विंशद्भारस्तु कर्तव्य उत्तमः पर्वतो बुधैः
ज्ञानी लोकांच्या मते, वीस भाराचा डोंगर तयार करावा, तो उत्तम मानला जातो.
भारेणाल्पधनो दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः
ज्याच्याकडे थोडीच संपत्ती आहे, त्याने आपल्या ऐपतीनुसार, कुठलाही फसवणूक न करता दान द्यावे.
तद्वज्जागरणं कुर्यात्तद्वच्चैवाधिवासनम्
त्याचप्रमाणे जागरण आणि अधिवास याही विधी तशीच कराव्यात.
त्वमेवावरणं यस्माल्लोकानामिह सर्वदा
कारण, सर्व लोकांसाठी तूच नेहमी आच्छादन आहेस.
इति कार्पासशैलेन्द्रं यो दद्यात्पर्वसंनिधौ
जो कोणी सणाच्या वेळी कापसाच्या पर्वताचा स्वामी दान करतो,
रूपवान्सुभगो वाग्मी श्रीमानतुलविक्रमः
तो सुंदर, भाग्यवान, मधुर बोलणारा, श्रीमंत आणि अद्वितीय पराक्रमी होतो.
कार्पासपर्वतमयो जगदेकबंधुर्यस्मान्नतेन रहितो वरवस्त्रयोगः 4.200.
कापसाचा पर्वत हा जगाचा एकमेव आप्त आहे, तो काहीच कमी नाही, आणि उत्तम वस्त्रांनी युक्त आहे.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे कार्पासाचलदानविधिवर्णनं नाम द्विशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तरपर्वातील श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'कापसाचा पर्वत दान करण्याची विधी' या नावाचा दोनशेवावा अध्याय येथे संपला.
घृताचलदानविधिवर्णनम् तेजोऽमृतमयं दिव्यं महापातकनाशनम्
घृताचा पर्वत दान करण्याची विधी: तो तेज आणि अमृतमय आहे, आणि मोठमोठ्या पापांचा नाश करणारा आहे.
पंचाशद्घृतकुम्भानामुत्तमः स्याद्घृताचलः
पन्नास घृतकुंभांनी बनवलेला घृताचा पर्वत हा सर्वात उत्तम मानला जातो.
अल्पवित्तस्तु कुर्वीत यथाशक्त्या विधानतः
ज्याच्याकडे कमी संपत्ती आहे, त्याने आपल्या शक्तीनुसार आणि विधीनुसार तो करावा.
शालेयतंदुलानां च कुंभांश्च परिविन्यसेत्
शाळीच्या तांदळाचे कुंभही त्याने नीट मांडावेत.
वेष्टयेच्छुक्लवासोभिरिक्षुदंडफलादिकैः
ते कुंभ पांढऱ्या वस्त्रांनी, ऊसाच्या काठ्या आणि फळांनी गुंडाळावेत.
अधिवासनपूर्वं च तद्वद्धोमं सुरार्चनम्
अधिवासापूर्वी, त्याचप्रमाणे होम आणि देवांची पूजा करावी.
विष्कंभपर्वतांस्तद्वदृत्विग्भ्यः शांतमानसः
त्याचप्रमाणे, मन शांत ठेवून, पर्वताचे आधार ऋत्विजांना द्यावेत.
संयोगाद्घृतमुत्पन्नं यस्मादमृततेजसे
कारण, घृत हे संयोगाने निर्माण होते आणि त्याला अमृतासारखे तेज असते.
तस्मात्तेजोमयं ब्रह्म घृते नित्यं व्यवस्थितम्
म्हणून तेजाने भरलेले ब्रह्म नेहमी तुपात वास करते.
अनेन विधिना दद्याद्घृताचलमनुत्तमम् 4.201.
या पद्धतीने उत्तम तुपाचा डोंगर द्यावा.
हंससारससंयुक्ते किंकिणीजालमालिते
त्या डोंगरावर हंस आणि सारसांनी शोभा आलेली असून, त्यावर घंट्यांची जाळी सजलेली आहे.
विहरेत्पितृभिः सार्द्धं यावदाभूतसंप्लवम्
तो मनुष्य पितरांसोबत सृष्टीच्या शेवटपर्यंत आनंदाने विहार करतो.
आज्याचलं प्रचलकुंडलसुन्दरीभिः संसेव्यमानमिह ये वितरंति मर्त्याः
जे माणसे येथे झुलत्या कुंडलांनी सजलेल्या सुंदर स्त्रियांनी सेवा केलेला तुपाचा डोंगर देतात,
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे घृताचलदानविधिवर्णनं नामैकाधिकद्विशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तर पर्वात श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'तुपाचा डोंगर दान करण्याची विधी' या दोनशे पहिल्या अध्यायाचा येथे समाप्ती झाली.
रत्नाचलदानविधिवर्णनम् यत्प्रदानान्नरो याति लोकान्सप्तर्षिसेवितान्
रत्नांचा डोंगर दान करण्याची विधी: हे दान केल्याने मनुष्य सप्तर्षींनी सेविलेल्या लोकांना प्राप्त होतो.
मुक्ताफलसहस्रेण पर्वतः स्यादनुत्तमः
हजार मोत्यांनी बनवलेला डोंगर अतिशय श्रेष्ठ होतो.
अल्पवित्तस्तु कुर्वीत मुक्ताफलशतेन च
परंतु ज्याच्याकडे थोडे धन आहे, त्याने शंभर मोत्यांनी तो करावा.
पूर्वेणवज्रगोमेदैर्दक्षिणेनेंद्रनीलकैः
पूर्वेस हिरा आणि गोमेध, दक्षिणेस नीलम असे लावावेत.
वैडूर्यविद्रुमैः पश्चात्सावित्रो विपुलाचलः
पश्चिमेस वैडूर्य आणि प्रवाळ, असे करून सावित्रीसारखा मोठा डोंगर घडवावा.
धान्यपर्वतवच्छेषमत्रापि परिकल्पयेत्
उरलेले भाग धान्याच्या डोंगरासारखेच येथेही मांडावेत.
पूजयेत्पुष्पनैवेद्यैः प्रभाते तु विसर्जनम्
फुलांनी आणि नैवेद्याने पूजा करावी, सकाळी विसर्जन करावे.
यथा देवगणाः सर्वे सर्वरत्नेष्ववस्थिताः
जसे सर्व देवगण सर्व रत्नांत वास करतात,