वसंतकं धात्रिमाने मोदकस्य प्रमाणतः
मोदकाचे प्रमाण वसंतक आणि धात्री फळाच्या वजनाएवढे असावे.
अष्टधा नालिकेरस्य पनसं दशधा भवेत्
नारळ आठ भागांत विभागावा; फणस दहा भागांत करावा.
उर्वारुकं चाष्टधा च गुडूची चतुरंगुलम्
काकडीसुद्धा आठ भागांत विभागावी; गुळवेल चार बोट लांबीची असावी.
अन्यत्र बदरीमानं तिंदुकं च त्रिधा कृतम् 2.1.18.
इतर ठिकाणी बोराचे प्रमाण वापरावे; तिंडूळ तीन भागांत विभागावा.
भूर्जपत्रं च गृह्णीयाच्छमीं प्रादेशमात्रिकाम्
भुर्जपत्र आणि शमीचे पान प्रत्येकी एक बोट एवढ्या रुंदीचे घ्यावे.
मरिचाः स्युर्विमा नेन मृणालं चाथ मूलकम्
मिरी मोजून घ्यावी; त्याचप्रमाणे कमळाचा देठ आणि मुळा सुद्धा.
चंदनागुरुकर्पूरकस्तूरीकुंकुमानि च
चंदन, अगर, कापूर, कस्तुरी आणि कुंकू यांचाही समावेश करावा.
समिदाप्लवने त्र्यंगतिलानामपि मध्यतः
समिध अर्पण करताना, तिळाचे तीन भाग मधून घ्यावेत.
एवं व्रीहिप्लावने च काष्ठवदि क्षुदंडकम्
तांदळाच्या अर्पणासाठीही, लाकडासारखेच, एक लहान काडी एवढे प्रमाण असावे.
पायसान्ने तथान्ने च मोदके पिष्टकेऽपि च
पायसं, भात, मोदक आणि पीठाचे पदार्थ यांनाही हेच प्रमाण लागू आहे.
बिल्वपत्रस्य प्लवनं दंडं हित्वा च प्लावयेत्
बिल्वपत्र पाण्यात तरंगवताना, त्यासाठी वापरलेली काठी बाजूला ठेवावी आणि फक्त बिल्वपत्रच पाण्यात सोडावे.
बिल्वपत्रस्य पूर्वार्धप्राप्तमात्रेण योज येत्
बिल्वपत्राचे पुढचे अर्धे भाग फक्त स्पर्श होईल इतके एकत्र जोडावे.
न द्वित्रिप्लवनं कुर्यात्कृत्वा याति रसातलम्
बिल्वपत्र दोन किंवा तीन वेळा पाण्यात तरंगवू नये; तसे केल्यास ते पाताळात जाते.
पूर्वाशाभिमुखो भूत्वा पावयेच्च यथाक्रमात् 2.1.18.
पूर्व दिशेकडे तोंड करून, योग्य क्रमाने शुद्धीकरण करावे.
पायसान्यन्यदेवेषु यत्नेन परिव र्जयेत्
शिल्लक राहिलेल्या पायसाने, इतर देवतांनाही काळजीपूर्वक झाकावे.
कनिष्ठांगुलिमासाद्य प्रकुर्यात्पर्वभूषणम्
कनिष्ठा बोटाला स्पर्श करून, सांध्यावर अलंकार तयार करावा.
अंगुलैर्द्वित्रिचतुरैः पत्रहोमाकृतिक्रमात्
पानाच्या होमाच्या प्रकारानुसार, दोन, तीन किंवा चार बोटांनी अर्पण करावे.
स्रुवदर्वीनिर्णयवर्णनम् स्रुवे प्रशस्तास्तरवः सिद्धिदा यागकर्मणि
स्रुवा म्हणजे समिधा घालण्यासाठी वापरली जाणारी काठी; ती झाडापासून बनवलेली असेल तर ती यज्ञकर्मात यश देते असे मानले जाते.
प्रतिष्ठायां प्रशस्तास्तु धात्रीखदिरकेशराः
प्रतिष्ठा विधीसाठी धात्री, खदिर आणि केशर या झाडांचे लाकूड उत्तम समजले जाते.
संप्राशे यः स्रुवः प्रोक्तः संस्कारे यज्ञसाधने
चव घेण्यासाठी सांगितलेला स्रुवा, संस्कार आणि यज्ञासाठीही वापरतात.
स्रुवं स्रुचमथो वक्ष्ये यदधीनश्च जायते
आता मी स्रुवा आणि स्रुचि यांचे वर्णन करतो, तसेच त्यावर अवलंबून असलेले इतरही सांगतो.
तस्यादौ च स्रुवं वक्ष्ये यच्च मानं यदास्पदम्
सर्वप्रथम मी स्रुवाचे वर्णन, त्याचे माप आणि त्याचा आधार सांगतो.
समुपोष्य च रचयेदामिषाणि न च स्मरेत्
उपवास करून, साधने तयार करावीत आणि दुसऱ्या गोष्टींचा विचार करू नये.
काष्ठं गृहीत्वा विभजेद्भागांस्त्रिंशत्तथा पुनः
लाकूड घेतल्यावर, ते तीस भागांत विभागावे आणि पुन्हा तसेच करावे.
कटाहाकारनिम्नं च स्रुवं कुर्याद्विचक्षणः
कुशल व्यक्तीने स्रुवा कटोऱ्यासारखा खोलगट बनवावा.
वेदीं शूर्पाकृतिं कुर्यात्कुंडानि परिकल्पयेत्
वेदिका सुपासारखी बनवावी आणि अग्निकुंडांची योग्य रचना करावी.
स्रुवं चतुर्विंशतिभिर्भागैश्च रचयेद्ध्रुवम् 2.1.19.
स्रुवा चौवीस भागांत मजबूतपणे तयार करावा.
चतुर्भिरंगैरानाहं कर्षाद्यग्रं ततः स्रुवम्
चार विभागांनी, करषापासून अग्रभागापर्यंत, मग स्रुवा तयार करावा.
दंडमूलाश्रये दंडी भवेत्कंकणभूषितः
काठीवर आधार ठेवून, काठीधारी माणूस हातात कंकण घालून राहावा.
श्रैवर्णिकोद्भवं यच्च इंदुवृक्षसमुद्भवम्
श्रैवण नावाच्या झाडापासून आणि इंदुवृक्षापासून जे मिळते,