धुंधुकारश्च प्रद्योतं हृदि बाणैरताडयत्
धुंधुकाराने प्रद्योताच्या छातीत बाण घुसवले.
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा विद्योतश्च महावलः
आपला भाऊ मारला गेला हे पाहून, बलवान विद्योत दुःखी झाला.
त्रिभिश्च तोमरैः सोऽपि मूर्छितो भूमिमागमत्
त्यालाही तीन भाले लागले आणि तो बेशुद्ध होऊन जमिनीवर पडला.
तदा कृष्णकुमारोऽसौ गजस्थस्त्वरितो ययौ
मग कृष्णकुमार हत्तीवर बसून झपाट्याने पुढे गेला.
भल्लेन तेन संभिन्नो मृतः स्वर्गपुरं ययौ 3.3.6.
त्याला एका बाणाने छेदले आणि तो मरून स्वर्गात गेला.
रत्नाभानुर्महावीरोऽयुध्यत्तेन समन्वितः
रत्नाभानू हा महान वीर त्याच्यासोबत लढला.
लक्षणं सहितं ताभ्यां क्रुद्धं तं समयुध्यत
लक्षणाने त्या दोघांसह रागाने त्याच्यावर तुटून पडला.
रुद्रास्त्रैर्मोहयामास लक्षणं बलवत्तरम्
त्याने रुद्रास्त्रांनी बलवान लक्षणाचा गोंधळ केला.
धुंधुकारं महीराजं वैष्णवैः सममोजयन्
धुंधुकार राजाला वैष्णवांसह त्यांनी हरवले.
उभौ समबलौ वीरौ गजपृष्ठस्थितौ रणे
दोन्ही वीर समशक्तीचे, हत्तींच्या पाठीवर उभे राहून लढले.
युयुधाते बहून्मार्गान्कृतवंतौ सुदुर्जयौ
ते दोघेही अनेक प्रकारे लढले, कुशल आणि जिंकता न येणारे होते.
हते तस्मिन्महावीर्ये कान्यकुब्जा भयातुराः
तो महान वीर मारला गेला तेव्हा, कण्यकुब्जचे लोक घाबरले.
रणं त्यक्त्वा गृहं जग्मुर्नृपशोकपरायणाः
राजाच्या दुःखात मग्न होऊन, त्यांनी युद्ध सोडून घरी परतले.
स्वंस्वं निवेशनं जग्मुर्महीराजभयातुराः
राजाच्या भीतीने प्रत्येकजण आपल्या घरी गेला.
महीराजस्तु बलवान्सप्तलक्षबलान्वितः 3.3.6.
पण राजा बलवान होता आणि त्याच्यासोबत सात लाख सैन्य होते.
तथा भीष्मः परिमलो लक्षणः पितरं स्वकम्
त्याचप्रमाणे भीष्म, परिमल आणि लक्षण यांनी आपल्या वडिलांकडे गेले.
भूमिराजस्य विजयो जयचंदयशो रणे
पृथ्वीच्या राजाचा विजय झाला आणि जयचंद्राचं रणातील यश सर्वत्र पसरलं.
जयचंद्रः कान्यकुब्जे देहल्यां पृथिवीपतिः
जयचंद्र हा कण्यकुब्ज आणि दिल्लीचा राजा होता.
भीष्मः सिंहस्थिते गंगाकूले शक्रप्रपूजकः
भीष्म गंगेच्या काठी सिंहासारखा उभा होता आणि तो इंद्राची भक्ती करीत होता.
मासांते भगवानिंद्रो ज्ञात्वा तद्भक्तिमुत्तमाम्
मासाच्या शेवटी, भगवंत इंद्रानं त्याची श्रेष्ठ भक्ती ओळखली.
देहि मे वडवां दिव्यां यदि तुष्टो भवान्प्रभुः
"माझ्यावर कृपा असेल तर, प्रभो, मला ती दिव्य घोडी दे."
ददौ स भगवानिंद्रस्तत्रैवान्तर्हितोभवत्
तेथेच भगवंत इंद्रानं ती दिली आणि मग अदृश्य झाला.
तस्मिन्काले परिमलः पितृशोकपरायणः परीक्षार्थं शिवः साक्षात्सर्परोगेण तं ग्रसत्
त्या काळात, परिमळ आपल्या पितरांच्या दुःखात मग्न होता, आणि शंकरानं त्याची परीक्षा घ्यायला त्याला सर्परोग दिला.
व्यतीते पंचमे मासे नृपः शक्तिविवर्जितः
पाच महिने संपल्यावर राजा अगदी अशक्त झाला.
मरणाय ययौ काशीं स्वपत्न्या सहितो नृपः
मरणासाठी राजा आपल्या पत्नीबरोबर काशीला गेला.
एतस्मिन्नन्तरे कश्चित्पन्नगो मूलसंस्थितः
दरम्यान, तिथे एका मुळाशी एक सर्प राहत होता.
रुद्राहिं पन्नगः प्राह भवान्निर्दय मन्दधीः
रुद्राही नावाच्या त्या सर्पानं सांगितलं, "तू निर्दयी आणि मंदबुद्धी आहेस."
मूर्खोऽयं भूपतिः साक्षादारनालं पिबेन्नहि 3.3.7.
"हा राजा मूर्ख आहे; तो थेट वितळलेलं तांबंही प्यायला मागे-पुढे पाहणार नाही!"
राज्ञो देहे परं हर्षं प्रत्यहं प्राप्तवानहम्
राजाच्या शरीरात मला रोज मोठा आनंद मिळायचा.
मूर्खोत्र भूपतिर्यो वै तैलोष्णं यन्न दत्तवान्
इथे हा राजा मूर्खच आहे, कारण त्यानं मला गरम तेल दिलं नाही.