पदचित्रे तु सार्द्धं स्याद्ग्रीवाणां गुह्यधारणे
पायावर चित्र काढण्यासाठी अर्धे द्यावे; गळ्यात किंवा गुप्त भागात घालण्यासाठीही तेवढेच द्यावे.
लवणे तु तथा देया गुवाकानां च रोपणे
मीठासाठीही तसेच द्यावे; आणि गुवाकाची झाडे लावण्यासाठीही द्यावे.
पणद्वयं वराटानामधिकं दशमेव तु
दोन पणा, वराटांसाठी आणि त्यापेक्षा जास्त असल्यास दहा द्यावे.
पणत्रयं चक्रपणे महिषाणां पणाधिकम् 2.2.4.
चाक बनवण्यासाठी तीन पणा, आणि म्हशींसाठी जास्त पणा द्यावे.
दासीनां गर्दभानां च अधिकं काकिणीद्वयात्
दासी आणि गाढवांसाठी दोन काकिणींपेक्षा जास्त द्यावे.
वस्त्रे प्रतिपणं दद्याद्दीर्घे प्रस्थेऽपि वर्धयेत्
कापडासाठी प्रत्येकी एक पणा द्यावा; लांब कापड असल्यास प्रस्थ प्रमाणे वाढवावे.
श्वेतवस्त्रे भवेन्न्यूनं पदे सूक्ष्मे च वर्द्धयेत्
पांढऱ्या वस्त्राचा वापर करावा, ते खूपच लहान नसावे आणि जर ते फारच पातळ असेल तर त्याची लांबी वाढवावी.
वेतनं पुष्पसंस्कारे सहस्रं दशकाकिणी
फुलांच्या अर्पणासाठी मानधन म्हणून एक हजार किंवा दहा काकिणी द्याव्यात.
अबद्धे द्व्यंगुलं यावन्मुण्डमाला प्रकीर्तिता
जर ती माळ बांधलेली नसेल, तर मुंडण केलेल्या डोक्यांची माळ दोन बोटांची लांबी असावी असे सांगितले आहे.
काकिणीकत्रयं चैव निर्माणे द्विजसत्तमाः
ती तयार करण्यासाठी, हे द्विजश्रेष्ठ, तीन काकिणी द्याव्यात.
तदर्धार्धं मारुतेन दमने बकुलस्य च
त्याच्या अर्ध्याचा अर्धा माप माऱुत किंवा बकुळाच्या वापरासाठी ठरवले आहे.
यामेयामे रौप्यमाषं स्नेहे चैव तु काकिणी
प्रत्येक यामासाठी एक रुप्याचा माष द्यावा, आणि तेलासाठी एक काकिणी द्यावी.
षडंगुलेन दैर्घ्यं च न न्यूनं नाधिकं भवेत्
त्याची लांबी सहा बोटांची असावी—ना कमी ना जास्त.
पञ्चाङ्गुलेन मानेन कर्तव्यः सुसमाहितः 2.2.4.
पाच बोटांच्या मापाने ते काळजीपूर्वक तयार करावे.
त्रिहस्ते चतुर्हस्ते वा उत्तमं मानमीरितम्
तीन किंवा चार हातांची लांबी हे उत्तम माप मानले आहे.
ताम्रे चायुःक्षयकरमायसे दुर्गतिप्रदः
तांब्याच्या भांड्यामुळे आयुष्य कमी होते, आणि लोखंडाच्या भांड्यामुळे दुर्दैव येते.
दीपाधारं कांस्यमयं तथारीतिमयस्य च
दिवा ठेवण्यासाठी कांस्याचे किंवा रांगेच्या धातूचे पात्र वापरावे.
दशाङ्गधूपके मूल्यं विंशके तु पणत्रयम्
दहा वातांच्या धूपासाठी तीन पणांचे मोल आहे; वीस वातांच्या धूपासाठीही तेवढेच.
हस्ते पंचप्रमाणं च वस्त्रैः कुर्याच्च वर्तिकाम्
पाच हातांच्या मापाने कापडाने वात तयार करावी.
कलशनिर्णयवर्णनम् सूत उवाच यस्यार्पिते च मांगल्ये यात्रासिद्धिश्च जायते
कलश ठरवण्याचे वर्णन
सप्ताङ्गं कलशे ज्ञेयं पञ्चाङ्गमथ वा पुनः
कलशाला सात भाग असतात असे समजावे, किंवा पर्यायाने पाच भाग असतात.
अथ वाक्षतपुष्पेषु देवमावाह्य पूजयेत्
मग अक्षता आणि फुलांनी देवतेला आमंत्रित करून पूजा करावी.
वटस्याश्वत्थवृक्षस्य धातकीबिल्वकस्य च
वड, पिंपळ, धातकी आणि बेल या झाडांचे—
सौवर्णा राजता वापि ताम्राद्या मृन्मयास्तथा
सोन्याचे, चांदीचे, तांब्याचे किंवा मातीचेही बनवलेले—
अभेद्याः सुषमाः प्लक्षाः सर्वे आद्याः सुपूरिताः
सर्वात उत्तम पिंपळाची झाडं तुटणार नाहीत अशी मजबूत, सुंदर आणि पूर्ण वाढलेली असतात.
एक त्रिंशाङ्गुलं कुर्यात्कालाहे द्विगुणं शतम्
एकतीस बोटांची मापाची एकक बनवावी; वेळ मोजण्यासाठी हे दोनशे बोटांचं असावं.
तैजसैः कारयेन्मानं मृन्मये मानमुच्यते
माप सोन्याचं बनवावं; मातीचं मापही योग्य मानलं जातं.
कलशस्थापनं वक्ष्ये यत्र सन्निहिताः सुराः
जिथे देवता उपस्थित आहेत, तिथे कलश ठेवायचं कसं ते मी सांगतो.
यज्ञे साधारणं वक्ष्ये यद्विधानं यथामतम् 2.2.5.
यज्ञात सर्वसाधारण पद्धत परंपरेप्रमाणे कशी आहे, ते मी सांगतो.
चतुरस्रोत्तरं भित्त्वा चोर्ध्वाधोमानतः समम्
चार कोपरे भेदून वरचा आणि खालचा भाग सारखा करावा.