अल्पवित्तस्तु कुर्वीत यथाशक्त्या विधानतः
ज्याच्याकडे कमी संपत्ती आहे, त्याने आपल्या शक्तीनुसार आणि विधीनुसार तो करावा.
शालेयतंदुलानां च कुंभांश्च परिविन्यसेत्
शाळीच्या तांदळाचे कुंभही त्याने नीट मांडावेत.
वेष्टयेच्छुक्लवासोभिरिक्षुदंडफलादिकैः
ते कुंभ पांढऱ्या वस्त्रांनी, ऊसाच्या काठ्या आणि फळांनी गुंडाळावेत.
अधिवासनपूर्वं च तद्वद्धोमं सुरार्चनम्
अधिवासापूर्वी, त्याचप्रमाणे होम आणि देवांची पूजा करावी.
विष्कंभपर्वतांस्तद्वदृत्विग्भ्यः शांतमानसः
त्याचप्रमाणे, मन शांत ठेवून, पर्वताचे आधार ऋत्विजांना द्यावेत.
संयोगाद्घृतमुत्पन्नं यस्मादमृततेजसे
कारण, घृत हे संयोगाने निर्माण होते आणि त्याला अमृतासारखे तेज असते.
तस्मात्तेजोमयं ब्रह्म घृते नित्यं व्यवस्थितम्
म्हणून तेजाने भरलेले ब्रह्म नेहमी तुपात वास करते.
अनेन विधिना दद्याद्घृताचलमनुत्तमम् 4.201.
या पद्धतीने उत्तम तुपाचा डोंगर द्यावा.
हंससारससंयुक्ते किंकिणीजालमालिते
त्या डोंगरावर हंस आणि सारसांनी शोभा आलेली असून, त्यावर घंट्यांची जाळी सजलेली आहे.
विहरेत्पितृभिः सार्द्धं यावदाभूतसंप्लवम्
तो मनुष्य पितरांसोबत सृष्टीच्या शेवटपर्यंत आनंदाने विहार करतो.
आज्याचलं प्रचलकुंडलसुन्दरीभिः संसेव्यमानमिह ये वितरंति मर्त्याः
जे माणसे येथे झुलत्या कुंडलांनी सजलेल्या सुंदर स्त्रियांनी सेवा केलेला तुपाचा डोंगर देतात,
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे घृताचलदानविधिवर्णनं नामैकाधिकद्विशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तर पर्वात श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'तुपाचा डोंगर दान करण्याची विधी' या दोनशे पहिल्या अध्यायाचा येथे समाप्ती झाली.
रत्नाचलदानविधिवर्णनम् यत्प्रदानान्नरो याति लोकान्सप्तर्षिसेवितान्
रत्नांचा डोंगर दान करण्याची विधी: हे दान केल्याने मनुष्य सप्तर्षींनी सेविलेल्या लोकांना प्राप्त होतो.
मुक्ताफलसहस्रेण पर्वतः स्यादनुत्तमः
हजार मोत्यांनी बनवलेला डोंगर अतिशय श्रेष्ठ होतो.
अल्पवित्तस्तु कुर्वीत मुक्ताफलशतेन च
परंतु ज्याच्याकडे थोडे धन आहे, त्याने शंभर मोत्यांनी तो करावा.
पूर्वेणवज्रगोमेदैर्दक्षिणेनेंद्रनीलकैः
पूर्वेस हिरा आणि गोमेध, दक्षिणेस नीलम असे लावावेत.
वैडूर्यविद्रुमैः पश्चात्सावित्रो विपुलाचलः
पश्चिमेस वैडूर्य आणि प्रवाळ, असे करून सावित्रीसारखा मोठा डोंगर घडवावा.
धान्यपर्वतवच्छेषमत्रापि परिकल्पयेत्
उरलेले भाग धान्याच्या डोंगरासारखेच येथेही मांडावेत.
पूजयेत्पुष्पनैवेद्यैः प्रभाते तु विसर्जनम्
फुलांनी आणि नैवेद्याने पूजा करावी, सकाळी विसर्जन करावे.
यथा देवगणाः सर्वे सर्वरत्नेष्ववस्थिताः
जसे सर्व देवगण सर्व रत्नांत वास करतात,
यस्माद्रत्नप्रदानेन तुष्टिमेति जनार्दनः
कारण रत्न दान केल्याने जनार्दन प्रसन्न होतो.
अनेन विधिना यस्तु दद्याद्रत्नमयं गिरिम् 4.202.
जो या पद्धतीने रत्नांचा डोंगर दान करतो,
यावत्कल्पशतं साग्रमुषित्वेह नराधिप
राजा, तो येथे शंभर कल्पांपर्यंत आनंद उपभोगतो.
ब्रह्महत्यादिकं किंचिदत्र चामुत्र वा कृतम्
येथे किंवा अन्यत्र ब्रह्महत्या वगैरे जे काही पाप केले असेल,
मुक्तामयं कनकविद्रुमभक्तिचित्रं चंचन्महामणिमरीचिचयोपपन्नम्
मोत्यांनी, सोन्याने, प्रवाळांनी आणि सुंदर नक्षीदार कामांनी सजवलेले, मोठ्या मौल्यवान रत्नांच्या तेजाने झगमगणारे असे ते आहे.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे रत्नाचलदानविधिवर्णनं नाम द्वयधिकद्विशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तरपर्वात श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात रत्नाचल दानाची विधी सांगणारा दोनशे दुसरा अध्याय येथे संपतो.
रौप्याचलदानविधिवर्णनम् यत्प्रदानान्नरो याति सोमलोकं नरोत्तम
रौप्याचल दानाची विधी: हे दान दिल्याने मनुष्य सोमलोकात पोहोचतो, हे श्रेष्ठ पुरुषा.
सहस्रेण पलानां तु उत्तमो रजताचलः
सर्वोत्तम रौप्याचल हे हजार पल वजनाचे असावे.
अशक्तो विंशतेरूर्ध्वं कारयेद्भक्तितः सदा
कोणाला वीस पलांपेक्षा जास्त देणे शक्य नसेल, तर त्याने नेहमी भक्तीभावाने ते करावे.
पूर्ववद्राजतान्कुर्यान्मंदरादीन्विधानतः
पूर्वीप्रमाणेच, मंदार व इतर पर्वतांच्या प्रमाणेच रौप्याचे रूप तयार करावे.