प्रसादे मृन्मयं पुण्यं मयैतत्कथितं द्विजाः
मंदिरात मातीच्या मूर्तीचं पुण्य मी सांगितलं आहे, हे द्विजांनो.
तृणमये शतमयं तदर्धं नववल्कले
गवताची मूर्ती असेल तर तिचं पुण्य शंभरपट, आणि झाडाच्या सालाची असेल तर त्याचं अर्धं.
ततो दशगुणं प्रोक्तमिष्टिकारचिते शुभे
त्यापुढे, सुंदर विटांनी केलेल्या मूर्तीचं पुण्य दहा पट जास्त सांगितलं आहे.
ततश्च शतसाहस्रं सौवर्णे द्विजसत्तमाः
आणि त्यानंतर, सुवर्णाची मूर्ती असेल तर, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, तिचं पुण्य शंभर हजार पट आहे.
यदतीतं भविष्यच्च कुलानामयुतं नरः
जे काही गेलं आणि जे येणार आहे, अशा प्रकारे माणूस दहा हजार कुलांना लाभ देतो.
कनिष्ठं मध्यमं श्रेष्ठं कारयित्वा हरेर्गृहम्
हरिचं घर लहान, मध्यम किंवा उत्तम असं बांधून—
हस्तानां पोडशैर्यावत्प्रस्थे स्यात्करहीनकम्
हातात एखादी बोट नसली, तर त्या हाताचा माप एक पोड इतकं प्रस्थात धरतात.
कनिष्ठं तारहस्तं स्यादुत्तमं पंचविंशतिः
लहान बोट असलेला हात 'तारहस्त' म्हणतात; सगळ्यात मोठं माप पंचवीस असतं.
पुरद्वारं च कर्तव्यं चतुरस्रं समं भवेत्
नगराचं मुख्य द्वार चौरस आणि सर्व बाजूंनी सारखं असावं.
सुरवेश्मनि यावंतो द्विजेन्द्राः परमाणवः 2.1.9.
देवतांच्या घरात जितके कण असतात, हे द्विजश्रेष्ठ, तेवढेच मोजले जातात.
कर्तुर्दशगुणं प्रोक्तमापानपरिपालकः
पाणी आणि पेय सांभाळणाऱ्या कर्त्याला दहा पट अधिक मान दिला जातो, असं सांगितलं आहे.
पतितं पतमानं च तथार्द्धस्फुटितं तथा
जे पडलेलं आहे, पडत आहे किंवा अर्धवट तुटलेलं आहे,
पतितस्य तु यः कर्ता पतमानस्य रक्षिता
जे पडलंय ते दुरुस्त करणारा, किंवा पडत असलेलं सांभाळणारा,
यः कुर्याद्विष्णुप्रासादं ज्योतिर्लिंगस्य वा क्वचित्
जो कुठेही विष्णूचं मंदिर किंवा ज्योतिर्लिंगाचं स्थान बांधतो,
स्वयं स्वकुलमुद्धृत्य कल्पकोटिं वसेद्दिवि
तो स्वतः आणि त्याचं कुटुंब उचलून कल्पकोटी काळ स्वर्गात वास करतो.
देवीलिंगेषु योनौ वा कृत्वा देवकुलं नरः
देवीच्या लिंगावर किंवा योनिस्थळी जो देवालय बांधतो,
प्रावृट्काले स्थितं तोयमग्निष्टोमफलं लभेत्
पावसाळ्यात साठवलेलं पाणी अग्निष्टोम यज्ञाचं फळ देतं.
निदाघकाले पानीयं यस्य तिष्ठति वापिनः
ज्याच्या तळ्यात उन्हाळ्यातही पाणी टिकून राहतं,
एकाहं तु स्थितं तोयं पृथिव्यां द्विजसत्तमाः
हे द्विजश्रेष्ठ, पृथ्वीवर एक दिवस टिकलेलं पाणी,
पूर्वं पितृकुले सप्त तद्वन्मातृकुले द्विजाः 2.1.9.
सुरुवातीला वडिलांच्या कुळात सात, आणि आईच्या कुळातही तितकेच, हे द्विजजन.
पितुरूर्ध्वं कुलं विंशं मातुरूर्ध्व कुलं तथा
वडिलांच्या कुळात वीस पिढ्या, आणि आईच्या कुळातही तितक्याच पिढ्या.
पंच वै मातृतश्चास्य पितुर्मातामहे कुले
आईच्या बाजूने, वडिलांच्या मातामहाल्याच्या कुळात पाच पिढ्या.
गुरोः पितृकुले पंच तस्य मातृकुले तथा
गुरूंच्या वडिलांच्या कुळात पाच, आणि त्यांच्या आईच्या कुळातही पाच.
राज्ञो मातामहकुले पंच चैव प्रकीर्तिताः
राजाच्या मातामहाल्याच्या कुळातही पाच पिढ्या सांगितल्या आहेत.
आत्मना सह विप्रेंद्रा उद्धारः संमतः स्मृतः
स्वतःसह आपली मुक्ती ही श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, मान्य व स्मरणात ठेवलेली आहे.
समुद्धरेत्कुलशतं शृणु विंशकुलं द्विज
एकजण शंभर कुळांना उध्दरू शकतो; ऐका द्विजांनो, वीस कुळांनाही उध्दरता येते.
मातुर्मातामहस्यैव जातिं द्वंद्वमुदाहृतम्
आईच्या आई-वडिलांची वंशावळ ही एक जोड मानली जाते.
परपक्षस्य चैकं स्यादेकविंशं कुलं क्रमात्
दुसऱ्या बाजूचे एक कुळ धरावे; अशा रीतीने एकूण एकवीस कुळे होतात.
पानीयेन विना वृत्तिर्लोके नास्तीति कर्हिचित्
पाणी नसताना जगात उपजीविका कधीच होत नाही.
तावत्कालं वसेत्स्वर्गे चान्ते ब्रह्मत्वमाप्नुयात् 2.1.9.
तो काळभर स्वर्गात राहतो आणि शेवटी ब्रह्मत्व प्राप्त करतो.