ब्रह्मानंदेन हरिणो हतस्तत्र महावने
ब्रह्मानंदाने त्या मोठ्या जंगलात हरिण मारला.
एतस्मिन्नंतरे देवी शारदा च शुभानना
इतक्यात, सुंदर मुख असलेली देवी शारदा—
दृष्ट्वा तां मोहिताः सर्वे स्वैः स्वैर्बाणैरताडयन्
तिला पाहून सर्वजण मोहित झाले आणि त्यांनी आपापल्या बाणांनी तिला घायाळ केले.
आह्लादाद्याश्च ते शूरा विस्मिताश्च बभूविरे
आनंद वगैरे सर्व वीर आश्चर्यचकित झाले.
तदा च पीडिता देवी भयभीता ययौ वनम्
तेव्हा पीडित आणि घाबरलेली देवी जंगलात गेली.
वनांतरं च संप्राप्य देवी धृत्वा स्वकं वपुः
जंगलाच्या आत गेल्यावर देवीने आपले खरे रूप घेतले.
यदा ते च भयं भूयात्तदा त्वं मां सदा स्मर 3.3.10.
कधी तुझ्या मनात भीती आली, तर तू नेहमी माझी आठवण ठेव.
इत्युक्त्वान्तर्हिता देवी शारदा सर्वमंगला
असं म्हणून सर्व मंगलदायिनी शारदा देवी तिथून अदृश्य झाली.
तदा पराक्रमं तेषां दृष्ट्वा राजा सुखोऽभवत्
त्यांचा पराक्रम पाहून राजा आनंदित झाला.
वसंतसमये रम्ये ययुस्ते प्रमदावनम्
वसंताच्या सुंदर ऋतूमध्ये ते सगळे आनंदवनात गेले.
ऊषुस्तत्र व्रताचारे माधवे कृष्णवल्लभे
तेथे त्यांनी माधव, कृष्णाचा प्रिय, याच्यासाठी व्रत आणि आचरण पाळले.
ऋतुकालोद्भवैः पुष्पैर्धूपैर्दीपैर्विधानतः
ऋतूनुसार फुलं, धूप आणि दिवे विधीप्रमाणे अर्पण केले.
कंदमूलफलाहारा जीवहिंसाविवर्जिताः
ते कंद, मूळं आणि फळं खाऊन राहिले आणि कोणत्याही जीवाला त्रास दिला नाही.
ददौ तेभ्यो वरं रम्यं तच्छृणुध्वं समाहिताः
तिने त्यांना सुंदर वर दिला—हे लक्षपूर्वक ऐका.
कालज्ञत्वं च देवाय ब्रह्मज्ञत्वं नृपाय च
तिने देवाला काळाचं ज्ञान आणि राजाला ब्रह्मज्ञान दिलं.
कृतकृत्यास्तदा ते वै स्वगेहं पुनराययुः
आपलं कार्य पूर्ण करून ते पुन्हा आपल्या घरी परतले.
श्यामांगं सात्यकेरंशं सुषुवे शुभलक्षणम्
तिने शुभ चिन्हांनी युक्त, श्यामवर्णाचा, सात्यकीचा अंश असलेला मुलगा जन्माला घातला.
आषाढे मासि संप्राप्ते कृष्णांशो हयवाहनः
आषाढ महिना आल्यावर कृष्णाचा अंश असलेला, घोड्यावर बसणारा तो जन्मला.
दृष्ट्वा स नगरीं रम्यां चतुर्वर्णनिषेविताम् 3.3.11.
चारही वर्णांनी वसलेली सुंदर नगरी पाहून तो आनंदित झाला.
दत्त्वा स्वर्णं द्विजातिभ्यः संतर्प्य द्विजदेवताः
त्याने ब्राह्मणांना सोनं दिलं आणि ब्राह्मण व देवता यांना तृप्त केलं.
नत्वा स मातुलं धीमांस्तथान्याँश्च सभासदः
तो आपल्या बुद्धिमान मामा आणि इतर सभासदांना वंदन करून उभा राहिला.
तदा नृपाज्ञया शूरा बंधनाय समुद्यताः
मग राजाच्या आज्ञेने शूर योद्धे बंदीसाठी तयार झाले.
मोहितं तं नृपं कृत्वा दुष्टबुद्धिर्महीपतिः
दुष्ट बुद्धी असलेल्या त्या राजाने त्या राजाला मोहात टाकून कृत्य केलं.
एतस्मिन्नंतरे वीरो बोधितो देवमायया
इतक्यात, त्या वीराला देवीच्या मायेमुळे जाग आली.
हत्वा पंचशतं शूरो हयारूढो महाबली ।। उर्वीयां नगरीं प्राप्य जलपाने मनो दधौ
पाचशे शत्रूंना पराभूत करून, घोड्यावर बसलेला तो पराक्रमी योद्धा पृथ्वीवरील त्या नगरात पोहोचला आणि त्याच्या मनात पाणी पिण्याची इच्छा निर्माण झाली.
कूपे दृष्ट्वा शुभा नार्यो घटपूर्तिकरीस्तदा
त्या विहिरीजवळ त्याने सुंदर स्त्रिया पाण्याचे घागरे भरताना पाहिल्या.
दृष्ट्वा ताः सुंदरं रूपं मोहनायोपचक्रिरे
त्या स्त्रियांनी त्यांचे सुंदर रूप दाखवून त्याला मोहात पाडण्याचा प्रयत्न केला.
वनं गत्वा रिपुं जित्वा बद्ध्वा तमुभयं बली
तो वनात गेला, शत्रूला जिंकून, त्या दोघांना बांधून टाकले.
श्रुत्वा स करुणं वाक्यं त्यक्त्वा स्वनगरं ययौ 3.3.11.
ती करूण वचने ऐकून, त्याने आपले नगर सोडले आणि निघून गेला.
श्रुत्वा परिमलो राजा द्विजातिभ्यो ददौ धनम्
हे ऐकून, परिमल राजा द्विजांना धन दिले.