वस्त्रयुग्मेन संवीतं पुस्तकं प्रतिपादयेत्
पुस्तक दोन वस्त्रांनी गुंडाळून द्यावे.
अनेन विधिना दत्त्वा यत्फलं प्राप्नुयान्नरः
या पद्धतीने दिल्यास मनुष्याला कोणते फळ मिळते?
यत्पुण्यं तीर्थयात्रायां यत्पुण्यं यज्वनां तथा
तीर्थयात्रेचे पुण्य आणि यज्ञ करणाऱ्यांचे पुण्य,
कपिलानां सहस्रेण सम्यग्दत्तेन यत्फलम्
कपिला गायींचे हजार दान केल्याने जे फळ मिळते,
पुराणं भारतं वापि रामायणमथापि वा
पुराण, भारत किंवा अगदी रामायण असो,
प्रातरुत्थाय यः शिष्यानध्यापयति यत्नतः
जो माणूस सकाळी लवकर उठून मन लावून शिष्यांना शिकवतो,
उपाध्यायस्य यो वृत्तिं दत्त्वाऽध्यापयते जनः
जो उपाध्यायाला निर्वाह देऊन शिक्षण घडवतो,
छात्राणां भोजनाभ्यंगं वस्त्रं भिक्षामथापि वा
विद्यार्थ्यांना भोजन, उटणे, वस्त्र किंवा भिक्षा देतो,
विवेको जीवितं दीर्घं धर्मकामार्थसंपदः
विवेक, दीर्घायुष्य आणि धर्म, काम, अर्थ यांची संपत्ती,
शास्त्रं शस्त्रकलाशिल्पं यो यदिच्छेदुपार्जितुम् 4.174.
जो कोणी शास्त्र, शस्त्रविद्या, कला किंवा हस्तकला मिळवू इच्छितो,
वाजपेयसहस्रस्य सम्यगिष्टस्य यत्फलम्
योग्य रीतीने हजार वाजपेय यज्ञ केले असता जे फळ मिळते,
शिवालये विष्णुगृहे सूर्यस्य भवनेऽथ वा
शिवाच्या मंदिरात, विष्णूच्या गृही किंवा सूर्याच्या निवासात असो,
गोभूहिरण्यवासांसि शयनान्यासनानि च
गायी, जमीन, सोन्याचे वस्त्र, पलंग आणि आसने.
धर्माधर्मं न जानाति विद्यया रहितः पुमान्
विद्या नसलेल्या माणसाला धर्म आणि अधर्म यातला फरक कळत नाही.
त्रैलोक्यं चतुरो वर्णाश्चत्वारश्चाश्रमाः पृथक्
तीन लोक, चार वर्ण आणि चार वेगवेगळ्या आश्रमांचा विचार केला जातो.
चतुर्युगानि राजेंद्र एकसप्ततिसंख्यया
राजा, एकोणसत्तर वेळा चार युगे येतात.
क्षितिं वोपेत्य कालांते राजा भवति धार्मिकः
काळाच्या शेवटी पृथ्वी मिळवून राजा धर्मशील होतो.
रूपसौभाग्यसंपन्नो दीर्घायुर्नीरुजो भवेत्
तो सुंदर, भाग्यवान, दीर्घायुषी आणि निरोगी होतो.
दानं विशेषफलदं जगतीह नान्याद्विद्यां विहाय वदनाब्जकृताधिवासाम्
दान या जगात विशेष फळ देणारे आहे; विद्या वगळता दुसरे काहीच तसे नाही, कारण ती मुखकमलात वास करते.
तुलापुरुषदानविधिवर्णनम् पालयामास वसुधां प्रजापतिरिवापरः
त्याने पृथ्वीचे राज्य प्रजापतीसारखे केले.
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि पालयित्वा महीमिमाम्
तीस हजार वर्षे त्याने ही पृथ्वी राज्य केली.
राज्ये निक्षिप्य तनयान्सप्तद्वीपेषु सप्त सः
राज्यातल्या सात द्वीपांमध्ये त्याने आपल्या मुलांना राज्य दिले.
तपोवनगतं श्रुत्वा राजानं परमद्युतिम्
राजा तपोवनात गेला हे ऐकून, जो तेजस्वी होता,
तानागतानृषीन्दृष्ट्वा तपोनिर्धूतकल्मषान्
आलेले ऋषी, ज्यांचे पाप तपाने जळून गेले होते, त्यांना पाहून,
पाद्यार्घ्याचमनीयेन प्रियप्रश्नोत्तरेण च
पाद्य, अर्घ्य, आचमनी आणि प्रेमाने विचारलेल्या प्रश्नोत्तरांनी त्यांचे स्वागत केले.
आजगाम महातेजाः पुलस्त्यो ब्रह्मणः सुतः
तेव्हा ब्रह्माचा पुत्र, तेजस्वी पुलस्त्य तेथे आला.
तं दृष्ट्वा मुनयः सर्वे स च राजा महारथः
त्याला पाहून सर्व ऋषी आणि तो महाबली राजा,
कृत्वा तु संविदं तेन यथायोग्यं विधानतः
योग्य रीतीने आणि विधिप्रमाणे त्याच्याशी ओळख करून घेतली.
ततस्तु मुनयः सर्वे समा सीना यथासुखम्
मग सर्व ऋषी एकत्र बसले आणि सुखाने गप्पा मारू लागले.
ततः कथांते कस्मिंश्चिन्मुनयस्ते सराजकाः
मग, बोलणे संपल्यावर, काही ऋषी आणि राजा—