पृष्टोवोचन्महातेजा विरिंचो भगवान्प्रभुः
प्रश्न विचारल्यावर तेजस्वी आणि सामर्थ्यवान ब्रह्मदेव बोलले.
इतिहासपुराणानि श्रुत्वा भक्त्या द्विजोत्तमाः
हे श्रेष्ठ द्विजांनो, जो भक्तीभावाने इतिहास आणि पुराणे ऐकतो,
सायं प्रातस्तथा रात्रौ शुचिर्भूत्वा शृणोति यः
जो सकाळी, संध्याकाळी आणि रात्री, शुद्ध अवस्थेत, ती ऐकतो,
प्रत्यूषे भगवान्ब्रह्मा दिनांते तुष्यते हरिः
पहाटे ब्रह्मदेव प्रसन्न होतो आणि दिवसाच्या शेवटी हरि संतुष्ट होतो.
शुक्लवस्त्रधरश्चैव चैलाजिनकुशोत्तरः
जो पांढरे वस्त्र घालतो, अंगावर कापड, मृगाची कातडी आणि कुशा ठेवतो,
दिक्पतिभ्यो नमस्कृत्य ऊँकाराधिष्ठितानपि
दिशांच्या पालकांना आणि 'ऊ' अक्षराच्या अधिपतींनाही वंदन करून,
पुस्तकं धर्मशास्त्रस्य धर्माधिष्ठानशाश्वतम्
तो धर्मशास्त्राचे शाश्वत पुस्तक, म्हणजे धर्माचा आधार, ठेवावा.
जामलानां गणपतिर्डामराणां शतक्रतुः
जामलांमध्ये गणपती आणि डामरांमध्ये शतक्रतु इंद्र आहे.
आदित्यो वासुदेवश्च माधवो रामकेशवौ ।। 2.1.7.
आदित्यांमध्ये वासुदेव, माधव आणि रामकेशव हे आहेत.
वनमाली महादेवः सप्तानां सप्तपर्वसु अथ चादिपुराणस्य विरिंचिः परिकीर्तितः
वनमाळी हा महादेव सात विभागांमध्ये सातपैकी एक आहे; आणि आदिपुराणाचा निर्माता म्हणून ब्रह्मदेव ओळखला जातो.
शुद्धौदनं यवक्षीरं पायसं कृशरं तथा
शुद्ध तांदूळ, जवाचे दूध, पायसं आणि कृशर हेही,
शालिभक्तं सगोधूमं तिलाक्षतविमिश्रितम्
गव्हासह शिजवलेला तांदूळ, त्यात तीळ आणि न तुटलेले तांदूळ मिसळलेले,
पृथक्पृथक्चैव कांस्ये विन्यसेद्दिक्षु मध्यतः
हे सर्व वेगवेगळ्या कांस्याच्या भांड्यात, दिशांना आणि मध्यभागी ठेवावे.
शीतोदकं मधु क्षीरं सितेक्ष्वोश्च रसो गुडः
थंड पाणी, मध, दूध, पांढऱ्या ऊसाचा रस आणि गूळ,
शालितंडुलप्रस्थं तु तदर्धं वा तदर्धकम्
एक प्रस्थ तांदूळ, किंवा त्याचा अर्धा, किंवा त्याच्याही अर्ध्या प्रमाणात,
क्षीरं भागाष्टकं ग्राह्यं सप्तभागेन संस्थितम्
दूध आठ भागांत घ्यावे आणि सात भागांत विभागावे.
अशीतिपलमानेन सिद्धमासादयेत्ततः
नंतर, ऐंशी पळाचे माप घेऊन ते नीट शिजवावे.
गुडमिश्रेण यो दद्यात्संपर्को जायते क्वचित् गृहीत्वा याचकः शुद्धः शृणुत द्विजसत्तमाः
जो गूळ मिसळून देतो, कधी कधी त्यातून संबंध निर्माण होतो; शुद्ध याचकाने ते घेतल्यावर, ऐका हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
शृणुते वाधीयानो यो दद्याद्धस्ते च पुस्तकम् 2.1.7.
जो भक्तीभावाने ऐकतो किंवा दुसऱ्याच्या हातात ग्रंथ देतो, त्याला पुण्य मिळते.
पूर्वस्थः श्रावको विप्रो विख्यातस्तस्यदक्षिणे
ऐकणारा विद्वान ब्राह्मण नेहमी वाचणाऱ्याच्या उजव्या बाजूला, समोर बसावा.
प्रस्तरेणापि हस्तेन विन्यासः पंडितैः सदा
पंडितांनी आसनाने किंवा हाताने नेहमी योग्य मांडणी करावी.
असकृद्विन्यसेद्विप्राः पावमानीं जले जपेत्
ब्राह्मणांनी वारंवार मांडणी करावी आणि पावमानी मंत्र पाण्यावर जपावा.
यमदिक्संमुखे श्रोता वाचकश्चोत्तरामुखः
ऐकणाऱ्याने दक्षिणेकडे तोंड करावे, वाचणाऱ्याने उत्तरेकडे तोंड करावे.
वैपरीत्येन विधिना विज्ञेयो द्विजसत्तमाः
हे उलट केले तर, हे योग्य नाही असे समजावे, हे द्विजश्रेष्ठांनो.
इतोऽन्यथा यातुधानाः प्रलुंपंति फलं यतः
याप्रमाणे न केल्यास, राक्षस त्या कर्माचे फळ घेतात.
श्रुत्वा प्रति पुण्यविद्यां योऽश्नीयान्मांसमेव तु
जो पुण्यविद्या ऐकून मांस खातो—
यदि देवालये तीर्थे वाचयेच्छृणुयादथ
जो देवळात किंवा तीर्थस्थळी वाचतो किंवा ऐकतो—
माहात्म्यश्रवणादेव गोदानस्य फलं लभेत् पितुर्माहात्म्यं यत्पुत्रैर्वाच्यं संसदि पर्वणि
महात्म्य ऐकले तरी गाईचे दान दिल्याचे फळ मिळते; पित्याचे महात्म्य पुत्रांनी उत्सवाच्या वेळी सभेत वाचावे.
वासुदेवामतश्चापि रुद्रमाहात्म्यवर्णनम् 2.1.7.
वासुदेवाच्या मताचे आणि रुद्राच्या महात्म्याचे वर्णन करावे.
दुर्गाग्रे शिवसूर्यस्य वैष्णवाख्यानमेव च
दुर्गेच्या समोर शिव, सूर्य आणि वैष्णव परंपरेचे माहात्म्य सांगावे.