समन्वितः शिलापत्रे समारोप्य तयोर्गात्रमचूर्णयत् 3.3.12.
जंबुक नावाचा राजा, नर्मदेच्या लोकांसह, त्या दोघांची शरीरं दगडी फळ्यावर ठेवून त्यांना चिरडून टाकलं.