ऊषतुस्तत्र तौ वीरौ राजमान्यौ महाबलौ 3.3.9.
ते दोघेही वीर, राजाने मान दिलेले आणि मोठ्या बळाचे, तिथेच राहिले.
गौरांगं कमलाक्षं च दीप्यमानं स्वतेजसा
गोऱ्या रंगाचा, कमळासारख्या डोळ्यांचा, स्वतःच्या तेजाने चमकणारा असा तो होता.
शंखशब्दं चकारोच्चैर्जयशब्दं पुनःपुनः
त्याने मोठ्याने शंख वाजवला आणि पुन्हा पुन्हा जयजयकार केला.
आयाता बहवो विप्रा वेदशास्त्रपरायणाः
अनेक ब्राह्मण आले, जे वेद आणि शास्त्रांना समर्पित होते.
रामांशं तं शिशुं ज्ञात्वा प्रसन्नवदनं शुभम्
तो मुलगा रामाचा अंश आहे हे ओळखून, सर्वांनी त्याच्या प्रसन्न आणि शुभ चेहऱ्याकडे पाहिलं.
संजातः कृत्तिकाभे च पितृवंशयशस्करः
तो कृतिकानक्षत्रासारखा जन्मला आणि आपल्या पितृवंशाचं नाव उज्ज्वल केलं.
मासान्ते च सुते जाते ब्राह्मी पुत्रमजीजनत्
मासाच्या शेवटी, पुत्र जन्मला असता, ब्राह्मीने एक मुलगा जन्मास घातला.
तदा च ब्राह्मणाः सर्वे दृष्ट्वा बालं शुभाननम्
तेव्हा सर्व ब्राह्मणांनी, शुभ चेहरा असलेला तो बालक पाहिला.
तैर्द्विजैश्च कृतो नाम्ना बलखानिर्महाबलः
त्या द्विजांनी त्या मुलाचे नाव बलखानिन ठेवले, कारण तो फार बलवान होता.
चामुण्डो देवकिसुतो निजवंशभयंकरः न तत्याज सुतं राजा बालत्वेऽपि दयापरः ।। 3.3.9.
देवकीचा पुत्र चामुंड, जो आपल्या वंशाला भय देणारा होता, त्याने दयाळूपणामुळे, लहान असतानाही त्या मुलाला सोडले नाही.
त्रिवर्षांते गते तस्मिन्बलखानौ सुते शुभे
तीन वर्षे त्या शुभ पुत्र बलखानिनला पूर्ण झाली.
वत्सराजो ययौ देशे गुर्जरे च मदालसाम्। स सुतां च समादाय दिने तस्मिन्समागतः
वात्सराज राजा आपल्या कन्या मदालसा हिला घेऊन गुर्जर देशात गेला आणि त्या दिवशी तेथे पोहोचला.
प्राप्ते तस्मिन्वत्सराजे जम्बुकः स्वबलैर्वृतः
वात्सराज तेथे आल्यावर, जांबूक आपल्या सैन्यासह आला.
रुरोध नगरीं सर्वां राज्ञः परिमलस्य वै
त्याने राजा परिमलाची संपूर्ण नगरी वेढली.
माहिष्मतैः सप्तलक्षैः सार्द्धं युद्धमभून्महत्
माहीष्मतीच्या सात लाख लोकांसह मोठे युद्ध झाले.
शिवस्य वरदानेन भ्रात्रोर्जातः पराजयः
शिवाच्या वरामुळे त्या भावंडांचा पराभव झाला.
वेश्यां लक्षारतिं तस्य तं हतं तद्गजं तथा
त्याने लक्षारती नावाच्या वेश्यासह तिचा हत्तीही मारला.
गृहीत्वा नगरीं सर्वां भस्मयित्वा गृहं ययौ
संपूर्ण नगरी जिंकून आणि राख करून, तो घरी परतला.
दुर्गेषु यानि रत्नानि तानि प्राप्य मुदा ययौ
किल्ल्यांतील रत्ने मिळवून, तो आनंदाने निघून गेला.
कृष्णांशं सप्तमास्यं हि चादधाद्दैवतप्रिया 3.3.9.
देवतांना प्रिय असलेल्या देवीने कृष्णाचा सातवा अंश आपल्या गर्भात धारण केला.
कल्पक्षेत्रं समागम्य कालिंद्यां तमपातयत्
कल्पक्षेत्रात जाऊन, तिने त्याला कालिंदीमध्ये टाकले.
सामन्तो नाम तं गृह्य श्वशुरालयमाययौ
सामंत नावाच्या माणसाने त्याला उचलून आपल्या सासऱ्याच्या घरी नेले.
भाद्रकृष्णाष्टमीसौम्ये ब्राह्मनक्षत्रसंयुते
भाद्रपद कृष्णाष्टमीच्या शुभ दिवशी, ब्राह्मण आणि क्षत्रिय नक्षत्रे एकत्र आली होती.
श्यामांगः स च पद्माक्ष इंद्रनीलमणिद्युतिः
त्याचा रंग काळा, डोळे कमळासारखे, आणि अंगावर इंद्रनील मण्यासारखा तेज होता.
विस्मिता जननी तत्र दृष्ट्वा बालं तमद्भुतम्
आईला तिथे तो अद्भुत बाळ पाहून आश्चर्य वाटले.
उदयः किमहो जातो देवानां सूर्यरूपकः
हा उदय काय आहे, हे कोणते अद्भुत घडले आहे — देवांचे सूर्यासारखे रूप?
कृष्णांशो भूतले जातः सर्वानन्दप्रदायकः
कृष्णाचा अंश पृथ्वीवर जन्माला आला आहे, जो सर्वांना आनंद देणारा आहे.
इत्याकाशवचः श्रुत्वा ते परं हर्ष माययुः
आकाशातून आलेले हे शब्द ऐकून त्यांना अत्यंत आनंद झाला.
श्यामांगं सुन्दरं बालं सर्वलक्षणलक्षितम्
ते बाळ काळसर रंगाचे, सुंदर आणि सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त होते.
तदा तु नगरी सर्वा हर्षभूता बभूव ह 3.3.9.
तेव्हा संपूर्ण नगरी आनंदित झाली.