पश्चात्तिलाचलमनेकसुगन्ध पुष्पसौवर्णपिप्पलहिरण्ययहंसयुक्तम्
मागे तिळाचा पर्वत ठेवावा, त्यावर अनेक सुगंधी फुले, सोन्याची पिंपळाची झाडे आणि सोन्याचे हंस असावेत.
संस्थाप्य तं विपुलशैलमथोत्तरेण शैलं सुपार्श्वमपि माषमयं सुवप्रम्
तो मोठा पर्वत ठेवून, मग उत्तरेला, चांगला आकाराचा, माशाच्या दाण्यांचा बनवलेला दुसरा पर्वत ठेवावा.
माक्षीकभद्रकरसावचयेन तद्वद्रौ प्येण भास्वररसैश्च युतं विधाय
मध आणि ऊसाच्या रसाचा संग्रह, तसेच चांदी आणि तेजस्वी रसांनी तो सजवावा.
पूर्वेण हस्तमुखमत्र विधाय कुंडं कार्यस्तिलैरथ घृतेन समित्कुशैश्च
पूर्वेला हत्तीचे मुख तयार करून, तिळांनी, तुपाने, समिधा आणि कुशांनी एक खड्डा करावा.
त्वं सर्वदेवगणधामनिधे च विघ्नमस्मद्गृहेष्वमरपर्वत नाशयाशु
अमरपर्वता, सर्व देवगणांचा खजिना, आमच्या घरांतील विघ्ने लवकर दूर कर.
त्वमेव भगवानीशो ब्रह्मा विष्णुर्दिवाकरः
भगवान, तूच खरा स्वामी — ब्रह्मा, विष्णु आणि सूर्य.
यस्मात्त्वं लोकपालानां विश्वमूर्तेश्च मंदिरम् 4.195.
कारण तूच लोकपालांचे आणि विश्वरूपाचे निवासस्थान आहेस.
यस्मादशून्यममरैर्गंधर्वैश्च शिरस्तव
कारण तुझ्या डोक्यावर अमर आणि गंधर्व कधीच नसतात असं होत नाही.
एवमभ्यर्च्य तं मेरुं मन्दरं चापि पूजयेत्
अशा प्रकारे मेरूचे पूजन केल्यावर, मंदाराचेसुद्धा आदराने पूजन करावे.
शोभसे मन्दरक्षिप्रमतस्तुष्टिकरो भव
मंदार, तू नेहमीच तेजस्वी आणि जलद प्रकाशमान आहेस; कृपया मला समाधान देणारा हो.
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च गीयमानं यशोऽस्तु मे
गंधर्व आणि अप्सरा माझी कीर्ती गात राहो.
हिरण्यमयपाषाणस्तस्माच्छांतिं प्रयच्छ मे
हे सुवर्णासारख्या दगडाचे मंदार, मला शांती दे.
सुपार्श्व राजसे नित्यमतः श्रीरक्षयास्तु मे
सुपार्श्व, तू नेहमीच तेजाने उजळलेला आहेस; माझ्याकडे नेहमी लक्ष्मी राहो.
स्नात्वा तु गुरवे दद्यान्मध्यमं पर्वतोत्तमम्
स्नान केल्यावर, मधल्या उत्तम पर्वताचे दान गुरूंना द्यावे.
गावो देयाश्चतुस्त्रिंशदथवा दश भारत
बत्तीस गायी द्याव्यात, किंवा दहा जरी दिल्या तरी चालतील, हे भारत.
एकापि गुरवे देया कपिला सुपयस्विनी
एकच उत्तम दूध देणारी कपिला गाय जरी गुरूंना दिली, तरी ते योग्य आहे.
य एव पूजने मंत्रास्त एवोपस्करे तथा 4.195.
पूजेसाठी ज्या मंत्रांचा वापर होतो, त्याच मंत्रांचा उपस्करांसाठीही वापर करावा.
स्वमंत्रेणैव सर्वेषु होमः शैलेषु शस्यते
सर्व पर्वतांवरील होमासाठी आपला स्वतःचा मंत्रच श्रेष्ठ मानला जातो.
विधानं सर्वशैलानां क्रमशः शृणु भारत
हे भारत, सर्व पर्वतांचे विधी एकामागून एक ऐक.
अन्नं ब्रह्म यतः प्रोक्तमन्ने प्राणाः प्रतिष्ठिताः
अन्न हेच ब्रह्म आहे असे सांगितले आहे, कारण अन्नातच प्राण वास करतात.
अन्नमेव यतो लक्ष्मीरन्नमेव जनार्दनः
अन्नात लक्ष्मी आहे, आणि अन्न हेच जनार्दन आहे.
अनेन विधिना यस्तु दद्याद्धान्यमयं गिरिम्
जो कोणी या विधीनुसार धान्याचा पर्वत दान करतो—
अप्सरोगणगंधर्वैराकीर्णेन विराजता
जो अप्सरा आणि गंधर्वांच्या समूहांनी वेढलेला आणि शोभिवंत असतो—
पुण्यक्षये राजराज्यमाप्नोतीह न संशयः
त्याचे पुण्य संपल्यावर, तो इथे निःसंशय राजसत्ता प्राप्त करतो.
धान्याचलं कनकवृक्षविराजमानं विष्कंभपर्वतयुतं सुरसिद्धजुष्टम्
जो धान्याचा पर्वत सुवर्णवृक्षांनी शोभलेला, आधार पर्वतांनी वेढलेला आणि देव- सिद्धांनी आनंदाने स्वीकारलेला असतो—
लवणपर्वतदानविधिवर्णनम् यत्प्रदानान्नरो लोकमाप्नोति शिवसंयुतम्
लवण पर्वत दान करण्याचा विधी सांगतो: हे दान केल्याने मनुष्याला शिवासह असलेला लोक मिळतो.
उत्तमः षोडशद्रोणः कर्तब्यो लवणाचलः
सर्वोत्तम मीठाचा डोंगर सोळा द्रोणांनी तयार करावा.
वित्तहीनो यथाशक्त्या द्रोणादर्धं तु कारयेत्
ज्याच्याकडे धन नाही, त्याने आपल्या ताकदीप्रमाणे अर्धा द्रोण मीठाचा डोंगर करावा.
विधानं पूर्ववत्कुर्याद्ब्रह्मादीनां च सर्वदा
ब्रह्मा आणि इतरांसाठी पूर्वी सांगितल्याप्रमाणेच विधी नेहमी करावा.
शिरांसि कामदेवादींस्तद्वत्तत्र निवेशयेत्
कामदेव आणि इतरांचे शिरसुद्धा तिथे तसेच ठेवावीत.