हव्ये कव्ये च यस्माच्च तिलैरेवाभिमंत्रणम् 4.199.
आणि देव व पितर यांना नैवेद्य देताना, तिळांचं नेहमीच मंत्रपूजन केलं जातं,
इत्यामंत्र्य च यो दद्यात्तिलाचलमनुत्तमम्
अशा प्रकारे त्यांना आमंत्रण देऊन, जो कोणी श्रेष्ठ तिळांचा पर्वत दान करतो—
दीर्घायुष्ट्वमवाप्नोति इह लोके परत्र च
त्याला या जगात आणि पुढच्या जन्मात दीर्घायुष्य मिळतं.
पुण्यक्षयादिहाभ्येत्य राजा भवति धार्मिकः
त्याचं पुण्य संपल्यावर, तो इथेच धर्मशील राजा म्हणून जन्म घेतो.
दक्षा कुलोद्भवा चैव पुत्रपौत्रसमन्विता
तो उत्तम कुळात जन्म घेतो, आणि मुलं-नातवंडांनी वेढलेला असतो.
कपिलादानपुण्यस्य समं फलमवाप्नुयात्
कपिला गाय दान केल्याचं जितकं पुण्य, तितकंच फळ त्याला मिळतं.
दानं तिलाचलसमं यदि चान्यदस्ति तद्भूत शास्त्रनिचयं प्रविचार्य बुद्ध्या
तिळांच्या पर्वतासारखं दुसरं दान असेल, तर ते शास्त्रांचा विचार करून समजून घ्यावं.
कार्पासाचलदानविधिवर्णनम् परमं सर्वदानानां प्रियं सर्वदिवौकसाम्
कापसाच्या पर्वत दानाची पद्धत सांगितली आहे, जे सर्व देवांना सर्वात प्रिय आहे.
देशकालौ समासाद्य धनं श्रद्धां च यत्नतः
योग्य वेळ आणि जागा मिळाल्यावर, संपत्ती आणि श्रद्धा मनात ठेवून, मन लावून सर्व काही करावे.
पूर्वोक्तेन विधानेन कृत्वा सर्वमशेषतः
मागे सांगितलेल्या पद्धतीने, सर्व विधी नीट आणि पूर्णपणे पार पाडावेत.
विंशद्भारस्तु कर्तव्य उत्तमः पर्वतो बुधैः
ज्ञानी लोकांच्या मते, वीस भाराचा डोंगर तयार करावा, तो उत्तम मानला जातो.
भारेणाल्पधनो दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः
ज्याच्याकडे थोडीच संपत्ती आहे, त्याने आपल्या ऐपतीनुसार, कुठलाही फसवणूक न करता दान द्यावे.
तद्वज्जागरणं कुर्यात्तद्वच्चैवाधिवासनम्
त्याचप्रमाणे जागरण आणि अधिवास याही विधी तशीच कराव्यात.
त्वमेवावरणं यस्माल्लोकानामिह सर्वदा
कारण, सर्व लोकांसाठी तूच नेहमी आच्छादन आहेस.
इति कार्पासशैलेन्द्रं यो दद्यात्पर्वसंनिधौ
जो कोणी सणाच्या वेळी कापसाच्या पर्वताचा स्वामी दान करतो,
रूपवान्सुभगो वाग्मी श्रीमानतुलविक्रमः
तो सुंदर, भाग्यवान, मधुर बोलणारा, श्रीमंत आणि अद्वितीय पराक्रमी होतो.
कार्पासपर्वतमयो जगदेकबंधुर्यस्मान्नतेन रहितो वरवस्त्रयोगः 4.200.
कापसाचा पर्वत हा जगाचा एकमेव आप्त आहे, तो काहीच कमी नाही, आणि उत्तम वस्त्रांनी युक्त आहे.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे कार्पासाचलदानविधिवर्णनं नाम द्विशततमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तरपर्वातील श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'कापसाचा पर्वत दान करण्याची विधी' या नावाचा दोनशेवावा अध्याय येथे संपला.
घृताचलदानविधिवर्णनम् तेजोऽमृतमयं दिव्यं महापातकनाशनम्
घृताचा पर्वत दान करण्याची विधी: तो तेज आणि अमृतमय आहे, आणि मोठमोठ्या पापांचा नाश करणारा आहे.
पंचाशद्घृतकुम्भानामुत्तमः स्याद्घृताचलः
पन्नास घृतकुंभांनी बनवलेला घृताचा पर्वत हा सर्वात उत्तम मानला जातो.
अल्पवित्तस्तु कुर्वीत यथाशक्त्या विधानतः
ज्याच्याकडे कमी संपत्ती आहे, त्याने आपल्या शक्तीनुसार आणि विधीनुसार तो करावा.
शालेयतंदुलानां च कुंभांश्च परिविन्यसेत्
शाळीच्या तांदळाचे कुंभही त्याने नीट मांडावेत.
वेष्टयेच्छुक्लवासोभिरिक्षुदंडफलादिकैः
ते कुंभ पांढऱ्या वस्त्रांनी, ऊसाच्या काठ्या आणि फळांनी गुंडाळावेत.
अधिवासनपूर्वं च तद्वद्धोमं सुरार्चनम्
अधिवासापूर्वी, त्याचप्रमाणे होम आणि देवांची पूजा करावी.
विष्कंभपर्वतांस्तद्वदृत्विग्भ्यः शांतमानसः
त्याचप्रमाणे, मन शांत ठेवून, पर्वताचे आधार ऋत्विजांना द्यावेत.
संयोगाद्घृतमुत्पन्नं यस्मादमृततेजसे
कारण, घृत हे संयोगाने निर्माण होते आणि त्याला अमृतासारखे तेज असते.
तस्मात्तेजोमयं ब्रह्म घृते नित्यं व्यवस्थितम्
म्हणून तेजाने भरलेले ब्रह्म नेहमी तुपात वास करते.
अनेन विधिना दद्याद्घृताचलमनुत्तमम् 4.201.
या पद्धतीने उत्तम तुपाचा डोंगर द्यावा.
हंससारससंयुक्ते किंकिणीजालमालिते
त्या डोंगरावर हंस आणि सारसांनी शोभा आलेली असून, त्यावर घंट्यांची जाळी सजलेली आहे.
विहरेत्पितृभिः सार्द्धं यावदाभूतसंप्लवम्
तो मनुष्य पितरांसोबत सृष्टीच्या शेवटपर्यंत आनंदाने विहार करतो.