गोप्रचारे च शैलेयं यूपं हस्तद्वयान्वितम्
गायींसाठी असलेल्या कुरणात, दोन हात असलेला दगडी यूप उभारावा.
यूपं च चैत्रवृक्षं च कुण्डलीमठपीठिकाम् 2.3.2.
तो यूप चैत्र वृक्षाचा असावा आणि त्याभोवती गोल मठाची बैठक असावी.
चतुर्हस्तप्रमाणेन शतकुण्डेन संमितम्
त्याची लांबी चार हात असावी आणि शंभर खड्ड्यांनी वेढलेली असावी.
भूमौ रत्नं च संस्थाप्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्
मातीवर रत्न ठेवून, हा मंत्र म्हणावा.
गोभ्य एषा मया भूमिः सम्प्रदत्ता शुभार्थिना
शुभेच्छेने मी ही जमीन गायींसाठी दिली आहे.
स मुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोके महीयते
तो सर्व पापांतून मुक्त होतो आणि विष्णूच्या लोकात सन्मान मिळवतो.
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते
तो हजारो वर्षे स्वर्गात सन्मान मिळवतो.
सेतुं कृत्वा दक्षिणतः पश्चिमेंगाररोपणम्
दक्षिणेला पूल बांधून, पश्चिमेला अग्निकुंड करावे.
ततः सहस्रधारां च शस्येन परिपूरिताम्
मग, धान्याने भरलेल्या हजार धारा तयार कराव्यात.
नगरग्रामपूर्वे वा उत्तरे पश्चिमेपि वा
शहर किंवा गावाच्या समोर, किंवा उत्तरेला किंवा पश्चिमेला,
गोप्रचारं खनेद्यस्तु वाहयेद्वा कथंचन
जो कोणी गायींचे कुरण खणतो किंवा तयार करतो,
स्वर्गं नयति गोचर्म सम्यग्दत्तं सदक्षिणम् 2.3.2.
योग्य रीतीने दक्षिणा देऊन दिलेले गायीचे कातडे स्वर्गात नेते.
तावत्कालं वसेत्स्वर्गे विष्णुलोकान्न तच्च्युतिः
तो त्या काळासाठी स्वर्गात राहतो आणि विष्णूच्या लोकांतून खाली पडत नाही.
महायागावसाने च यो न तर्पयति द्विजान्
महायज्ञाच्या शेवटी जो द्विजांना तृप्त करत नाही,
वृषोत्सर्गा वसाने तु प्रदद्याद्यो महीं द्विजाः
पण वृषोस्त्सर्गाच्या शेवटी जो ब्राह्मणांना जमीन देतो,
तत्र मानं पृथक्चैव शृणुतात्र समागताः
इथे जमलेल्यांनो, या विषयातील वेगळी मापे ऐका.
गवां शतं वृषश्चैको यत्र तिष्ठत्ययंत्रितः
जिथे शंभर गायी आणि एक वृषभ बांध न घालता उभे राहतात,
गोप्रचारस्य देवस्य ब्राह्मणस्य च भो द्विजाः
हे द्विजांनो, हे कुरण देवासाठी आणि ब्राह्मणासाठी आहे.
मण्डपं पूजयेत्सूर्यं वासुदेवसमन्वितम्
मंडपात सूर्य आणि वासुदेव यांच्या सान्निध्यात पूजा करावी.
देहि मेति च मन्त्रेण विन्यसेन्मंडपोपरि
'मला दे' या मंत्राने मंडपावर ते ठेवावे.
समुत्सृजेज्जपेत्पश्चात्सौरं सूक्तं च वैष्णवम्
अर्पण केल्यानंतर सौरसूक्त आणि वैष्णव स्तोत्र म्हणावे.
दिक्पालान्संन्यसेत्स्वासु स्वासु दिक्षु विचक्षणः 2.3.2.
शहाण्या माणसाने दिशांचे रक्षण करणारे त्यांच्या त्यांच्या दिशांना नेमावे.
धर्मसंस्थापनार्थाय आत्मनो विभवाय च
धर्माची स्थापना आणि स्वतःच्या कल्याणासाठी.
भो वह्ने मेषवाहस्त्वं चतुःशृंगविराजित
अग्निदेव, तुम्ही मेंढ्यावर बसता आणि चार शिंगांनी शोभता.
यम त्वं दक्षिणाशेश महामहिषवाहन
यमदेव, तुम्ही दक्षिण दिशेचे स्वामी आणि मोठ्या महिषावर बसता.
मञ्चस्थो राक्षसेन्द्रस्त्वं खड्गपाणिर्महाबलः
सिंहासनावर बसलेला, तुम्ही राक्षसांचा राजा, बलवान आणि तलवारधारी आहात.
वारिराट् ध्वजहस्तोऽसि पवनो मृगवाहनः
जलराजा, तुमच्या हाती ध्वज आहे; वायुदेव, तुम्ही हरणावर बसता.
धनाध्यक्षो गदाहस्तः पिंगाक्षो नरवाहनः
कुबेर, तुमच्या हातात गदा आहे; पिंगट डोळ्याचे, मानवावर बसता.
आदिदेवोसि देवानां कर्ता हर्ता महेश्वरः
तुम्ही देवांचा आदिदेव, सृष्टीकर्ता आणि संहारकर्ता, महेश्वर आहात.
अनंतो नागराजो यो धरामुद्धृत्य तिष्ठति
अनंत, नागांचा राजा, जो पृथ्वीला उचलून धरतो.