अरत्निमात्रे कुंडे तु त्रिश्चैकांगुलतः क्रमात्
एक अरणी मापाच्या कुंडात, तीन आणि एक बोट एवढे मोजावे.
सप्तमेखलकं युक्तं लक्षहोमे न शस्यते
सात मेखला असलेले कुंड लक्षहोमासाठी योग्य नाही.
एकांगुलादिमानेन नेमिं संवर्धयेत्सुधीः
एक बोट मापापासून सुरू करून सुज्ञाने वेदीची कडा वाढवावी.
वसुहस्ते भानुपंक्तिर्युग्महीनेऽपि ताः क्रमात्
वसुच्या हातात, सूर्याची रांग योग्य क्रमाने लावावी, जरी जोडी नसली तरी.
पार्श्वतो योजयेत्तत्र मेखलास्ता यथाक्रमम् ।। । सार्धांगुलादिमानेन नेमिं संवर्धयेत्सुधीः
तिथे बाजूने योग्य क्रमाने मेखला लावाव्यात; सुज्ञानी माणसाने एक दीड बोट आणि त्यापुढे माप घेऊन कडा वाढवावी.
एकमेखलयागेन योजयेच्छक्तिभावतः 2.1.13.
प्रत्येक मेखला तिच्या ताकदीप्रमाणे जोडावी.
कुंडस्य रूपं जानीयात्परमं प्रकृतेर्वपुः
कुंडाचे रूप हेच प्रकृतीचे श्रेष्ठ स्वरूप आहे, असे ओळखावे.
षटचतुर्धा गुणायामविस्तारोन्नतिशालिनी
ते सहा किंवा चार पट असावे, त्यात लांबी, रुंदी आणि उंची असावी.
एकैकांगुलतो योनिं कुंडशून्येषु वर्धयेत्
ज्या कुंडात मध्यभागी जागा नाही, तिथे योनी प्रत्येक वेळी एक बोटाने वाढवावी.
स्थापयेत्कुंडकोणेषु योनिं तां द्विजसत्तमाः
द्विजश्रेष्ठांनो, योनी ती कुंडाच्या कोपऱ्यात ठेवावी.
तत्तु कुंडानुरूपं वा सुव्यक्तं सुमनोहरम्
ती कुंडासारखीच स्पष्ट आणि सुंदर बनवावी.
यावद्द्वयप्रमाणेन अर्धांगुलक्रमाद्बहिः
दुप्पट मापापर्यंत, प्रत्येक वेळी अर्ध्या बोटाने बाहेर वाढवावे.
तत्र तत्र भवेत्कुंडं बिंबशून्यं न होमयेत्
प्रत्येक ठिकाणी कुंडात मध्यभागी बिंब नसावे; तिथे होम करू नये.
अवटोपि उमादेवी बिंबः ख्यातः सदाशिवः
अवट म्हणजेच उमादेवी, आणि बिंब नेहमी सदाशिव म्हणून ओळखले जाते.
त्रयोदशांगुलं हित्वा वह्निहस्तमथापि वा
तेथे तेराबोटे किंवा अग्निहस्त सोडून द्यावे.
तस्य दक्षिणदिग्भागे अग्रतो मंडलं लिखेत् 2.1.13.
त्याच्या दक्षिण बाजूला, समोर वर्तुळ काढावे.
अर्कहस्तांतरे कुर्याच्छतोर्ध्वांते शतेन वा
अर्कहस्त आणि वरच्या शंभराव्या भागाच्या मध्ये ते करावे.
यज्ञमानविधानवर्णनम् अमानेन हतो यज्ञस्तस्मान्मानं न हापयेत्
माप चुकीचे घेतले तर यज्ञ नष्ट होतो; म्हणून माप कधीच कमी करू नये.
शतार्धं प्रथमं मानं शतसाहस्रमेव च
पहिले माप शंभर दीड आणि शंभर हजार असे असते.
अतः परं तु विभवे राजा वान्यो द्धिजोत्तमाः
यानंतर, आपल्या सामर्थ्यानुसार राजा किंवा दुसरे श्रेष्ठ द्विज पुढे जाऊ शकतात.
विपाकं कर्मणां सर्वं नरः प्राप्नोति सर्वदा
माणसाला नेहमी सर्व कर्मांचे पूर्ण फळ मिळते.
युक्ताश्चापि ग्रहास्तत्र नित्यं शांतिकपौष्टिके
तिथे योग्य असलेले ग्रह नेहमी शांतता आणि पोषण देतात.
अद्भुते च तथा शांतिं कुर्याद्भक्तिसमन्वितः
कोणत्याही अद्भुत गोष्टीसमोर भक्तीभावाने शांततेचा विधी करावा.
अद्भुतेषु च सर्वेषु अयुतं कारयेन्नरः
सर्व अद्भुत गोष्टींसाठी माणसाने दहा हजार अर्पणांची व्यवस्था करावी.
लक्षहोमं कोटिहोमं राजा कुर्याद्यथाविधि
राजाने नियमाप्रमाणे लक्षहोम आणि कोटीहोम करावा.
ग्रहाणां लक्षहोमस्तु कोटिहोमस्तथा कलौ
ग्रहांसाठी लक्षहोम करावा, आणि कलियुगात कोटीहोमही करावा.
यत्र यत्र जपः कार्यो होमो वा यत्र कुत्रचित् 2.1.14.
जिथे जप किंवा होम करायचा असेल, कुठेही असो—
युग्मसाध्यं न कर्तव्यं युग्मतो भयमादिशेत्
जो विधी जोड्यांसाठी असतो तो एकत्र करू नये; कारण जोड्यांमुळे भीती निर्माण होते असे सांगितले आहे.
एकत्रिंशद्दिनैर्वापि न कुर्याद्व्यत्ययं क्वचित्
एकतीस दिवसांच्या आत कधीही बदल करू नये.
तृतीये तु सहस्रं स्याद्ग्रहसाध्यः स्मृतो विधिः
तिसऱ्या दिवशी ग्रहांसाठी हजार अर्पणांचा विधी सांगितला आहे.