शुद्धौदनं यवक्षीरं पायसं कृशरं तथा
शुद्ध तांदूळ, जवाचे दूध, पायसं आणि कृशर हेही,
शालिभक्तं सगोधूमं तिलाक्षतविमिश्रितम्
गव्हासह शिजवलेला तांदूळ, त्यात तीळ आणि न तुटलेले तांदूळ मिसळलेले,
पृथक्पृथक्चैव कांस्ये विन्यसेद्दिक्षु मध्यतः
हे सर्व वेगवेगळ्या कांस्याच्या भांड्यात, दिशांना आणि मध्यभागी ठेवावे.
शीतोदकं मधु क्षीरं सितेक्ष्वोश्च रसो गुडः
थंड पाणी, मध, दूध, पांढऱ्या ऊसाचा रस आणि गूळ,
शालितंडुलप्रस्थं तु तदर्धं वा तदर्धकम्
एक प्रस्थ तांदूळ, किंवा त्याचा अर्धा, किंवा त्याच्याही अर्ध्या प्रमाणात,
क्षीरं भागाष्टकं ग्राह्यं सप्तभागेन संस्थितम्
दूध आठ भागांत घ्यावे आणि सात भागांत विभागावे.
अशीतिपलमानेन सिद्धमासादयेत्ततः
नंतर, ऐंशी पळाचे माप घेऊन ते नीट शिजवावे.
गुडमिश्रेण यो दद्यात्संपर्को जायते क्वचित् गृहीत्वा याचकः शुद्धः शृणुत द्विजसत्तमाः
जो गूळ मिसळून देतो, कधी कधी त्यातून संबंध निर्माण होतो; शुद्ध याचकाने ते घेतल्यावर, ऐका हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
शृणुते वाधीयानो यो दद्याद्धस्ते च पुस्तकम् 2.1.7.
जो भक्तीभावाने ऐकतो किंवा दुसऱ्याच्या हातात ग्रंथ देतो, त्याला पुण्य मिळते.
पूर्वस्थः श्रावको विप्रो विख्यातस्तस्यदक्षिणे
ऐकणारा विद्वान ब्राह्मण नेहमी वाचणाऱ्याच्या उजव्या बाजूला, समोर बसावा.
प्रस्तरेणापि हस्तेन विन्यासः पंडितैः सदा
पंडितांनी आसनाने किंवा हाताने नेहमी योग्य मांडणी करावी.
असकृद्विन्यसेद्विप्राः पावमानीं जले जपेत्
ब्राह्मणांनी वारंवार मांडणी करावी आणि पावमानी मंत्र पाण्यावर जपावा.
यमदिक्संमुखे श्रोता वाचकश्चोत्तरामुखः
ऐकणाऱ्याने दक्षिणेकडे तोंड करावे, वाचणाऱ्याने उत्तरेकडे तोंड करावे.
वैपरीत्येन विधिना विज्ञेयो द्विजसत्तमाः
हे उलट केले तर, हे योग्य नाही असे समजावे, हे द्विजश्रेष्ठांनो.
इतोऽन्यथा यातुधानाः प्रलुंपंति फलं यतः
याप्रमाणे न केल्यास, राक्षस त्या कर्माचे फळ घेतात.
श्रुत्वा प्रति पुण्यविद्यां योऽश्नीयान्मांसमेव तु
जो पुण्यविद्या ऐकून मांस खातो—
यदि देवालये तीर्थे वाचयेच्छृणुयादथ
जो देवळात किंवा तीर्थस्थळी वाचतो किंवा ऐकतो—
माहात्म्यश्रवणादेव गोदानस्य फलं लभेत् पितुर्माहात्म्यं यत्पुत्रैर्वाच्यं संसदि पर्वणि
महात्म्य ऐकले तरी गाईचे दान दिल्याचे फळ मिळते; पित्याचे महात्म्य पुत्रांनी उत्सवाच्या वेळी सभेत वाचावे.
वासुदेवामतश्चापि रुद्रमाहात्म्यवर्णनम् 2.1.7.
वासुदेवाच्या मताचे आणि रुद्राच्या महात्म्याचे वर्णन करावे.
दुर्गाग्रे शिवसूर्यस्य वैष्णवाख्यानमेव च
दुर्गेच्या समोर शिव, सूर्य आणि वैष्णव परंपरेचे माहात्म्य सांगावे.
गुरोरनुज्ञया पित्रोः प्रकुर्यादभिवादनम्
गुरू आणि पालकांची परवानगी घेऊन नमस्कार करावा.
न विष्णुर्न च ब्रह्मा च न च रुद्रः शचीपतिः
ना विष्णू, ना ब्रह्मा, ना रुद्र, ना इंद्र—
सर्वज्ञानमयं चैव सर्वज्ञेन च तत्समम्
सर्व ज्ञान त्यात आहे, आणि ते सर्वज्ञासारखेच आहे.
गुरुभ्यो वंदनं व्यर्थ पितरं यो न तर्पयेत् उभयोस्तर्पणं नास्ति जीवन्नपि न जीवति
जो पित्याचे समाधान करत नाही, त्याने गुरूंना केलेला नमस्कार व्यर्थ आहे; दोघांचेही समाधान होत नाही, असा माणूस जिवंत असूनही जिवंत नाही.
पुराणश्रवणं पुण्यं शून्यं भागवतं यदि
पुराणांचे श्रवण पुण्यकारक आहे, पण भागवत नसेल तर ते रिकामेच आहे.
आदिपर्वणि हीने तु भारताख्यं न धारयेत्
आदिपर्व नसल्यास, भारत नावाचा ग्रंथ ठेवू नये.
दानकर्मविहीनं च मोक्षधर्मं न धारयेत
दान न करता मोक्षाचा मार्ग स्वीकारू नये.
वायुपुराणमश्रुत्वा शास्त्रं च यौगिकं विना
वायुपुराण ऐकले नाही आणि योगशास्त्र न वाचता,
तथा वायुपुराणं यद्विहीनं श्रव्यमन्यकम् 2.1.7.
तसेच, वायुपुराण नसेल तर दुसरे शास्त्र ऐकावे.
लंकां विना चादिकांडं तल्लिखित्वा न धारयेत्
लंकेशिवाय आदिकांड लिहू नये किंवा जपून ठेवू नये.