तस्मान्मानं प्रवक्ष्यामि यन्मानं यादृशं फलम्
म्हणून मी आता माप सांगतो, आणि त्या मापानुसार काय फळ मिळते तेही सांगतो.
एकषष्टिहस्तमितं प्रासादं चोत्तमं विदुः
एकसष्ट हात मोजमाप असलेला राजवाडा उत्तम मानला जातो.
अथ वा देवमानेन कर्तव्यं भूतिमिच्छता
किंवा, जो कोणी संपत्तीची इच्छा करतो त्याने दैवी मापाने बांधकाम करावे.
सर्वं कुलं समुद्धृत्य स्वर्गलोके महीयते
संपूर्ण कुटुंब उन्नत करून, स्वर्गलोकात मान मिळतो.
पुनः पुनश्च संस्कार्यो लभते मौक्तिकं फलम्
पुन्हा पुन्हा संस्कार केल्याने मोत्यासारखे फळ मिळते.
द्विशतेन शतेनापि प्रासादस्यैष निश्चयः
राजवाड्याबद्दलचे हे निश्चित आहे, दोनशे किंवा शंभर असो.
तडागं तं विजानीयात्प्रथमं मानमीरितम्
त्या तळ्याचे माप प्रथम सांगितलेले आहे, ते तसेच समजावे.
कनिष्ठं त्रिशतं चैव प्रस्थे स्याद्विंशहीनकम्
कनिष्ठ माप तीनशे आहे, पण त्यात वीस कमी असतात.
तडागमानं विज्ञेयं त्रिवर्गफलदायकम्
तळ्याचं मोजमाप तीनही पुरुषार्थांचं फळ देणारं असं समजावं.
तडागे द्विगुणा नेमी मानार्धे गर्तमीरितम् 2.1.9.
तळ्यात व्यासाचं दोनपट परिघ असतो, आणि खोली मोजमापाच्या अर्ध्या भागाएवढी असते.
चतुर्थं चैव गांधर्वं पैशाचं पंचमं विदुः
चौथ्या प्रकाराला गंधर्व म्हणतात, आणि पाचव्या प्रकाराला पैशाच म्हणतात.
अशीतिहस्तमानेन नलिन्या मणिरुच्यते
ऐंशी हस्त मोजमाप असलेल्या कमळाच्या तळ्याला 'मणि' असं नाव आहे.
षष्टिहस्तेन नलिनी प्रस्तावे तुर्यहीनकम्
साठ हस्त मापाचं कमळाचं तळं, चर्चा करताना, चौथा प्रकार नसलेलं मानलं जातं.
तुर्यहीनं च प्रस्तावे गर्ते मानं न विद्यते
चौथा प्रकार नसलेल्या तळ्याचं, चर्चा करताना, खड्ड्याचं मोजमाप धरलं जात नाही.
अग्नौ रोगो बंधुनाशश्च याम्यां मृत्युश्चोग्रः प्राप्यते राक्षसे च
अग्नीच्या दिशेला रोग येतो, नातेवाईकांचा नाश होतो, दक्षिणेला भीषण मृत्यू येतो, आणि राक्षसाच्या दिशेलाही तसंच होतं.
विप्रादीनां देवतानां समाजे मेरुस्थाने यत्र तत्रैव कुर्यात्
ब्राह्मण आणि इतर देवतांच्या समारंभात, मेरूच्या जागी किंवा जिथेही जमाव असेल तिथे विधी करावा.
यदा प्रतिष्ठां न करोति मूढः प्रासादवाप्यादिषु पापचेताः
जो मूर्ख आणि पापी मनाचा माणूस मंदिर, तळं वगैरे ठिकाणी प्रतिष्ठा करत नाही—
यदा तु दीर्घासरसीतडागप्रासादकूपादिषु निर्मितानि
पण जेव्हा लांब तलाव, नद्या, तळी, मंदिरे, विहिरी वगैरे बांधली जातात—
यदप्रतिष्ठेषु निपानकेषु प्रासादकूपेषु वनादिकेषु
जिथे प्रतिष्ठा केलेली नाही, अशा पाणवठे, मंदिराच्या विहिरी, जंगल वगैरे ठिकाणी—
तस्मात्प्रतिष्ठां विधिना जलादेः कुर्याद्यथेष्टं प्रयतो मनुष्यः 2.1.9.
म्हणून, प्रत्येकाने प्रयत्नपूर्वक, पाण्याची वगैरे प्रतिष्ठा नियमाप्रमाणे, इच्छेनुसार करावी.
प्रसादे मृन्मयं पुण्यं मयैतत्कथितं द्विजाः
मंदिरात मातीच्या मूर्तीचं पुण्य मी सांगितलं आहे, हे द्विजांनो.
तृणमये शतमयं तदर्धं नववल्कले
गवताची मूर्ती असेल तर तिचं पुण्य शंभरपट, आणि झाडाच्या सालाची असेल तर त्याचं अर्धं.
ततो दशगुणं प्रोक्तमिष्टिकारचिते शुभे
त्यापुढे, सुंदर विटांनी केलेल्या मूर्तीचं पुण्य दहा पट जास्त सांगितलं आहे.
ततश्च शतसाहस्रं सौवर्णे द्विजसत्तमाः
आणि त्यानंतर, सुवर्णाची मूर्ती असेल तर, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, तिचं पुण्य शंभर हजार पट आहे.
यदतीतं भविष्यच्च कुलानामयुतं नरः
जे काही गेलं आणि जे येणार आहे, अशा प्रकारे माणूस दहा हजार कुलांना लाभ देतो.
कनिष्ठं मध्यमं श्रेष्ठं कारयित्वा हरेर्गृहम्
हरिचं घर लहान, मध्यम किंवा उत्तम असं बांधून—
हस्तानां पोडशैर्यावत्प्रस्थे स्यात्करहीनकम्
हातात एखादी बोट नसली, तर त्या हाताचा माप एक पोड इतकं प्रस्थात धरतात.
कनिष्ठं तारहस्तं स्यादुत्तमं पंचविंशतिः
लहान बोट असलेला हात 'तारहस्त' म्हणतात; सगळ्यात मोठं माप पंचवीस असतं.
पुरद्वारं च कर्तव्यं चतुरस्रं समं भवेत्
नगराचं मुख्य द्वार चौरस आणि सर्व बाजूंनी सारखं असावं.
सुरवेश्मनि यावंतो द्विजेन्द्राः परमाणवः 2.1.9.
देवतांच्या घरात जितके कण असतात, हे द्विजश्रेष्ठ, तेवढेच मोजले जातात.