भैरवाख्येन भल्लेन शत्रुदेहमताडयत्
भैरव नावाच्या बाणाने त्याने शत्रूच्या शरीरावर वार केला.
तदा माहिष्मती सेना निर्ययौ सा दिशौ दश
मग माहिष्मतीची सेना दहा दिशांना बाहेर पडली.
भल्लेन तच्छिरः कायादपाहरत भूमिपः
राजाने बाणाने त्या व्यक्तीचे डोके शरीरापासून वेगळे केले.
कालियं ते पराजित्य तं शत्रुं प्रत्यषेधयन्
कालीयाचा पराभव करून त्यांनी त्या शत्रूला परतवून लावले.
मोहयित्वा रिपून्सर्वान् ययौ स्वं निवेशनम्
सर्व शत्रूंना मोहात टाकून तो आपल्या छावणीत परतला.
तदा परिमलो राजा दृष्ट्वा शत्रुपराजयम्
मग राजा परिमलाने शत्रूचा पराभव पाहिला.
जयचन्द्रस्तु तच्छुत्वा परं विस्मयमागतः
आणि जयचंद्राने हे ऐकून मोठा आश्चर्य वाटले.
भीष्मसिंहे गते लोके पंचमासान्तरे नृपे
राजा, पाचवा महिना सुरू असताना भीष्मसिंह या जगातून निघून गेला.
सा तु गुर्जरभूपस्य तनयाख्या मदालसा 3.3.8.
ती गुरजर देशाच्या राजाची कन्या होती, तिचं नाव मदालसा होतं.
श्रुत्वा तज्जन्म नृपतिर्विततार धनं बहु
तिच्या जन्माची बातमी ऐकून, राजाने भरपूर धन वाटलं.
सहदेवांश एवासौ भुवि जातः शिवाज्ञया
तो सहदेवाच्या वंशात, शिवाच्या आज्ञेने, या पृथ्वीवर जन्मला.
गतौ गोपालके राष्ट्रे भूपतिर्दलवाहनः
दलवाहन राजा गवळ्यांच्या प्रदेशात गेला.
सहस्रचंडिकाहोमे नानाभूपसमागमे
हजार चंडिका होमाच्या वेळी, अनेक राजांची सभा जमली होती.
पूर्वं हि नृपकन्याभ्यां प्रत्यहं बंधनं गतौ
पूर्वी दोन राजकन्यांनी दररोज आपसात नातं जोडलेलं होतं.
देवकीं देशराजाय ब्राह्मीं तस्यानुजाय वै
देवकी ही देशाच्या राजाला दिली, आणि ब्राह्मी त्याच्या लहान भावाला दिली.
लक्षावृत्तिं तथा वेश्यां गीतनृत्यविशारदाम्
गाणं आणि नृत्य यात पारंगत, लाख रुपयांची कमाई करणारी एक वेश्या दिली.
शतं गजान्रथान्पंच हयांश्चैव सहस्रकान्
शंभर हत्ती, पाच रथ, आणि हजार घोडे दिले.
बहुद्रव्ययुतां कन्यां दासदासीसमन्विताम्
खूप संपत्ती असलेली, दास-दासींनी वेढलेली एक कन्या दिली.
मलना तां वधूं दृष्ट्वा तस्यै ग्रैवेयकं ददौ
मलना हिने ती वधू पाहून तिला एक मण्यांची माळ दिली.
राजा च परमानन्दी देशराजाय शूरिणे
राजा अत्यंत आनंदी होऊन, ती माळ शूर देशराजाला दिली.
ऊषतुस्तत्र तौ वीरौ राजमान्यौ महाबलौ 3.3.9.
ते दोघेही वीर, राजाने मान दिलेले आणि मोठ्या बळाचे, तिथेच राहिले.
गौरांगं कमलाक्षं च दीप्यमानं स्वतेजसा
गोऱ्या रंगाचा, कमळासारख्या डोळ्यांचा, स्वतःच्या तेजाने चमकणारा असा तो होता.
शंखशब्दं चकारोच्चैर्जयशब्दं पुनःपुनः
त्याने मोठ्याने शंख वाजवला आणि पुन्हा पुन्हा जयजयकार केला.
आयाता बहवो विप्रा वेदशास्त्रपरायणाः
अनेक ब्राह्मण आले, जे वेद आणि शास्त्रांना समर्पित होते.
रामांशं तं शिशुं ज्ञात्वा प्रसन्नवदनं शुभम्
तो मुलगा रामाचा अंश आहे हे ओळखून, सर्वांनी त्याच्या प्रसन्न आणि शुभ चेहऱ्याकडे पाहिलं.
संजातः कृत्तिकाभे च पितृवंशयशस्करः
तो कृतिकानक्षत्रासारखा जन्मला आणि आपल्या पितृवंशाचं नाव उज्ज्वल केलं.
मासान्ते च सुते जाते ब्राह्मी पुत्रमजीजनत्
मासाच्या शेवटी, पुत्र जन्मला असता, ब्राह्मीने एक मुलगा जन्मास घातला.
तदा च ब्राह्मणाः सर्वे दृष्ट्वा बालं शुभाननम्
तेव्हा सर्व ब्राह्मणांनी, शुभ चेहरा असलेला तो बालक पाहिला.
तैर्द्विजैश्च कृतो नाम्ना बलखानिर्महाबलः
त्या द्विजांनी त्या मुलाचे नाव बलखानिन ठेवले, कारण तो फार बलवान होता.
चामुण्डो देवकिसुतो निजवंशभयंकरः न तत्याज सुतं राजा बालत्वेऽपि दयापरः ।। 3.3.9.
देवकीचा पुत्र चामुंड, जो आपल्या वंशाला भय देणारा होता, त्याने दयाळूपणामुळे, लहान असतानाही त्या मुलाला सोडले नाही.