ऊषुस्तत्र व्रताचारे माधवे कृष्णवल्लभे
तेथे त्यांनी माधव, कृष्णाचा प्रिय, याच्यासाठी व्रत आणि आचरण पाळले.
ऋतुकालोद्भवैः पुष्पैर्धूपैर्दीपैर्विधानतः
ऋतूनुसार फुलं, धूप आणि दिवे विधीप्रमाणे अर्पण केले.
कंदमूलफलाहारा जीवहिंसाविवर्जिताः
ते कंद, मूळं आणि फळं खाऊन राहिले आणि कोणत्याही जीवाला त्रास दिला नाही.
ददौ तेभ्यो वरं रम्यं तच्छृणुध्वं समाहिताः
तिने त्यांना सुंदर वर दिला—हे लक्षपूर्वक ऐका.
कालज्ञत्वं च देवाय ब्रह्मज्ञत्वं नृपाय च
तिने देवाला काळाचं ज्ञान आणि राजाला ब्रह्मज्ञान दिलं.
कृतकृत्यास्तदा ते वै स्वगेहं पुनराययुः
आपलं कार्य पूर्ण करून ते पुन्हा आपल्या घरी परतले.
श्यामांगं सात्यकेरंशं सुषुवे शुभलक्षणम्
तिने शुभ चिन्हांनी युक्त, श्यामवर्णाचा, सात्यकीचा अंश असलेला मुलगा जन्माला घातला.
आषाढे मासि संप्राप्ते कृष्णांशो हयवाहनः
आषाढ महिना आल्यावर कृष्णाचा अंश असलेला, घोड्यावर बसणारा तो जन्मला.
दृष्ट्वा स नगरीं रम्यां चतुर्वर्णनिषेविताम् 3.3.11.
चारही वर्णांनी वसलेली सुंदर नगरी पाहून तो आनंदित झाला.
दत्त्वा स्वर्णं द्विजातिभ्यः संतर्प्य द्विजदेवताः
त्याने ब्राह्मणांना सोनं दिलं आणि ब्राह्मण व देवता यांना तृप्त केलं.
नत्वा स मातुलं धीमांस्तथान्याँश्च सभासदः
तो आपल्या बुद्धिमान मामा आणि इतर सभासदांना वंदन करून उभा राहिला.
तदा नृपाज्ञया शूरा बंधनाय समुद्यताः
मग राजाच्या आज्ञेने शूर योद्धे बंदीसाठी तयार झाले.
मोहितं तं नृपं कृत्वा दुष्टबुद्धिर्महीपतिः
दुष्ट बुद्धी असलेल्या त्या राजाने त्या राजाला मोहात टाकून कृत्य केलं.
एतस्मिन्नंतरे वीरो बोधितो देवमायया
इतक्यात, त्या वीराला देवीच्या मायेमुळे जाग आली.
हत्वा पंचशतं शूरो हयारूढो महाबली ।। उर्वीयां नगरीं प्राप्य जलपाने मनो दधौ
पाचशे शत्रूंना पराभूत करून, घोड्यावर बसलेला तो पराक्रमी योद्धा पृथ्वीवरील त्या नगरात पोहोचला आणि त्याच्या मनात पाणी पिण्याची इच्छा निर्माण झाली.
कूपे दृष्ट्वा शुभा नार्यो घटपूर्तिकरीस्तदा
त्या विहिरीजवळ त्याने सुंदर स्त्रिया पाण्याचे घागरे भरताना पाहिल्या.
दृष्ट्वा ताः सुंदरं रूपं मोहनायोपचक्रिरे
त्या स्त्रियांनी त्यांचे सुंदर रूप दाखवून त्याला मोहात पाडण्याचा प्रयत्न केला.
वनं गत्वा रिपुं जित्वा बद्ध्वा तमुभयं बली
तो वनात गेला, शत्रूला जिंकून, त्या दोघांना बांधून टाकले.
श्रुत्वा स करुणं वाक्यं त्यक्त्वा स्वनगरं ययौ 3.3.11.
ती करूण वचने ऐकून, त्याने आपले नगर सोडले आणि निघून गेला.
श्रुत्वा परिमलो राजा द्विजातिभ्यो ददौ धनम्
हे ऐकून, परिमल राजा द्विजांना धन दिले.
संप्राप्तैकादशदाब्दे तु कृष्णांशे युद्धदुर्मदे
अकरावे वर्ष आले असता, कृष्णपक्षात युद्धाचा उन्माद सुरू होता.
बलिं यथोचितं दत्त्वा भगिन्यै भयकातरः
तो भीतीने आपल्या बहिणीस योग्य तो बळी अर्पण करू लागला.
अगमा भगिनी तस्य दृष्ट्वा भ्रातरमातुरम्
त्याची बहीण, आपला भाऊ दुःखी असल्याचे पाहून, त्याच्याकडे आली.
अद्याहं स्वबलैः सार्द्धं गत्वा तत्र महावतीम्
आज मी माझ्या सैन्यासह त्या महान नगरीकडे जाणार आहे.
इत्युक्त्वा धुंधुकारं च समाहूय महाबलम्
असे म्हणून, त्याने महाबली धुंधुकाराला बोलावले.
केचिच्छूरा हयारूढा उष्ट्रारूढा महाबलाः
काही शूरवीर घोड्यावर आणि उंटावर बसलेले, अत्यंत बलवान होते.
देवसिंहस्तु कालज्ञः श्रुत्वा चागमनं रिपोः
देवसिंह, ज्याला योग्य वेळेचे ज्ञान होते, त्याने शत्रू येत असल्याचे ऐकले.
श्रुत्वा परिमलो राजा विह्वलोऽभूद्भयातुरः
हे ऐकून, परिमल राजा घाबरून व्याकुळ झाला.
अद्याहं च महीराजं धुंधुकारं ससैन्यकम् 3.3.11.
आज मी धुंधुकार आणि त्याच्या सैन्यासह त्या महान राजाचा सामना करणार आहे.
इत्युक्त्वा तं नमस्कृत्य सेनापतिरभून्मुने
असे म्हणून, त्याला वंदन करून, तो सेनापती झाला, हे मुनी.