त्र्यंबकाय तथा दद्यात्तथा धनंजयाय च नवश्लोकशतोद्भूतं संपूर्णं स्याद्भविष्यकम्
त्र्यंबकाला आणि धनंजयालाही तसंच द्यावं; अशा रीतीने, नऊशे श्लोकांनी पूर्ण भविष्यमहोत्सव होईल.
संहतौ तु दितिर्ज्ञात्वा कश्यपं समपूजयत्
संहार झाल्यावर, दितीने हे जाणून कश्यपाची पूजा केली.
द्वादशाब्दांतरे स्वामी कश्यपो भगवानृषिः सा तु श्रुत्वा नमस्कृत्य वचनं प्राह हर्षिता
बारा वर्षांनंतर, भगवंत ऋषी कश्यप तिचे स्वामी झाले; हे ऐकून, तिने वाकून नमस्कार केला आणि आनंदाने म्हणाली.
अदितिर्मम या देवी सपत्नी पुत्रसंयुता
माझी सावत्र बायको अदिती, ती देवी, तिच्या आजूबाजूला मुलं आहेत.
तदवर्यसुते नैव विष्णुना सुरपालिना
पण तिच्या कनिष्ठ मुलाकडे, विष्णू, जो देवांचा रक्षक आहे, गेला नाही.
देहि मे तनयं स्वामिन्द्वादशादित्यनाशनम्
स्वामी, मला असा मुलगा दे की जो बारा आदित्यांचा नाश करील.
ब्रह्मणा निर्मितौ लोके धर्माधर्मौ परापरौ
ब्रह्मदेवांनी निर्माण केलेल्या जगात, धर्म आणि अधर्म, श्रेष्ठ आणि कनिष्ठ, हे असतात.
अधर्मपक्षास्तु नरा वैरिणस्तस्य धीमतः
अधर्माच्या बाजूने असणारे लोक त्या बुद्धिमान पुरुषाचे शत्रू असतात.
अतो धर्मप्रिये शुद्धं कुरु तस्मान्महाबलः
म्हणून, धर्मावर प्रेम करणाऱ्या, स्वतःला शुद्ध कर; त्यामुळे तू फार बलवान होशील.
इति श्रुत्वा दितिर्देवी कश्यपाद्गर्भमुत्तमम्
हे ऐकून, देवी दितीने कश्यपाकडून उत्तम गर्भ प्राप्त केला.
तस्या गर्भगते पुत्रे महेन्द्रश्च भयान्वितः 3.4.17.
तिच्या गर्भात पुत्र आला तेव्हा, महेंद्राला भीती वाटू लागली.
सप्तमासि स्थिते गर्भे शक्रमायाविमोहिता
सातवा महिना पूर्ण झाल्यावर, शक्राने मायेने तिला भ्रमित केले.
अंगुष्ठमात्रो भगवान्महेन्द्रो वज्रसंयुतः
अंगठ्याएवढ्या आकाराचा, वज्रधारी भगवंत महेंद्र तेथे होते.
जीवभूतानतिबलान्दृष्ट्वा सप्त महारिपून्
जीवंत आणि अत्यंत बलवान असे सात मोठे शत्रू पाहून,
नम्रीभूतश्च तान्दृष्ट्वा महेन्द्रस्तैः समन्वितः
ते सर्व नम्र झालेले पाहून, महेंद्र त्यांच्या सोबत गेला.
प्रसन्ना सा दितिर्देवान्महेन्द्राय च तान्ददौ
दिती आनंदी झाली आणि तिने त्या देवांना महेंद्राला दिले.
इलो नाम स वेदज्ञो यथेलो नृपतिस्तदा
त्या काळी वेदज्ञ आणि इल नावाचा राजा होता.
एकदा बलवान्राजा मनुपुत्र इलः स्वयम्
एकदा, मनुचा पुत्र आणि बलवान राजा इल स्वतःच—
मेरोरधः स्थितः खण्डः स्वर्णगर्भो हरिप्रियः
मेरू पर्वताच्या खाली, हरिप्रिय असे स्वर्णगर्भ नावाचे एक क्षेत्र होते.
इलेनावृतमेवापि कृतं तत्र स्थले सुराः
त्या स्थळी इलाने आणि देवांनी मिळून इलावृत क्षेत्र निर्माण केले.
भारते ये स्थिता लोका इलावृतमुपागताः 3.4.17.
भारतातील जे लोक होते, ते सर्व इलावृतात आले.
आरोहणं नरैस्तस्मित्कृतं स्वर्णमयं शुभम्
माणसांनी तेथे सुंदर आणि सोन्याचे असे एक बांधकाम उभारले.
तान्दृष्ट्वा मनुजान्प्राप्तान्सदेहान्स्वर्गमण्डले
ते मनुष्य देहासह स्वर्गात पोहोचलेले पाहून,
ज्ञात्वा स भगवान्रुद्रो भवान्या सह शंकरः
हे समजून, भगवंत रुद्र शंकर भवानीसह तेथे आले.
एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो वैवस्वतसुतो महान्
इतक्यात, वैवस्वताचा महान पुत्र तेथे आला.
नग्नभूतं समालोक्य नेत्रे संमील्य संस्थितः
स्वतः नग्न झाल्याचे पाहून, त्याने डोळे मिटले आणि शांतपणे बसला.
अस्मिन्खण्डे सदा नार्यो भविष्यंति च मां विना
या प्रदेशात, माझ्याशिवाय नेहमी स्त्रिया असतील.
इला बभूव नृपते कन्या जनमनोहरा
राजा, इल सुंदर आणि मनमोहक कन्या झाली.
इलासमाधिभूतायाः सप्तविंशच्चतुर्युगम् बुधं देवं पतिं कृत्वा चंद्रवंशमजीजनत्
इल ध्यानस्थ झाली आणि सत्तावीस व चार युगे, तिने देव बुधाला पती मानून, चंद्रवंश निर्माण केला.
अयोध्याधिपतिः श्रीमान्यदेलावृतमागतः
अयोध्येचा तेजस्वी राजा देखील इलावृतात आला.