ज्ञानं प्रसादजं विप्रः प्राप्य विष्णुपरायणम् 3.2.35.
कृपेने मिळालेले ज्ञान प्राप्त करून तो ब्राह्मण विष्णूभक्त झाला.
ऊर्द्ध्वपुंड्रं च तिलकं तुलसीकण्ठमालिकाम्
त्याने उर्ध्वपुंड्र, तिळक आणि गळ्यात तुळशीची माळ घातली.
जनेजने तथा कृत्वा महाभाष्य मुदैरयत्
प्रत्येक सभेत त्याने मोठ्या आनंदाने महाभाष्य सांगितले.
इति ते कथितो विप्र जाप्यानामुत्तमो जपः
हे ब्राह्मण, मी तुला सर्व जपांमध्ये श्रेष्ठ असा जप सांगितला आहे.
सर्वे भद्राणि पश्यंतु मा कश्चिद्दुःखभाग्भवेत्
सर्वांनी शुभ गोष्टी पाहाव्यात, कुणालाही दुःखाचा भागीदार व्हायला लागू नये.
मंगलं भगवान्विष्णुर्मंगलं गरुडध्वजः
श्रीविष्णू हे मंगलमय आहेत, गरुडध्वज असलेले भगवानही मंगलमय आहेत.
शुचिर्यो हि नरो नित्यमितिहाससमुच्चयम्
जो शुद्ध मनुष्य रोज इतिहासांचा संग्रह वाचतो—
इति श्रीभविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखण्डापरपर्याये कलियुगीयेतिहाससमुच्चये उत्तमचरितमाहात्म्ये पंचत्रिंशोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणातील प्रतिसर्ग पर्वातील चतु:युग खंडाच्या कलियुगी इतिहास संग्रहातील उत्तम चरित्र महात्म्याचा पस्तीसावा अध्याय येथे संपला.
शतद्वादशमर्यादो द्वापरस्य समो भुवि
शंभर बारा वर्षांची मर्यादा पृथ्वीवर द्वापार युगासारखीच होती.
अस्मिन्काले महाभाग लीला भगवता कृता
या काळात, हे भाग्यवान, भगवंतांनी आपली लीला केली.
देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्
मग देवी सरस्वती आणि व्यास यांचे स्मरण करून विजयाचा उच्चार करावा.
भविष्याख्ये महाकल्पे प्राप्ते वैवस्वतेन्तरे
भविष्य नावाच्या महाकल्पाचा वैवस्वत मन्वंतरात प्रवेश झाला की—
पांडवैर्निर्जिताः सर्वे कौरवाः युद्धदुर्मदाः
पांडवांनी युद्धात गर्विष्ठ असलेल्या सर्व कौरवांना पराभूत केले.
दिनान्ते भग वान्कृष्णो ज्ञात्वा कालस्य दुर्गतिम्
दिवसाच्या शेवटी, श्रीकृष्णाने काळाची वाईट स्थिती जाणून घेतली—
कालकर्त्रे जगद्भर्त्रे पापहर्त्रे नमोनमः
काळाचे कर्ते, जगाचे पालन करणारे, पापांचा नाश करणारे, अशा प्रभूंना पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
पांडवान्रक्ष भगवन्मद्भक्तान्भूतभीरुकान् रक्षार्थं शिबिराणां च प्राप्तवाञ्छूलहस्तधृक्
हे प्रभो, पांडवांचे, माझ्या भक्तांचे आणि भीतीने व्याकुळ असलेल्या लोकांचे रक्षण कर. त्यांच्या आणि छावण्यांच्या रक्षणासाठी तू शूल हातात घेऊन आला आहेस.
तदा नृपाज्ञया कृष्णः स गतो गजसाह्वयम्
मग राजाच्या आज्ञेने कृष्ण गजसाह्वय येथे गेला.
निशीथे द्रौणिभोजौ च कृपस्तत्र समाययुः 3.3.1.
मध्यरात्री द्रौणि, भोज आणि कृप तिथे आले.
अश्वत्थामा तु बलवाञ्छिवदत्तमसिं तदा
तेव्हा बलवान अश्वत्थामा शिवदत्ताकडून तलवार घेतो.
हत्वा यथेष्टमगमद्द्रौणिस्ताभ्यां समन्वितः
पुढे, इच्छेनुसार मारून, द्रौणि त्या दोघांसह निघून गेला.
पार्षतस्यैव सूतश्च हतशेषो भयातुरः
पार्षताचा सारथी, जो वाचला होता आणि भीतीने थरथरत होता, तिथेच राहिला.
आगस्कृतं शिवं ज्ञात्वा भीमाद्याः क्रोधमूर्च्छिताः
शिवावर अन्याय झाला हे समजल्यावर भीम आणि इतर सर्वजण रागाने भरून गेले.
अस्त्रशस्त्राणि तेषां तु शिवदेहे समाविशन्
त्यांची शस्त्रे आणि अस्त्रे शिवाच्या शरीरात शिरली.
ताञ्छशाप तदा रुद्रो यूयं कृष्णप्रपूजकाः
तेव्हा रुद्राने त्यांना शाप दिला, "तुम्ही कृष्णाची पूजा करणारे व्हाल."
पुनर्जन्म कलौ प्राप्य भोक्ष्यते चापराधकम्
कलियुगात पुन्हा जन्म घेऊन, तुम्ही तुमच्या अपराधाचा परिणाम भोगाल.
हरिं शरणमाजग्मुरपराधनिवृत्तये
अपराधातून मुक्त होण्यासाठी त्यांनी हरिच्या चरणी शरण गेली.
तुष्टुवुर्मनसा रुद्रं तदा प्रादुरभूच्छिवः
त्यांनी मनात रुद्राची स्तुती केली आणि मग शिव प्रकट झाले.
शस्त्राण्यस्त्राणि यान्येव त्वदंगे क्षपितानि वै 3.3.1.
तुझ्या शरीरावर नष्ट झालेली शस्त्रे आणि अस्त्रे—
इति श्रुत्वा शिवः प्राह कृष्णदेव नमोऽस्तु ते
हे ऐकून शिव म्हणाले, "कृष्णदेवा, तुला नमस्कार असो."
तद्वशेन मया स्वामिन्दत्तः शापो भयंकरः
तुझ्या इच्छेने, प्रभु, मी तो भयंकर शाप दिला.