वेदार्थं वाचयेद्यस्माद्विपरीतोऽपवाचकः
वेदाचा अर्थ वाचावा, उलट वागणारा अपवाचक म्हणतात.
आदिमध्यावसाने च मन्त्रे च प्रणवं दिशेत्
सुरुवात, मध्ये आणि शेवटी, तसेच मंत्रातही प्रणव जोडावा.
त्रिदेवं पुस्तकं विद्यात्सूत्रं वासुकिरुच्यते
पुस्तक हे त्रिदेव मानावे; सूत्र वासुकीचे आहे असे म्हणतात.
पत्राणि भगवान्ब्रह्मा ऊर्ध्वदीर्घाणि यानि च
भगवान ब्रह्माने लांब आणि सरळ पाने तयार केली.
लिपी भंगी महेशः स्यात्तस्या मात्रा सरस्वती
लिपीचे रूप महेश आहे आणि तिचे माप सरस्वती आहे.
चतुष्पादांतरे युग्मं मध्यमोंऽते युगं युगम्
चार चरणांच्या छंदात मधोमध जोड असते; प्रत्येक युगानंतर दुसरे युग येते.
भारते चेतिहासे च पुराणे द्विजसत्तमाः
भारतात, इतिहासात आणि पुराणांत, हे श्रेष्ठ द्विजांनो,
वक्तृनामाक्षरैर्युक्तं पंक्तिभेदेन सत्तमाः
वक्त्यांचे बोल अक्षरांनी सुशोभित असतात आणि ओळी वेगवेगळ्या विभागलेल्या असतात, हे सज्जनांनो.
आत्मसंशुद्धिसंशुद्ध्या धारयेद्धर्म संहिताम् 2.1.7.
स्वतःची आणि मनाची शुद्धी करून धर्मशास्त्राचे पालन करावे.
रिपुः सूर्यस्तयारामो यक्षोऽनंतः सरस्वती
शत्रू म्हणजे सूर्य; त्याच्यामुळे आनंद मिळतो; यक्ष अनंत आहे; सरस्वती उपस्थित आहे.
विष्ण्वन्ते च भवेन्मुक्तिः सूर्यांऽते पादविच्युतिः
विष्णूच्या शेवटी मोक्ष मिळतो; सूर्याच्या शेवटी एक पाऊल कमी होते.
अनंते विपुला कीर्तिः सरस्वत्यां धनागमः
शेवटी मोठी कीर्ती मिळते; सरस्वतीमध्ये संपत्ती प्राप्त होते.
मुक्तिमाप्नोति गायत्र्या इति पंक्तिफलोदयः
गायत्रीमुळे मोक्ष मिळतो; अशा प्रकारे ओळीचे फळ मिळते.
ब्रह्मेन्द्रवैष्णवं शैवं शाक्तिकं च महेश्वरी
ब्रह्मा, इंद्र, वैष्णव, शैव, शाक्त आणि महेश्वरी अशी रूपे आहेत.
वैष्णवं परमं दैवं यच्छैवं तल्ललाटकम्
सर्वोच्च वैष्णव हे दैवी आहे; जे शैव आहे ते ललाटावरील चिन्ह आहे.
अग्रे स्थिता ग्रहाः सर्वे दिशामीशास्तथा द्विजाः
सर्व ग्रह पुढे उभे आहेत, तसेच दिशांचे अधिपतीही, हे द्विजांनो.
द्वावापृथिव्यौ पातालं तस्यांतः समुदाहृतम्
त्यात दोन पृथ्वी आणि पाताळ यांचा उल्लेख आहे.
न शस्यः पूजनीयश्च गृहे स्थाप्येत मानवः
तो शुभ नाही, पूजनीयही नाही; त्याला घरात ठेवावे, हे मानव.
स याति ब्रह्मसदनं मणिवर्त्मादिकुट्टिमम् 2.1.7.
तो रत्नमय मार्गाने आणि श्रेष्ठ उंबरठ्याने ब्रह्माच्या निवासात जातो.
पत्राणामग्रभागे तु वेधं कुर्यात्सुवर्तुलम्
पानांच्या अग्रभागी छिद्र गोल आणि नीट करावे.
संहितागमतन्त्रेषु प्रतिवेधे च संकुलम्
संहिता, आगम, तंत्र आणि प्रत्येक छिद्रात मिश्रण असते.
मध्यं तस्य हरेदायुः पार्श्ववेधः शिवं हरेत्
मधल्या छिद्रामुळे आयुष्य कमी होते; बाजूच्या छिद्रामुळे शिव प्राप्त होतो.
परमं प्रकृतेर्गुह्यं स्थानं देवैर्विनिर्मितम्
निसर्गातील सर्वात गुप्त व श्रेष्ठ स्थान देवांनी निर्माण केले होते.
अशक्तो बिल्वकाष्ठस्य तथा श्रीपर्णिकस्य च
तो बिल्व किंवा श्रीपर्णी या झाडांच्या लाकडाचा वापर करू शकत नाही.
प्रागारंभश्लोकशतं धर्मशास्त्रस्य वै लिखेत्
धर्मशास्त्राच्या सुरुवातीला शंभर श्लोक लिहावे.
ब्रह्मचर्येण विलिखेन्न मोहाद्ब्रह्मणः क्वचित्
ब्राह्मचर्य पाळून लिहावे, ब्रह्माविषयी भ्रमातून कधीच लिहू नये.
अनामात्वे हेमयुतां बलाकं चित्तमेव च
आई नसताना, सोन्याने सजवलेल्या बलाक लाकडाने आणि निर्मळ मनाने लिहावे.
गारुडस्य च स्कान्दस्य न लिखेन्मध्यतन्त्रकम्
गारुड किंवा स्कांद या तंत्रांचा मधला भाग लिहू नये.
गृहस्थो न लिखेद्ग्रंथं लिखेच्च मथुरां विना 2.1.7.
गृहस्थाने ग्रंथ लिहू नये, फक्त मथुरेचा अपवाद आहे.
वाल्मीकिसंहितायाश्च लेखने च तथा क्वचित्
वाल्मीकि संहितेचे लेखन कधीही करावे.