विष्णो रराटमंत्रेण छेदयेदग्रभागतः
विष्णू रराट मंत्राने पुढील भागातून कापावे.
न रसेन न कार्ष्णेन न दृढेन कदाचन
रसाने, काळसरपणाने किंवा कठीणपणाने कधीच कापू नये.
छेदयेत्पिञ्जुलीं चापि पवित्रमथ देशिकः
गुरूंनी पिंजुली आणि पवित्र या दोन्ही वस्तू कापाव्यात.
पंक्तिश्छंदो भवेद्देवः संस्कारे विनियोजयेत्
पंक्ती हे छंद असावे आणि देवतेला या संस्कारात समाविष्ट करावे.
कायतीर्थेन तत्कुर्याद्देवतीर्थेन चेत्यपि
हे शरीरासाठीच्या तीर्थाने आणि देवतेसाठीच्या तीर्थाने करावे.
मध्यमामध्यमांगुष्ठ अपामार्गेण मंत्रिभिः
मधला बोट, अनामिका आणि अंगठा वापरून, अपामार्ग घेऊन, मंत्र्यांसह हे करावे.
ऋषिः स्याद्गौतमश्छन्दो धर्मराजोऽथ देवता
ऋषी गौतम, छंद धर्मराज आणि देवता देखील धर्मराज आहेत.
सकृद्द्रव्ये त्रिभिः काष्ठैस्त्रिवारं मंत्रपुष्पकैः
एकदाच द्रव्याने, तीन काठ्यांनी आणि तीन वेळा मंत्रफुलांनी हे करावे.
प्रादेशांतरतश्चैव आज्यस्थालीमथार्पयेत् 2.2.13.
एक पेड अंतरावर तुपाच्या पात्रात अर्पण करावे.
द्यूतं निःसारयेत्तत्तु निरूप्याशु क्रमेण तु
तो जुगार काढून टाकावा आणि मग लगेच योग्य क्रमाने ठरवावा.
ऋषिर्नारायणश्छन्दः पंक्तिरीशोऽथ देवता
ऋषी नारायण, छंद पंक्ती आणि ईश्वर ही देवता आहे.
अवेक्ष्य ईशमारभ्य दक्षिणावर्तकेन तु
ईश्वराकडून सुरुवात करून, उजव्या बाजूने फिरवून पाहावे.
परिवेष्याज्यस्थालीं च त्रिः सकृद्वा समाहितः
तुपाच्या पात्राला एकाग्रतेने एकदा किंवा तीनदा अर्पण करावे.
ऋषिः स्याज्जमदग्निश्च गायत्री छन्द ईरितम्
ऋषी जमदग्नी, छंद गायत्री असे सांगितले आहे.
घृतस्य च तथा त्वं नो ब्रह्मा वै तृप्यतामिति
तुपासाठी देखील, 'हे ब्रह्मन्, आमच्यासाठी तृप्त व्हा' असे म्हणावे.
त्रिरात्रं तु महायोगे सकृदन्यत्र सत्तमाः
महायज्ञात तीन रात्री, तर इतर ठिकाणी एकदाच करावे, हे श्रेष्ठजनांनो.
अग्रान्मूलं पुनः कुर्यात्संपूज्य च पुनः पुनः
टोकापासून मुळापर्यंत पुन्हा करावे आणि पुन्हा पुन्हा पूजा करावी.
भुवं पुनः प्रतप्याथ प्रोक्षण्युत्तरतो न्यसेत्
भुवन पुन्हा तापवून, नंतर प्रक्षालन पात्र उत्तरेकडे ठेवावे.
अंगुष्ठे द्वे अनामे तु गृह्णीयात्तत्पवित्रकम् 2.2.13.
ते पवित्र अंगठा आणि अनामिका या दोन बोटांनी घ्यावे.
पाताले त्रिस्तथाकाशे अवेक्ष्याज्यं ततस्त्रिभिः
पाताळात तीनदा, तसेच आकाशातही, तुप पाहून नंतर तीन वेळा करावे.
ततः पायसमादाय उत्थाय च समन्त्र कम्
मग तो पायस घेतो आणि मंत्र म्हणत उठतो.
सपवित्रं दक्षकरे गृहीत्वा प्रोक्षणीयकम्
शुद्धीकरणाचा दोरा उजव्या हातात घेऊन, तो शिंपडण्यासाठी भांडे धरतो.
अग्निं पर्युक्षयेत्पश्चाद्दक्षिणावर्तकेन च
नंतर, उजव्या बाजूने फिरत, तो अग्नीवर शिंपडतो.
संयावार्थं च भो विप्रा अग्निवत्तत्र देशिकः
ब्रह्मणांनो, अर्पणासाठी गुरु तिथे अग्नीची काळजी घेतो.
कमंडलुं परे हस्ते ततो दक्षकरेण तु
तो पाण्याचा कलश दुसऱ्या हातात ठेवतो आणि मग उजवा हात वापरतो.
अंते च देवतोद्देशं प्राजापत्यं समीरयन्
शेवटी, तो देवतांचे आवाहन करतो आणि प्रजापत्य अर्पण हलवतो.
वायुकोणं समारभ्य वह्निकोणान्तकेन तु
वाऱ्याच्या कोपऱ्यातून सुरू करून, अग्नीच्या कोपऱ्यात संपवतो.
अग्नीषोमात्मकं चैव जुहुयाद्राक्षसादितः
तो अग्नी आणि सोमाला अर्पण करतो, राक्षसांना दूर ठेवण्यासाठी.
पश्चात्स्विष्टं ततो दद्याद्दद्याच्च मतिभिस्तथा 2.2.13.
नंतर तो स्विष्ट अर्पण देतो आणि तसेच विचारपूर्वक अर्पण करतो.
उद्वाह इति मंत्र स्य अथर्वण ऋषिः स्मृतः
'उद्वाह' हा मंत्र अथर्वण ऋषींना दिला आहे असे मानले जाते.