देवकीजठरे जन्मोदयसिंह इति स्मृतः
देवकीच्या पोटी जन्मलेला, तू 'सिंह' म्हणून ओळखला जातोस.
हत्वाग्निवंशजान्भूपान्स्थापयिष्यामि वै कलिम्
अग्निवंशातील राजांना मारून, मी कलियुगाची स्थापना करीन.
प्रेतकार्याणि ते कृत्वा भीष्मान्तिकमुपाययुः
अंत्यसंस्कार करून ते भीष्मांच्या जवळ गेले.
राजधर्मान्मोक्षधर्मान्दानधर्मान्विभागशः
राजधर्म, मोक्षधर्म आणि दानधर्म यांचे सविस्तर वर्णन करण्यात आले.
षट्त्रिंशदब्दराज्यं हि कृत्वा स्वर्गपुरं ययुः
छत्तीस वर्षे राज्य करून, ते स्वर्गात गेले.
गच्छध्वं मुनयः सर्वे योगनिद्रावशो ह्यहम्
सर्व ऋषींनो, तुम्ही जा; मी आता योगनिद्रेत आहे.
इति श्रुत्वा तु मुनयो नैमिषारण्यवासिनः
हे ऐकून नैमिषारण्यात राहणारे ऋषी
द्वादशाब्दशते कालेऽतीते ते शौनकादयः
बारा शंभर वर्षे गेल्यावर, शौनक वगैरे ऋषी
उत्थाय देवखाते च स्नानध्यानादिकाः क्रियाः
देवखातातून उठून, त्यांनी स्नान, ध्यान वगैरे क्रिया केल्या.
विनीतान्भगवन्भूमौ तदा तान्नृपतीन्वद
भगवंत, त्या काळात पृथ्वीवर जे नम्र राजा होते, त्यांची माहिती आम्हाला सांगा.
सूत उवाच स्वर्गते विक्रमादित्ये राजानो बहुधाऽभवन्
सूतम्हणाले: विक्रमादित्य स्वर्गात गेल्यावर अनेक राजा झाले.
पश्चिमे सिंधुनद्यंते सेतुबन्धे हि दक्षिणे 3.3.2.१
पश्चिमेकडील सिंधू नदीच्या काठावर आणि दक्षिणेकडील सेतूवर.
अष्टादशैव राष्ट्राणि तेषां मध्ये बभूविरे
त्यांच्यात अठरा राज्ये निर्माण झाली.
अन्तर्वेदी व्रजथ्यैवाजमेरं मरुधन्व च
अंतरवेदी, व्रज, अजमेर आणि मरुधन्व येथे जा.
आवंत्यं चोडुपं वंगं गौडं मागधमेव च
आवंती, ओड्र, वंग, गौड आणि मगध देखील.
नानाभाषाः स्थितास्तत्र बहुधर्मप्रवर्तकाः
तेथे अनेक भाषा बोलणारे आणि विविध धर्म पाळणारे लोक राहत होते.
श्रुत्वा धर्मविनाशं च बहुवृंदैः समन्विताः
धर्माचा नाश झाल्याचे ऐकून, अनेक टोळ्यांसह ते आले.
हिमपर्वतमार्गेण सिंधुमार्गेण चागमन्
हिमालयाच्या मार्गाने आणि सिंधूच्या मार्गाने ते आले.
गृहीत्वा योषितस्तेषां परं हर्षमुपाययुः
त्यांनी त्या लोकांच्या स्त्रिया घेतल्या आणि त्यांना मोठा आनंद मिळाला.
विक्रमादित्यपौत्रश्च पितृराज्यं गृहीतवान्
विक्रमादित्याचा नातू आपल्या वडिलांचे राज्य घेतो.
बाह्लीकान्कामरूपांश्च रोमजान्खुरजा च्छठान्
बाह्लिक, कामरूप, रोमचे, खुरज आणि शठ हे,
स्थापिता तेन मर्य्यादा म्लेच्छार्याणां पृथक्पृथक् 3.3.2.
त्याने प्रत्येक म्लेच्छ प्रमुखांसाठी वेगवेगळ्या सीमा ठरवल्या.
म्लेच्छस्थानं परं सिन्धोः कृतं तेन महात्मना
त्या महात्म्याने सिंधूच्या पलीकडे म्लेच्छांसाठी जागा तयार केली.
हूणदेशस्य मध्ये वै गिरिस्थं पुरुषं शुभम्
हूण देशाच्या मध्यभागी, डोंगरात राहणारा एक पुण्यवान पुरुष होता.
को भवानिति तं प्राह स होवाच मुदान्वितः
‘तू कोण आहेस?’ असे विचारल्यावर, तो आनंदाने म्हणाला,
म्लेच्छधर्मस्य वक्तारं सत्यव्रतपरायणम्
म्लेच्छ धर्माचा उपदेश करणारा, सत्य आणि व्रत यांना वाहिलेला,
श्रुत्वोवाच महाराज प्राप्ते सत्यस्य संक्षये
हे ऐकून, सत्याचा ऱ्हास झाल्यावर, महाराज बोलले,
ईशामसी च दस्यूनां प्रादुर्भूता भयंकरी
दस्यूंमध्ये एक भयंकर अशी नवी अधिपती प्रकट झाली.
म्लेच्छेषु स्थापितो धर्मो मया तच्छृणु भूपते
म्लेच्छांमध्ये मी धर्म स्थापन केला; हे ऐक, राजन.
नैगमं जपमास्थाय जपेत निर्मलं परम्
व्यापाऱ्यांचा जप स्वीकारून, शुद्ध आणि श्रेष्ठ जप करावा.