मध्यमः पंचशतिकः कनिष्ठः स्यात्त्रिभिः शतैः
मध्यम आकार पाचशेचा असावा, तर लहान आकार तीनशेचा असावा.
मेरुर्महाव्रीहिमयस्तु मध्यसुवर्णवृक्षत्रयसंयुतः स्यात्
मेरू पर्वत मोठ्या तांदळाचा बनवावा, आणि मध्यभागी तीन सोन्याची झाडे असावीत.
यः स्याच्च गारुत्मतनीलरत्नैः सौम्येन वैडूर्यसरोजरागैः
जो हिरवा, निळा आणि मृदू वैडूर्य कमळे व रत्नांनी सजवलेला आहे.
ब्रह्माथ विष्णुर्भगवान्पुरारिर्दिवाकरोऽप्यत्र हिरण्मयः स्यात्
इथे ब्रह्मा, विष्णु, भगवान, पुरारी आणि सूर्य हे सर्व सोन्याचे असावेत.
शुक्लांबरोऽन्यश्च सुराचलः स्यात्पूर्वेण कृष्णानि च दक्षिणेन
पांढऱ्या वस्त्रातील दुसरा दिव्य पर्वत पूर्वेला असावा, आणि काळे पर्वत दक्षिणेला असावेत.
रौप्या महेंद्रप्रमुखास्तथाष्टौ संस्थापयेल्लोकपतीन्क्रमेण
महेंद्रापासून सुरू होणारे आठ लोकपाल चांदीचे करून योग्य क्रमाने स्थापावेत.
वितानकञ्चोपरि पञ्चवर्णमम्लानपुष्पाभरणं सितं वा 4.195.
वर पाच रंगांचा, न कुमकणाऱ्या फुलांनी सजवलेला किंवा पांढरा छत्र ठेवावा.
तुरीयभागेन चतुर्दिशं च संस्थापयेत्पुष्पविलेपनाद्यान्
चौथ्या भागात, चारही दिशांना फुले, उटणे आणि इतर वस्तू मांडाव्यात.
कामेन कांचनमयेन विराजमानमाकारयेत्कुसुमवस्त्रविलेपनाढ्यम्
इच्छेने, सोन्याचा सुंदर, फुलांनी, वस्त्रांनी आणि उटण्यांनी भरलेला तयार करावा.
याम्येन गंधमदनोत्र निवेशनीयो गोधूमसंचयमयः कलधौतजो वा
दक्षिण दिशेला गंधमादन पर्वत ठेवावा, तो गव्हाचा किंवा झकपक सोन्याचा असावा.
पश्चात्तिलाचलमनेकसुगन्ध पुष्पसौवर्णपिप्पलहिरण्ययहंसयुक्तम्
मागे तिळाचा पर्वत ठेवावा, त्यावर अनेक सुगंधी फुले, सोन्याची पिंपळाची झाडे आणि सोन्याचे हंस असावेत.
संस्थाप्य तं विपुलशैलमथोत्तरेण शैलं सुपार्श्वमपि माषमयं सुवप्रम्
तो मोठा पर्वत ठेवून, मग उत्तरेला, चांगला आकाराचा, माशाच्या दाण्यांचा बनवलेला दुसरा पर्वत ठेवावा.
माक्षीकभद्रकरसावचयेन तद्वद्रौ प्येण भास्वररसैश्च युतं विधाय
मध आणि ऊसाच्या रसाचा संग्रह, तसेच चांदी आणि तेजस्वी रसांनी तो सजवावा.
पूर्वेण हस्तमुखमत्र विधाय कुंडं कार्यस्तिलैरथ घृतेन समित्कुशैश्च
पूर्वेला हत्तीचे मुख तयार करून, तिळांनी, तुपाने, समिधा आणि कुशांनी एक खड्डा करावा.
त्वं सर्वदेवगणधामनिधे च विघ्नमस्मद्गृहेष्वमरपर्वत नाशयाशु
अमरपर्वता, सर्व देवगणांचा खजिना, आमच्या घरांतील विघ्ने लवकर दूर कर.
त्वमेव भगवानीशो ब्रह्मा विष्णुर्दिवाकरः
भगवान, तूच खरा स्वामी — ब्रह्मा, विष्णु आणि सूर्य.
यस्मात्त्वं लोकपालानां विश्वमूर्तेश्च मंदिरम् 4.195.
कारण तूच लोकपालांचे आणि विश्वरूपाचे निवासस्थान आहेस.
यस्मादशून्यममरैर्गंधर्वैश्च शिरस्तव
कारण तुझ्या डोक्यावर अमर आणि गंधर्व कधीच नसतात असं होत नाही.
एवमभ्यर्च्य तं मेरुं मन्दरं चापि पूजयेत्
अशा प्रकारे मेरूचे पूजन केल्यावर, मंदाराचेसुद्धा आदराने पूजन करावे.
शोभसे मन्दरक्षिप्रमतस्तुष्टिकरो भव
मंदार, तू नेहमीच तेजस्वी आणि जलद प्रकाशमान आहेस; कृपया मला समाधान देणारा हो.
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च गीयमानं यशोऽस्तु मे
गंधर्व आणि अप्सरा माझी कीर्ती गात राहो.
हिरण्यमयपाषाणस्तस्माच्छांतिं प्रयच्छ मे
हे सुवर्णासारख्या दगडाचे मंदार, मला शांती दे.
सुपार्श्व राजसे नित्यमतः श्रीरक्षयास्तु मे
सुपार्श्व, तू नेहमीच तेजाने उजळलेला आहेस; माझ्याकडे नेहमी लक्ष्मी राहो.
स्नात्वा तु गुरवे दद्यान्मध्यमं पर्वतोत्तमम्
स्नान केल्यावर, मधल्या उत्तम पर्वताचे दान गुरूंना द्यावे.
गावो देयाश्चतुस्त्रिंशदथवा दश भारत
बत्तीस गायी द्याव्यात, किंवा दहा जरी दिल्या तरी चालतील, हे भारत.
एकापि गुरवे देया कपिला सुपयस्विनी
एकच उत्तम दूध देणारी कपिला गाय जरी गुरूंना दिली, तरी ते योग्य आहे.
य एव पूजने मंत्रास्त एवोपस्करे तथा 4.195.
पूजेसाठी ज्या मंत्रांचा वापर होतो, त्याच मंत्रांचा उपस्करांसाठीही वापर करावा.
स्वमंत्रेणैव सर्वेषु होमः शैलेषु शस्यते
सर्व पर्वतांवरील होमासाठी आपला स्वतःचा मंत्रच श्रेष्ठ मानला जातो.
विधानं सर्वशैलानां क्रमशः शृणु भारत
हे भारत, सर्व पर्वतांचे विधी एकामागून एक ऐक.
अन्नं ब्रह्म यतः प्रोक्तमन्ने प्राणाः प्रतिष्ठिताः
अन्न हेच ब्रह्म आहे असे सांगितले आहे, कारण अन्नातच प्राण वास करतात.