संप्राप्तैकादशदाब्दे तु कृष्णांशे युद्धदुर्मदे
अकरावे वर्ष आले असता, कृष्णपक्षात युद्धाचा उन्माद सुरू होता.
बलिं यथोचितं दत्त्वा भगिन्यै भयकातरः
तो भीतीने आपल्या बहिणीस योग्य तो बळी अर्पण करू लागला.
अगमा भगिनी तस्य दृष्ट्वा भ्रातरमातुरम्
त्याची बहीण, आपला भाऊ दुःखी असल्याचे पाहून, त्याच्याकडे आली.
अद्याहं स्वबलैः सार्द्धं गत्वा तत्र महावतीम्
आज मी माझ्या सैन्यासह त्या महान नगरीकडे जाणार आहे.
इत्युक्त्वा धुंधुकारं च समाहूय महाबलम्
असे म्हणून, त्याने महाबली धुंधुकाराला बोलावले.
केचिच्छूरा हयारूढा उष्ट्रारूढा महाबलाः
काही शूरवीर घोड्यावर आणि उंटावर बसलेले, अत्यंत बलवान होते.
देवसिंहस्तु कालज्ञः श्रुत्वा चागमनं रिपोः
देवसिंह, ज्याला योग्य वेळेचे ज्ञान होते, त्याने शत्रू येत असल्याचे ऐकले.
श्रुत्वा परिमलो राजा विह्वलोऽभूद्भयातुरः
हे ऐकून, परिमल राजा घाबरून व्याकुळ झाला.
अद्याहं च महीराजं धुंधुकारं ससैन्यकम् 3.3.11.
आज मी धुंधुकार आणि त्याच्या सैन्यासह त्या महान राजाचा सामना करणार आहे.
इत्युक्त्वा तं नमस्कृत्य सेनापतिरभून्मुने
असे म्हणून, त्याला वंदन करून, तो सेनापती झाला, हे मुनी.
चतुर्लक्षबलैः सार्द्धं ते युद्धाय समाययुः
चार लाख सैन्यासह ते युद्धासाठी एकत्र आले.
ऊषुस्तत्र रणे मत्ताः सर्वशत्रुभयंकराः
त्या रणभूमीत, ते सर्व शत्रूंना भयभीत करणारे, मदाने मत्त होऊन तिथेच थांबले.
कृत्वा कोलाहलं शब्दं युद्धाय समुपाययुः
मोठा गोंगाट करत ते युद्धासाठी पुढे आले.
शतघ्नीभिस्त्रिसाहस्रैः पञ्चसाहस्रका ययुः
तीन हजार आणि पाच हजार शस्त्रफेक यंत्रांसह ते निघाले.
सैन्यं षष्टिसहस्रं च स्वगर्लोकमुपाययौ
साठ हजारांची सेना आपल्या राज्याकडे आली.
दुद्रुवुर्भीरुकाः शूरा वलखानेर्दिशो दश
भीतीने घाबरट पळाले, तर शूर वलखिल्य दहा दिशांना पसरले.
हया हयैस्तथा उष्ट्रा उष्ट्रपैश्च समाहनन्
घोडे घोड्यांवर, उंट उंटांवर आदळले.
हाहाभूतान्स्वकीयांश्च सैन्यान्दृष्ट्वा महाबलान्
आपली बलाढ्य सेना हरताना पाहून हाहा भूतांनी आक्रोश केला.
ब्रह्मानंदः शरैः शत्रूननयद्यमसादनम् 3.3.11.
ब्रह्मांडाने बाणांनी शत्रूंना यमाच्या लोकात पाठवले.
बलखानिः स्वखड्गेन कृष्णांशस्तु तथैव च
बलखानीने आपल्या तलवारीने कृष्णांनाही ठार केले.
दृष्ट्वा पराजितं सैन्यं धुंधुकारो महाबलः
सेना हरली हे पाहून महाबली धुंधुकार रागावला.
आह्लादे मूर्च्छिते तत्र देवसिंहो महाबलः
आनंद आणि मूर्च्छा यांत तिथे महाबली देवसिंह प्रकट झाला.
स तीक्ष्णव्रणमासाद्य गजस्थः संमुमोह वै
तीव्र जखम झाल्याने, हत्तीवर बसलेला तो बेशुद्ध पडला.
शस्त्राण्यस्त्राणि तेषां तु छित्त्वा खङ्गेन वत्सजः
वत्सजाने आपल्या तलवारीने शत्रूंची शस्त्रे आणि अस्त्रे छाटली.
हते शत्रुसमूहे तु तच्छेषास्तु प्रदुद्रुवुः
शत्रूंचा समूह मारला गेल्यावर उरलेले पळाले.
आजगाम गजारूढः शिवदत्तवरो बली
शिवदत्तवर बलाढ्य, हत्तीवर बसून आला.
आह्लादं च तथा वीरं देवं परिमलात्मजम्
त्याने आहलाद आणि परिमलाचा वीर पुत्र देव यांचा सन्मान केला.
पूजयित्वा शतघ्नीश्च महावधमकारयत्
शतघ्नींची पूजा करून त्याने मोठा संहार केला.
एतस्मिन्नंतरे वीरः सुखखानिर्महाबलः । कपोतं हयमारुह्य नभोमार्गेण चागमत् ।। 3.3.11.
इतक्यात, महाबली सुखखानी कपोतावर बसून आकाशमार्गे आला.
मूर्च्छयित्वा महीराजं स्वबंधूंश्च सवाहनान्
त्याने पृथ्वीच्या राजाला आणि आपल्या बंधूंना त्यांच्या वाहनांसह बेशुद्ध केले.